Het blijkt eerst een ochtendje ziekenhuis. Mijn vader mocht weer naar huis en wij zouden hem ophalen. Helaas bleek er iets mis met de communicatie, dus moesten we even wachten tot de arts de verpleging had overtuigd dat hij echt weg mocht. Wij vonden het niet erg, even wachten, maar mijn vader sprong bijna tegen het plafond van ongeduld. En dat is best knap als je achter een rollator loopt.

Daarna nog even naar de stad geweest. Mijn Ipanema's, mijn dierbare lievelingslippers hadden vorige week de geest gegeven. En raad eens wat ik heb gekocht?! De Ipanema's zijn dood, Lang Leve de Ipanema's!!
Manlief nog twee poloshirtjes voor op het werk, en toen zijn we op een terras heerlijk in de zon gaan hangen en redelijk vroeg naar huis om gewoon lekker te niksen. Dat schijnt ook bij vakantie te horen, las ik gisteren. Beetje lezen, beetje bijslapen in de tuin. Heerlijk!!
En nu, ook fijn, de kindjes weer even ophalen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!