Het was echt sprongetjesdag gisteren. Niet alleen was hij opeens zo lekker sociaal bezig, hij klom beter dan dat ik van hem gewend was en was minder bang. En 's middags liet hij wederom mijn mond openvallen door gewoon te gaan lezen?!
Mooi he, hoe dat met die ontwikkeling gaat. Leefde hij de dag ervoor nog in een zee van losse letters, gisteren viel het kwartje en voegde hij de letters samen tot woorden. Hij koos zelf een loco boekje en ging gewoon woordjes bij plaatjes leggen. En een kwartiertje later wist hij ook losse woordjes zomaar te lezen die ik opschreef. Ik schreef v - i -s en hij maakte er vis van! Ik schreef het woord oma, de namen van broer en zus, het woordje rok en sok, bil en (hetmoetleukblijven) poep... het kwartje is nu echt gevallen, hij leest!
Mooi net op tijd voor hij dinsdag voor het eerst op school mag gaan wennen.
Posts tonen met het label lezen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label lezen. Alle posts tonen
zaterdag 13 april 2013
woensdag 27 maart 2013
donderdag 14 februari 2013
Alfa(bet)mannetje
Het was feest op de peuterspeelzaal. Toen ik zoon kwam ophalen zag ik tijgers, boeven, prinsessen... En mijn zoon?! Juist. Dat leek hem wel een goed idee. Niet één, niet de vijf uit zijn naam, maar alle zesentwintig.
zondag 20 januari 2013
Gewoon, zondagmorgen
Oudste kwam me vanmorgen om negen uur uit mijn bed vissen: ze hadden een verrassing voor me. Op zich was ik al fijn verrast dat Papalien een uur eerder op het geroep van jongste (ikmoetpoepuh!) was afgegaan, zodat ik nog een uurtje alleen in mijn bed kon liggen dommelen. De verrassing van de kinderen was niet heel verrassend maar wel heel erg lief: een gedekte ontbijttafel.
Na het ontbijt werd er wat gelummeld, wat gewordfeud en wat geknutseld. Ieder zo zijn eigen knutsel.
Na het ontbijt werd er wat gelummeld, wat gewordfeud en wat geknutseld. Ieder zo zijn eigen knutsel.
Pappalien de Kuifjebootknutsel met duizend-en-een miniscule stukjes hout...
Dochter kleide mooie taartjes, ijsjes en koekjes...
En jongste schreef het pak ontbijtgranen over...
dinsdag 6 maart 2012
Verborgen schatten
Ik houd van lezen, eigenlijk van alles wat los en vast zit, en ben al sinds de steentijd lid van de bibliotheek. Heerlijk vind ik dat, geen moeilijke keuzes over wat wel of niet mee te nemen, gewoon met een stapeltje boeken onder je arm- zonder te betalen- naar huis en daar beginnen met lezen. (Ik pak dus ook regelmatig boeken waarvan ik thuis na een paar regels opeens weer weet: die heb ik al eens gelezen.) Ander voordeel: je houdt ruimte genoeg over in je boekenkast omdat je ze fijn weer terug mag brengen na een paar weken.
Nu is elke bibliotheek anders. De bieb waar ik de laatste paar jaar heen ging was er een die zich vooral richtte op de wat oudere dames uit het dorp waar onze Vinex overheen is gedonderd, geloof ik. het merendeel van de boeken valt dan ook in de categorie historische romans/familiedrama's. De nieuwe grote bieb die ze onlangs hier in de buurt hebben neergezet is modern, groot, anders. Ze hebben een gigantische jeugdafdeling, vol leuke hoekjes met stoeltjes en pc's met spelletjes zodat ik vooral de hele tijd mijn peuter aan het opsporen ben en nauwelijks tijd heb om uit te vogelen hoe de grote-mensen-afdeling in elkaar zit. Eigenlijk kan ik daar gewoon nooit vinden wat ik zoek, dus óf ik grijp op goed geluk wat uit de bak "net ingeleverd" of ik reserveer van te voren. Het voordeel van reserveren is namelijk dat de bak "reserveringen" dicht bij de uitgang staat én de boel gesorteerd staat op achternaam van de lener. En die naam weet ik me dan meestal nog wel te herinneren.
