dinsdag 6 maart 2012

Verborgen schatten

Ik houd van lezen, eigenlijk van alles wat los en vast zit, en ben al sinds de steentijd lid van de bibliotheek. Heerlijk vind ik dat, geen moeilijke keuzes over wat wel of niet mee te nemen, gewoon met een stapeltje boeken onder je arm- zonder te betalen- naar huis en daar beginnen met lezen. (Ik pak dus ook regelmatig boeken waarvan ik thuis na een paar regels opeens weer weet: die heb ik al eens gelezen.) Ander voordeel: je houdt ruimte genoeg over in je boekenkast omdat je ze fijn weer terug mag brengen na een paar weken.


Nu is elke bibliotheek anders. De bieb waar ik de laatste paar jaar heen ging was er een die zich vooral richtte op de wat oudere dames uit het dorp waar onze Vinex overheen is gedonderd, geloof ik. het merendeel van de boeken valt dan ook in de categorie historische romans/familiedrama's. De nieuwe grote bieb die ze onlangs hier in de buurt hebben neergezet is modern, groot, anders. Ze hebben een gigantische jeugdafdeling, vol leuke hoekjes met stoeltjes en pc's met spelletjes zodat ik vooral de hele tijd mijn peuter aan het opsporen ben en nauwelijks tijd heb om uit te vogelen hoe de grote-mensen-afdeling in elkaar zit. Eigenlijk kan ik daar gewoon nooit vinden wat ik zoek, dus óf ik grijp op goed geluk wat uit de bak "net ingeleverd" of ik reserveer van te voren. Het voordeel van reserveren is namelijk dat de bak "reserveringen" dicht bij de uitgang staat én de boel gesorteerd staat op achternaam van de lener. En die naam weet ik me dan meestal nog wel te herinneren.

Afgelopen week bezocht ik deze nieuwe bieb een keer met mijn 82 jarige moeder in plaats van met mijn 2 jarige peuter. Dat gaat ongeveer net zo langzaam, maar ze volgt stukken beter: ik hoef niet steeds bang te zijn dat ze zomaar naar buiten rent of ergens flapjes uit boeken gaat zitten trekken. Mijn moeder was er voor het eerst, en wilde van mij weten waar de boeken stonden die ze zocht. Euh... dus euh... tja. Zij heeft mij Ik heb haar alle hoeken van de bieb laten zien. Zij blij en ik blij. En nog blijer, want tot mijn grote verbazing stuitte ik zomaar op een hele muur vol met ... science fiction boeken!

Wow, een heuse verborgen schat. Want wat heb ik die gemist zeg, besefte ik opeens toen ik ze weer zag. Vroeger las ik alles van de echte sf schrijvers: Heinlein, Asimov, Arthur C Clarke... maar na de laatste verhuizing bleek mijn nieuwe bieb (het dorpsbiebje dus) dat allemaal niet te hebben, hooguit wat slappe fantasy (en daar houd ik dan weer niet van). Ik dacht zelfs - nogal naïef - dat ze ze tegenwoordig niet meer maakten, echte sf. Of niet in het Nederlands vertaalden. Maar dus toch. Joepie. Met dank aan onze nieuwe bibliotheek, euh, aan mijn moeder.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat maar horen!

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl