Vogeltjes enzo

Bij een abonnement op dat ene kinderpretpark (wat je er uit hebt als je meer dan twee keer gaat) krijg je ook nog eens allerlei kortingsbonnen én gratis toegangsbonnen voor dierentuinen en pretparken. Dat hebben we gedaan dus. En omdat wij niet alleen graag uitjes met de kinderen doen maar tegenwoordig ook steeds krapper in ons geld lijken te zitten komt dat prima uit.

Vandaag was het de beurt aan de Avi.fauna bon. Stond al lang op dochters verlanglijstje: zij was er een keer met school geweest en het was daar tof. Pappalien en ik vinden alles best (zeker zolang het gratis is) De broers dachten er anders over. Ik wil niet naar Avi.fauna, dat is stohom, vond de oudste, zo'n volière. En jongste was het zoals altijd roerend met hem eens. Stohom. We willen niet mee. Niet aankleden, niet ontbijten, geen tassen pakken. Gewoon onderuitgezakt achter de computer blijven hangen. Dat wilden ze.

En daar kan ik soms wel eens heel ongeduldig van worden. Ik ben dat aanjagen en opjutten zo moe. Een dood paard aansjorren lijkt makkelijker. En ze zijn nog niet eens in de puberteit. Ik stond even op het punt alleen met dochter te gaan, tot Pappalien met iets meer geduld en/of overtuiging ze dan toch in de juiste modus wist te krijgen. Een half uurtje later zaten we allemaal vol goede moed in de auto.

En nu, na een dagje rondgesjokt te hebben in dat park - niet overdreven groot of druk of commercieel, gewoon een lekker uitje dus - zijn we weer thuis. Of ze het leuk vonden, vraag ik. Natuurlijk, roept oudste vrolijk. Het was tof. En jongste was het weer roerend met hem eens.

Trein.Zomervakantie 2013 dag 17/45

Een mooie dag om de grote Pl.aymobil trein weer eens tevoorschijn te halen. Een circuitje door het huis gelegd (de wc deur kan nog nét ver genoeg open!), batterijen opladen en rijden maar...

Overigens is zitten er 231 kleine mini kooltjes in het plastic zakje achter in de goederenwagon. Kleuter móest het weten en heeft ze één voor één uit het zakje gehaald en geteld. Waarvan hij er, door mij even snel geschat, 30 weer terug heeft gestopt en ik de overige steentjes in mijn voetzolen heb teruggevonden de rest van de dag.

De boot. Zomervakantie 2013 dag 15/45

Wat is er nou lekkerder dan met dit tropische weer het water op? Zeker als je er zó dichtbij woont. De (opblaas)kano maakt dus regelmatig een tochtje over het water. Zeker sinds de dit jaar niet meer afhankelijk zijn van papa, maar oudste zelf kan zelf peddelen. En hij neemt graag zus of een vriendje mee.

Gisteren ben ik er zelfs bij ingestapt. Heel even. Want de boot begon toch wel heel erg eng over te hellen terwijl ik keurig in het midden zat?

Winkelen - Zomervakantie 2013 dag 13/45

Ben ik na 44 jaar eindelijk zo ver dat ik niet meer alles wil hébben, ook al kan ik het betalen. Dat ik eerst eens kritisch nadenk over nóg een extra paar teenslippers van de soort die welliswaar fijn zit maar waar ik er al een paar van in de kast heb staan. Dat ik géén lullige troepjes meer op mijn kasten en in de vensterbank wil - en zéker niet van de B.lokker en de X.enos. Dat ik een bruine boterham verkies boven de Mac en even doorsparen boven nog een paar plastic pareloorbellen.

Net nu ik gekozen heb voor meer tijd thuis en minder inkomsten, nu ik het nut inzie van consuminderen, de flauwekul van marketing en commercie...  heb ik een dochtertje dat graag met me uit winkelen gaat. En zich bij elke winkel op alles wat roze is stort, alles met glitters en glimmende tijgerprint. Alles waar je zonder kan of waarvan je eigenlijk niet weet wat het is of wat je er mee moet. Of waar je er al hondervijftig van hebt (knuffels).

En dan kijkt ze me aan met die oogjes... "maar mama, ik vind het allemaal zo mooi!".

En natuurlijk strijk ik dan mijn hand een beetje over mijn hart, als zij dat nou leuk vindt... ze groeit er ook nog wel eens overheen... dus natuurlijk mocht ze een paar dingen uitzoeken. En heb ik maar weer eens zo'n soppige cheesburger weg zitten knagen omdat zij het aller-allerliefst bij de Ma.cD eet. Het was een gezellige dag, mijn meissie en ik in de grote stad. En nu gaan we zo samen de allernieuwste Barbie-dvd bekijken....

Erfenis (Zomervakantie 2013, dag 10/45)

Tweehonderdtachtig vierkante meter aan barbies, barbiemeubels, barbiewinkelspulletjes, barbiebaby, barbiebabyaccessoires, barbiepaarden, barbiepaardenmanege, barbietroepjes en barbiekleertjes... 

... heeft dochter zomaar gekregen van nicht N. die daar nu toch écht te groot voor geworden is (en haar moeder die ook wel wat ruimte in huis wil)...

Dochter is de koning te rijk en zal de rest van de vakantie wel overleven. Wij zelf zoeken zelf nog even een nieuwe plek om te slapen, aangezien Barbie met al haar vriendinnen en uitzet op onze slaapkamer is neergestreken... :-)

Vakantie 2013 dag 5,6,7/45

Zomervakantie 2013 dag 2/45

Zomervakantie 2013 dag 1/45

Kwart over zes 's ochtends. Ik hoor kleuter al zingen in zijn bed maar stop mijn dekbed in mijn oren en draai me nog een keer om.

Zeven uur. Verderop hoor ik kleuter schreeuwen. Hij moet plassen (en heeft daarbij publiek nodig) en wil naar beneden. En ook daarvoor moet er iemand mee, al was het maar om te voorkomen dat het alarm wéér afgaat. Gelukkig moet Pappalien werken, hij loopt dus ik kan nog even blijven liggen.

Eerst uit te voeren plan deze zomervakantie: kleuter wat manieren bijbrengen over hoe zich te gedragen in de vroege ochtend. Ik kan zelf ook niet uitslapen, maar even wat langer blijven liggen dan zeven uur, dat zou wel fijn zijn.

Zomervakantie 45/45 - de grand finale

We zijn er! De vakantie is klaar. Als toetje cq grand finale wilde ik ze op een etentje trakteren, maar ik geloof dat ze net zo blij zijn met een laatste keer met een bord kale macaroni voor de tv hangen. Lang leve de vakantievrijheden. De kinderen vinden het jammer, willen nog niet klaar zijn met vakantie en al helemaal niet naar school. En eigenlijk is dat ook wel een goed teken. Ondanks het kl*te weer, ondanks dat we niet echt "op vakantie" zijn geweest vonden zij het fijn (en ik ook!)

En ik weet ook dat hoe hard ze nu ook roepen van niet, zij morgen stiekem ook wel weer blij zullen zijn als de school weer begonnen is. Als ze al hun vriendjes weer zien, uitdagingen op ander gebied dan veterstrikken en achtbanen krijgen... En met een beetje geluk kook ik dan ook gewoon weer gezond eten met groente en zo, en eten we dat dan gewoon aan de grote tafel op, en mogen ze vlak voor bedtijd naar bed...

Dit o zo zoete plaatje zegt genoeg, toch? Hij had op het spetterende eindfeest van de vakantieweek een snoepje mogen kiezen als prijs bij het een of andere spel. "Deze heb ik voor jou gekozen mama, omdat ik zoveel van je hou. En ik wil dat we hem samen opeten". (Eh... schatje, wat lief van je!!! Maar eh blegh een lolly ik mag niet snoepen van mijn dokter de tandarts ik ben misselijk weet je wat? Ik maak er een foto van, en dan kan ik er aaaaaaltijd naar kijken, en dan mag jij hem van mij helemaal alleen opeten, omdat ik ze vreselijk vies vind omdat ik ook van jou houd!)

Zomervakantie 43/45

He, krijg nou wat, mijn kinderen staan in de krant!! 

 Dus dáár waren ze afgelopen week! Hokken bouwen voor de dierentuinbeesten, speurtocht, filmpje (madagascar), optocht, knutselen, snoepen, waterballet, en veel spelletjes... Vandaag (lees ik) laatste dag, mét avondeten en daarna spetterend feest waarbij de ouders ook mogen opdraven. En volgend jaar willen ze weer hoor ik net. Dat het weer een beetje tegenzat daar maken namelijk alleen moeders en krantenberichtjesschrijvers zich druk over.

Zomervakantie 39/45

Na het lezen van het blogje gisteren denken jullie natuurlijk dat ik zo'n slechte moeder ben die helemaal niets met haar kinderen doet, ze de volle zes weken zonder enige moederliefde achter de tv zet. Nou, dat is helemaal niet waar. Zo heb ik gisteren met de oudste twee nog een leuk Hans en Grietje spel gedaan: rond half tien heb ik ze naar een voor hun onbekend en zeer drassige open plek in het bos gereden en daar met een broodtrommeltje en een pakje sap achtergelaten in het stormachtige herfstweer.

Er waren nog meer kinderen trouwens, zo'n tweehonderd. En een stelletje als kindvriendelijke vrijwilligers vermomde net-puber-af-meisjes én jongens (vooral het gemengde karakter van de leiding was voor de vrijwilligers een goede reden om in te schrijven, begreep ik vanmorgen). Er was ook nog een podium met daarop een verkleedde vrijwilliger die met een gek stemmetje iets door een microfoon riep, zo'n 2 miljoen pallets en een paar grote hamers en gevaarlijk scherp uitziende spijkers. Alles om de week maar alvast zo spannend mogelijk te beginnen.

En ach, ik kan wel stoer gaan zitten doen, maar het moederhart is er eigenlijk niet tegen bestand, tegen dat loslaten. Toen ik wegliep en zag hoe mijn bloedjes, hand in hand, tussen al die vreemden steun zoekend bij elkaar, naar het podium liepen waar de Spectaculaire Opening ging plaatsvinden kreeg ik nota bene een beetje last van druppelende ogen. Tsssss, gek oud wijf. Alsof ik ze niet elke dag met mijn heksenbezem naar buiten jaag, Ga Iets Leuks Doen, schreeuwend. Alsof het niet de uitdrukkelijke wens van zoon was om ook eens mee te mogen doen met deze zo als leuk bekend staande vakan.tieweek. Alsof dochter bij thuiskomst niet het allerhoogste woord zal hebben en alles maar dan ook alles zal vertellen wat er is gebeurd.

En inderdaad. Het was leuk geweest. Dochter heeft alles verteld wat er is gebeurd. En zelfs die pessimisten van het weerbericht bleken het weer enorm overdreven te hebben. Storm, onweer, hagel? Het was op wat buitjes na eigenlijk best wel droog, ik heb zelfs zon gezien. En vandaag gaan ze weer.

Managementsamenvatting zomervakantie 2011

 De afgelopen zes weken zomervakantie zagen 

er ongeveer (*) zo uit:

Regen, regen, regen...

...dus verdoof je stuiterballen met een 

- o gruwel- 

nick jr, cartoon network of desnoods babytv...

... en dan kun je je als moeder volledig overgeven aan 

de nieuwste vorm van meditatie: haken!

...haken...

en haken...

(*) ongeveer he, we zijn geloof ik ook een keer naar de MacD geweest

Zomervakantie 38/45

Dochter wil met een vriendinnetje spelen. En ze kan zelf wel even bellen, als ik het nummer intoets.

"Hallo, met dochter, heeft L. Zin om te komen spelen vandaag?" (.....) "Oke. Daag."

Kijk, dat is mooi geregeld. Wat zou ze in vredesnaam hebben afgesproken? "Het was haar boertje! Hij denkt wel dat ze zin heeft."

Ik vermoed dat ik zo wel een telefoontje van L.'s mama krijg om even af te spreken hoe laat, en waar, en wie ze haalt of brengt. Als L. tenminste thuis is, en zelf ook echt zin heeft. Die broertjes van tegenwoordig zijn zo blij met het idee zus even te kunnen lozen dat ze verder niet zoveel meer nadenken...

Zomervakantie 36/45

Vanochtend mama met de jongste twee naar het grote ballen/springkussen gebeuren mét buitenspeeltuin. Vanmiddag papa met oudste twee naar de bios: De Smurfen in 3D waren geweldig. En tussendoor nog even wat heen en weer gerij om een auto van een apk te laten voorzien, ophalen, brengen etc etc.

Droge feiten ja, maar ik heb even geen inspiratie, geen zin om leuke stukjes te schrijven. Mijn hoofd is vol en dan moet er gewoon hard met het lijf gewerkt worden en produktie gedraaid. Gelukkig hebben we onkruid genoeg in de tuin en heb ik even de kans om daar ongestoord alleen te werken.

Zomervakantie 35/45

Vandaag zijn man en ik helemaal alleen thuis. Winkelen dan maar? Rotterdam? Of toch Scheveningen?

Het blijkt eerst een ochtendje ziekenhuis. Mijn vader mocht weer naar huis en wij zouden hem ophalen. Helaas bleek er iets mis met de communicatie, dus moesten we even wachten tot de arts de verpleging had overtuigd dat hij echt weg mocht. Wij vonden het niet erg, even wachten, maar mijn vader sprong bijna tegen het plafond van ongeduld. En dat is best knap als je achter een rollator loopt.

Daarna nog even naar de stad geweest. Mijn Ipanema's, mijn dierbare lievelingslippers hadden vorige week de geest gegeven. En raad eens wat ik heb gekocht?! De Ipanema's zijn dood, Lang Leve de Ipanema's!!
Manlief nog twee poloshirtjes voor op het werk, en toen zijn we op een terras heerlijk in de zon gaan hangen en redelijk vroeg naar huis om gewoon lekker te niksen. Dat schijnt ook bij vakantie te horen, las ik gisteren.  Beetje lezen, beetje bijslapen in de tuin. Heerlijk!!

En nu, ook fijn, de kindjes weer even ophalen....

Zomervakantie 34/45 - Gaat het weer een beetje, Mammalien?

Op zoek naar vermaak ende ontspanning voor de vakantiedagen schiet ik wat door. Ik maak mentale lijstjes met leuke-dingen-nog-te-doen, verzin allerlei plannen waar de kinderen al doodmoe van worden bij het horen alleen al ("mam, ik wil gewoon thuisblijven en niks doen!"). Vanmorgen, middenin het subtropisch kleuterparadijselijk zwembad alwaar ik orders stond uit te delen en drie kinderen in drie verschillende baden tegelijk in de gaten probeerde te houden viel ineens het kwartje. Was ik vroeger een redelijk relaxt persoon, sinds ik bij gebrek aan enthousiaste vrijwilligers mezelf tot hoofd entertainment heb benoemd ben ik een gekke regeltante en controlfreak geworden. En ik heb er zelf nog het meeste last van geloof ik.

Naast de enorme lijst met kindervermaak heb ik echter ook nog een plan voor de dag dat papa en mama alleen zijn, zonder kinderen. Het is Vakantie en er moeten Leuke Dingen gedaan. En als de vakantie is afgelopen ga ik wel weer Iets Leuks met peuter doen.