Afgelopen week bezocht ik deze nieuwe bieb een keer met mijn 82 jarige moeder in plaats van met mijn 2 jarige peuter. Dat gaat ongeveer net zo langzaam, maar ze volgt stukken beter: ik hoef niet steeds bang te zijn dat ze zomaar naar buiten rent of ergens flapjes uit boeken gaat zitten trekken. Mijn moeder was er voor het eerst, en wilde van mij weten waar de boeken stonden die ze zocht. Euh... dus euh... tja.Zij heeft mij Ik heb haar alle hoeken van de bieb laten zien. Zij blij en ik blij. En nog blijer, want tot mijn grote verbazing stuitte ik zomaar op een hele muur vol met ... science fiction boeken!
Wow, een heuse verborgen schat. Want wat heb ik die gemist zeg, besefte ik opeens toen ik ze weer zag. Vroeger las ik alles van de echte sf schrijvers: Heinlein, Asimov, Arthur C Clarke... maar na de laatste verhuizing bleek mijn nieuwe bieb (het dorpsbiebje dus) dat allemaal niet te hebben, hooguit wat slappe fantasy (en daar houd ik dan weer niet van). Ik dacht zelfs - nogal naïef - dat ze ze tegenwoordig niet meer maakten, echte sf. Of niet in het Nederlands vertaalden. Maar dus toch. Joepie. Met dank aan onze nieuwe bibliotheek, euh, aan mijn moeder.
Nu is elke bibliotheek anders. De bieb waar ik de laatste paar jaar heen ging was er een die zich vooral richtte op de wat oudere dames uit het dorp waar onze Vinex overheen is gedonderd, geloof ik. het merendeel van de boeken valt dan ook in de categorie historische romans/familiedrama's. De nieuwe grote bieb die ze onlangs hier in de buurt hebben neergezet is modern, groot, anders. Ze hebben een gigantische jeugdafdeling, vol leuke hoekjes met stoeltjes en pc's met spelletjes zodat ik vooral de hele tijd mijn peuter aan het opsporen ben en nauwelijks tijd heb om uit te vogelen hoe de grote-mensen-afdeling in elkaar zit. Eigenlijk kan ik daar gewoon nooit vinden wat ik zoek, dus óf ik grijp op goed geluk wat uit de bak "net ingeleverd" of ik reserveer van te voren. Het voordeel van reserveren is namelijk dat de bak "reserveringen" dicht bij de uitgang staat én de boel gesorteerd staat op achternaam van de lener. En die naam weet ik me dan meestal nog wel te herinneren.
Afgelopen week bezocht ik deze nieuwe bieb een keer met mijn 82 jarige moeder in plaats van met mijn 2 jarige peuter. Dat gaat ongeveer net zo langzaam, maar ze volgt stukken beter: ik hoef niet steeds bang te zijn dat ze zomaar naar buiten rent of ergens flapjes uit boeken gaat zitten trekken. Mijn moeder was er voor het eerst, en wilde van mij weten waar de boeken stonden die ze zocht. Euh... dus euh... tja.
Wow, een heuse verborgen schat. Want wat heb ik die gemist zeg, besefte ik opeens toen ik ze weer zag. Vroeger las ik alles van de echte sf schrijvers: Heinlein, Asimov, Arthur C Clarke... maar na de laatste verhuizing bleek mijn nieuwe bieb (het dorpsbiebje dus) dat allemaal niet te hebben, hooguit wat slappe fantasy (en daar houd ik dan weer niet van). Ik dacht zelfs - nogal naïef - dat ze ze tegenwoordig niet meer maakten, echte sf. Of niet in het Nederlands vertaalden. Maar dus toch. Joepie. Met dank aan onze nieuwe bibliotheek, euh, aan mijn moeder.
dinsdag 2 augustus 2011
Zomervakantie 34/45 - Gaat het weer een beetje, Mammalien?