Maar ook voor mijzelf is het vakantie! Zo moet ik nog een dagje ontspannen in de sauna, moet ik winkelen in échte winkels waar je spullen echt kunt passen enzo. Ligt er nog een gehuurde én een gedownloade film, staan alle afleveringen van In Therapie en een halve Zomergasten op de hdd recorder te wachten tot ik peutertv een keer uit durf te zetten. En lezen natuurlijk, dat moet ook, altijd natuurlijk, maar in de vakantie zeker. Vier dikke papieren boeken had ik al liggen van de bieb, is het opeens ook gelukt om een account aan te maken voor het huren van e-books zodat er nu ook nog twee e-books staan te wachten tot ik tijd heb. Met een teller voor stressbestendige lezers eronder: u heeft nog 2 weken, 5 dagen, 22 uur en 1 minuut voordat dit boek weer van uw iPad verdwijnt. (Beetje doorlezen dus, lees ik steeds...)  En lezen terwijl drie kinderen en een volwassen vent steeds dingen van me willen, dat is best lastig.

Haken gaat al beter, in gezelschap. Bovendien kan ik dan tegelijkertijd de opgenomen tv programma's bekijken luisteren. Dus heb ik liggen aan haakprojectjes die allemaal nu zo snel mogelijk afmoeten: de poncho, de rok, het kussenhoesje, en iets met die leuke harige wol die eigenlijk niet te haken valt maar waarschijnlijk wel gebreid wil worden. 

En behalve vakantieactiviteiten moet ik ook gewoon doen wat ik anders doe als het geen vakantie is, zoals schoonmaken, bloggen, een beetje werken, koken, echtgenoten...

Argh..... Wie zei ook alweer dat vakantie ontspannend is?!

Zomervakantie 31/45

Er zijn weer wat vriendjes en vriendinnetjes terug van vakantie en dat is te merken. Oudste twee zijn al weer een paar dagen flink aan het spelen. Vanmorgen hing zoon alweer om half elf aan de telefoon bij een vriendje om af te spreken. Ondanks het bezit van een peuter bleken zijn vader en moeder echter nog op bed te liggen (half ELF he, hoe doen ze dat?!) dus het was nog even geduld hebben. Maar inmiddels is vriendje - met ontbijt op en kleren aan - toch hier aanbeland. En dochter is dáár naar toe, naar zus van vriendje. Handig, families met kinderen van hetzelfde geslacht en leeftijd. Jammer dat die peuter van hun een meisje is, maar wie weet waar onze peuterzoon over een paar jaartjes nog interesse voor heeft... Hij oefent in ieder geval nu alvast flink op spelen met meisjesdingen in de kamer van zus, die dus nu even niet thuis is. De armbandjes en dansende ballerina's vliegen in het rond.

En morgen wordt het weer mooi weer. Ik heb ergens goedkope dierentuinkaartjes vandaan weten te plukken, dus eh... waarschijnlijk kun je ons vijven daar vinden. En anders overmorgen. Woensdag is het weer tijd voor nare afspraken bij kappers en wrattenverwijderaars, in ieder geval wat oudste betreft. En verder zien we het wel. Aan het strand wellicht, want ik heb nou eindelijk na 31 dagen zomervakantie een weersvoorspelling gezien waar ik een klein beetje warm van word... 

Zomervakantie 29/45

Vandaag dan eindelijk het uitje waar de oudste twee kinderen zo lang naar hadden uitgekeken: het familiepretpark met de muizen. Achtbaan, reuzenrad, botsautootjes, bootjes, suikerspinnen en een paar ("nee mama, ik geef ze geen handje hoor!") mascottes... Vorig jaar en het jaar daarvoor een doorslaand succes. Nu vonden de kinderen het ook weer erg leuk, al begint oudste er een klein beetje groot voor te worden. De allerspannendste achtbaan is niet eng meer maar gewoon leuk. (Hij gaat alleen terwijl mama bangeschijterd langs de kant staat te wachten.)  Volgend jaar is het voor peuter -hij was vandaag bij oma en opa geparkeerd- waarschijnlijk nét leuk, maar of oudste dan nog een beetje spannend vermaak heeft betwijfel ik. Soms is het lastig, een leeftijdsverschil van zes jaar. Dochter vindt nu met haar bijna zes jaar nog heel veel attracties "eng", dus die kan mooi met haar jongste broer mee zo meteen.