Op zoek naar vermaak ende ontspanning voor de vakantiedagen schiet ik wat door. Ik maak mentale lijstjes met leuke-dingen-nog-te-doen, verzin allerlei plannen waar de kinderen al doodmoe van worden bij het horen alleen al ("mam, ik wil gewoon thuisblijven en niks doen!"). Vanmorgen, middenin het subtropisch kleuterparadijselijk zwembad alwaar ik orders stond uit te delen en drie kinderen in drie verschillende baden tegelijk in de gaten probeerde te houden viel ineens het kwartje. Was ik vroeger een redelijk relaxt persoon, sinds ik bij gebrek aan enthousiaste vrijwilligers mezelf tot hoofd entertainment heb benoemd ben ik een gekke regeltante en controlfreak geworden. En ik heb er zelf nog het meeste last van geloof ik.
Naast de enorme lijst met kindervermaak heb ik echter ook nog een plan voor de dag dat papa en mama alleen zijn, zonder kinderen. Het is Vakantie en er moeten Leuke Dingen gedaan. En als de vakantie is afgelopen ga ik wel weer Iets Leuks met peuter doen.
Maar ook voor mijzelf is het vakantie! Zo moet ik nog een dagje ontspannen in de sauna, moet ik winkelen in échte winkels waar je spullen echt kunt passen enzo. Ligt er nog een gehuurde én een gedownloade film, staan alle afleveringen van In Therapie en een halve Zomergasten op de hdd recorder te wachten tot ik peutertv een keer uit durf te zetten. En lezen natuurlijk, dat moet ook, altijd natuurlijk, maar in de vakantie zeker. Vier dikke papieren boeken had ik al liggen van de bieb, is het opeens ook gelukt om een account aan te maken voor het huren van e-books zodat er nu ook nog twee e-books staan te wachten tot ik tijd heb. Met een teller voor stressbestendige lezers eronder: u heeft nog 2 weken, 5 dagen, 22 uur en 1 minuut voordat dit boek weer van uw iPad verdwijnt. (Beetje doorlezen dus, lees ik steeds...) En lezen terwijl drie kinderen en een volwassen vent steeds dingen van me willen, dat is best lastig.
Haken gaat al beter, in gezelschap. Bovendien kan ik dan tegelijkertijd de opgenomen tv programma's bekijken luisteren. Dus heb ik liggen aan haakprojectjes die allemaal nu zo snel mogelijk afmoeten: de poncho, de rok, het kussenhoesje, en iets met die leuke harige wol die eigenlijk niet te haken valt maar waarschijnlijk wel gebreid wil worden.
En behalve vakantieactiviteiten moet ik ook gewoon doen wat ik anders doe als het geen vakantie is, zoals schoonmaken, bloggen, een beetje werken, koken, echtgenoten...
Argh..... Wie zei ook alweer dat vakantie ontspannend is?!
Naast de enorme lijst met kindervermaak heb ik echter ook nog een plan voor de dag dat papa en mama alleen zijn, zonder kinderen. Het is Vakantie en er moeten Leuke Dingen gedaan. En als de vakantie is afgelopen ga ik wel weer Iets Leuks met peuter doen.