Op weg naar huis hebben we natuurlijk eerst ons lieve peutertje weer opgehaald. Hoe makkelijk het ook was, even geen peuter aan mijn been, het voelde toch een beetje geamputeerd. Zó blij dat ik hem weer in mijn armen kon sluiten na acht uurtjes rust...

Thuis gingen de kinderen allemaal lekker zelf rustig in een hoekje spelen, manlief koken en ik even online om het nieuws van de dag te bekijken. Rondje kort wereld en binnenlands nieuws, blogs, email en facebook... Na een gezellige familiedag vol "spannende" dingen was het nieuws van vriend E. er dan ook weer één in de categorie "beide benen op de grond". E. heeft kanker (klik hier voor het verhaal over de vreselijke rotziekte die hij heeft) en bleek opeens vandaag te zijn geopereerd. Hij had al chemo, kreeg bestralingen, maar had de laatste tijd vreselijk last van zijn darmen/buik. Blijkbaar vandaar deze operatie. De details weet ik nog niet, behalve dat het godzijdank wel een "succesvolle" operatie is geweest. Ik kan niet meer doen dan duimen en hopen. Wat een rotziekte is het toch, voor de zieke zelf en ook voor de naasten. Deze week heb ik weer veel blogjes gelezen over dit onderwerp, nare berichten gehoord over twee nichtjes van net in de dertig, en dan dit nieuws van E. weer... Gezondheid is toch zoiets belangrijks.

Zomervakantie 26/45 - pimp je kinderen

Zomervakantie 25/45

Een minuut of twintig rijden van hier is een geweldig stadspark. Een grote speeltuin, een kinderboerderij, natuurtuin met wilde bloemen en beestjes, veel kronkelende paadjes. En een kaal voetbalveldje van beton waar de oudste twee vandaag eerst zeker een half uur een spannend fantasiespel hebben staan doen. Iets over prinsessen, monsters, schieten, vechten, wegrennen, punten, dood en weer levens erbij. Leuk, dat wel, maar dat had nou eigenlijk ook wel weer thuis op de stoeprand gekund, zoek ik daarvoor een speelpark op? Gelukkig gingen ze later ook nog echt op de speelapparaten en in die mooie tuin wandelen (eh, verstoppen) en hebben ze zelfs een rondje cavia's en geitjes gedaan.

Peuter vond het allemaal mooi. Zand, zand, glijden, zand, scheppen, schommelen, kipjes, boekjes over kipjes, puzzels over kipjes... En een bezitterig aangelegde mede-peuter die hem iets nieuws heeft geleerd: "nee, IKKE". De eerste keer keek mijn peutertje nogal gek toen hij op de glijbaan wilde en die andere jongen hem "nee, ikke" probeerde duidelijk te maken dat dat toch echt niet de bedoeling was. Net zomin als dat er geschommeld of zelfs in het zand geschept mocht worden door iemand anders dan hijzelf. Maar peuter vond het wel interessant en deed vrolijk mee. "Nee, ikke!". Twee kleine haantjes bovenop de glijbaan. Gelukkig bleef het beperkt tot verbaal geweld en hadden ze allebei alle gelegenheid om lekker te glijden, te scheppen en te schommelen.

Gaaf park, aardige mensen (zelfs die ikke-peuter had een leuke moeder) en de zon scheen zo leuk. Waarom wonen we toch niet in een gezellige wijk in de stad in plaats van onze burgerlijke vinexklei vraag ik me dan altijd af als we hier zijn. Thuis weet ik het meestal wel weer, zeker als ik een parkeerbon onder mijn ruitenwissers heb gevonden op de weg terug.