Maar ook voor mijzelf is het vakantie! Zo moet ik nog een dagje ontspannen in de sauna, moet ik winkelen in échte winkels waar je spullen echt kunt passen enzo. Ligt er nog een gehuurde én een gedownloade film, staan alle afleveringen van In Therapie en een halve Zomergasten op de hdd recorder te wachten tot ik peutertv een keer uit durf te zetten. En lezen natuurlijk, dat moet ook, altijd natuurlijk, maar in de vakantie zeker. Vier dikke papieren boeken had ik al liggen van de bieb, is het opeens ook gelukt om een account aan te maken voor het huren van e-books zodat er nu ook nog twee e-books staan te wachten tot ik tijd heb. Met een teller voor stressbestendige lezers eronder: u heeft nog 2 weken, 5 dagen, 22 uur en 1 minuut voordat dit boek weer van uw iPad verdwijnt. (Beetje doorlezen dus, lees ik steeds...) En lezen terwijl drie kinderen en een volwassen vent steeds dingen van me willen, dat is best lastig.
Haken gaat al beter, in gezelschap. Bovendien kan ik dan tegelijkertijd de opgenomen tv programma's be
En behalve vakantieactiviteiten moet ik ook gewoon doen wat ik anders doe als het geen vakantie is, zoals schoonmaken, bloggen, een beetje werken, koken, echtgenoten...
Argh..... Wie zei ook alweer dat vakantie ontspannend is?!
vrijdag 10 juni 2011
Waarom zou je je vervelen als je brusjes hebt?!
Grote broer leest voor, kleine broer praat hem na. Samen trekken ze aan de flapjes, met onbesuisde jongenskracht. Het is een wonder dat er nog een paar flapjes in het boekje zitten.
Ook zus is dol op haar kleine broertje, en dat is wederzijds. Wát ze hem hier precies probeert wijs te maken weet ik ook niet (prijsvraag?!).
En als het dan tijd is voor wat serieuzer, gelijkwaardiger spel weten de oudste twee elkaar altijd te vinden in een spel vol humor en fantasie ("...en toen zei jij .... en ik zei... want ik was toch... en jij doet dan... ja toch, Janick? Ja toch?") Ook al is zij altijd met schooljuffen, prinsessen of moeders bezig en hij vooral met monsters en ontploffingen. Ook al rijdt de trein nog wel eens een onschuldige zeemeermin aan, ze weten er altijd wel een mooi verhaal van te maken en kunnen uren lol hebben samen.
donderdag 13 januari 2011
Toe ie oor toe ai
In het leven van de thuisblijfmoeder ben je vaker onderweg dan thuis, merk ik nu. Als ik niet onderweg ben om de kinderen van school naar huis, naar vriendjes of de bibliotheek te brengen, dan zit je wel een uur in een bedompte kantine te wachten tot de dans-, tennis-, zwem- of vogeltjesvoerplankjeknutselles is afgelopen. Soms is dat een welkome pauze: even een cappucinootje drinken met andere ouders en een beetje bijkletsen. Maar er zijn ook ouders euh uren bij dat ik zou willen dat ik een boekje bij de hand had, of even mijn mail kon bijwerken of het internet wat verder kan vervuilen met mijn geneuzel.
Dus. Ik wil iets nieuws. Het broeit al een tijdje, maar ik wist niet zo goed wat. Inmiddels ben ik wel zover dat ik zeker weet dát ik iets wil. Een Iphone, misschien.Of toch een E-reader. Een Ipad? Een rondje over het internet surfen maakt me alleen maar meer in verwarring: wat is er veel te koop!
Ik heb een mobiele telefoon, helaas zonder internet, maar met camera - dat is fijn, spontaan foto's kunnen maken zonder dagen van te voren na te hebben moeten denken over het inpakken van een enorm fototoestel. Maar ik wil dus meer. Mailen, internetten. En lezen. Boeken van de bieb, want daar ben ik al jaren vaste klant en dat wil ik graag zo houden.
Een te klein apparaat, dat leest niet heel prettig. Een te groot apparaat, dat sjouw je dan weer niet altijd overal mee naar toe. En het moet er ook wel een beetje elegant uitzien natuurlijk. Lang leve de schone schijn.
Iemand een tip voor me?
Abonneren op:
Posts (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...






