Verjaardagscadeaus enzo

Oktober, altijd dé maand om me het hoofd te breken over een cadeau voor Pappalien. Wat gééf je zo'n man? Zo één die zelf per direct zijn luchtjes koopt als ze bijna op zijn? Met een hele dure verzamel hobby waar ik geen verstand van heb? Meestal verzin ik toch wel het één en ander aan best leuke dingen, al zeg ik het zelf. En hij is er altijd blij mee. Net zoals ik altijd blij ben met wat hij mij dan geeft als ik drie weken later jarig ben.

Maar dit keer had ik geen zin om mijn rode bankrekening nog roder te maken voor echte Pakistaans gepunnikte perzischepoezenwollen sjaals, gemarmerde tissuedozen of gegraveerde sigarenknippers. Zo'n uitje voor hem en nog weer eens wat extra sieraad voor mij zijn natuurlijk altijd leuk, maar toch dacht ik het geld beter te kunnen gebruiken dit jaar. Nu we zo lekker aan het opknappen zijn in huis.

Dus bedacht ik het volgende, niet erg romantische maar wel praktische idee. Niks verrassing, gewoon samen iets kopen, waar we allebei iets aan hebben. Als we die hoek waar die - oude, geërfde, door bijna het hele gezin lelijk gevonden - rookstoel nu staat eens zouden gaan pimpen met een mooie design fauteuil? Die ik dan deels aan mijn man cadeau geef, en hij de andere helft aan mij? Hebben we toch mooi allebei lol van...

En deze vond ik. En hij vond hem ook mooi.

Zojuist besteld, in het antracietgrijs (dus een stuk donkerder dan deze). Nog tien weken te gaan. Op onze nieuwe leeftijden zijn we dan vást vergeten hoe hij er ook alweer uitzag, dus dan is het alsnog een grote verrassing wat er nu toch in de pak zit...

De mooiste cadeau's hoeven niet duur te zijn

Deze uitbundige bos bloemen bestaande uit één half dode margriet zonder steeltje kreeg ik van de zesjarige zoon. "Dan moet je hem thuis wel in het water zetten mama, anders gaat hij dood".

Heerlijk toch?

Er is er een jarig hoera hoera

Hoera! Mijn lief is jarig.

Ik zal niet verklappen hoe oud hij is geworden (hij is lief, grappig, wijs, knap, speels en dan doet dat toch wel afschrikwekkende getal er niet meer toe!) maar wel wat hij gekregen heeft van ons. Een doos vol, overvol knutsels van dochter, en hoewel oudste zoon ook iets moois geknutseld had kon hij het op het moment supreme ook zelf niet meer terugvinden. Peuter had zelf (ahum ahum) een doosje chocola in de vorm van kusmondjes uitgezocht, want knutselen, dat verdomt hij. Geen verrassingen dus, voor wie mijn kinderen kent of hier iets langer meeleest.

En mijn cadeau? Wat geef je aan een man die alles heeft (iemand nog een neusflutje, een piefje of een palletje nodig, kom gerust langs!) en die ook niet te beroerd is zelf een mega-verpakking luxe navulling van zijn luchtje te bestellen als de bodem in zicht lijkt te komen? Wat geef je zo iemand? Juist, een waardebon dus, om iets te gaan doen. Een bungyjump, een vasectomie, een etentje bij bruin-met-beige kleedjes restaurant V - het oudste restaurant in naburig dorp. Maar ja, dat durft hij allemaal niet.

Dus werd het een waardebon voor 45 minuten zélf vliegen in een Cesna vliegtuigje. Met een instructeur er naast weliswaar, maar toch. En hij was er erg blij mee, dat had hij altijd al eens gewild. Dol op apparaatjes besturen, op vliegen... Wat ik zelf minder leuk vond was dat in de paar weken nadat ik die bon had gekocht er welgeteld drie van die klotevliegtuigjes zijn neergestort. Nu vertrouw ik echt wel op man en zijn talenten en op de statistieken, maar ik zal toch weer blij zijn als hij weer helemaal heel beneden komt...

Gaat het weer een beetje, Mammalien?

Het hakt er in hoor, zo'n verjaarweek. Voor het slachtoffer in kwestie, maar ook voor de ouders. Maar nu is het klaar. Alle traktaties zijn gemaakt én opgegeten, het kinderfeestje succesvol afgerond. De op het kinderfeestje gemaakte boltaartjes opgegeten - voor het grootste deel door de makers zelf. Het grotemensenfeestje (gelukkig ook nog bezocht door een viertal andere kinderen) gisteren was ook gezellig. Maar nu zijn de slingers alweer opgeborgen, de Lego Friends doos is in elkaar gezet, de knutselspullen uitgepakt, het cupcakesboek doorgebladerd, de nieuwe oorbelletjes opgeruimd voor over vijf weken als ze mag wisselen... En vanavond eten we gewoon weer groente. Aan de tafel waar alle cadeau's nu langzaam van verdwenen zijn.

De jarige vroeg zich af of er, nu ze een jaar ouder was, wat extra privileges golden? Ze doelde waarschijnlijk op wat later naar bed mogen, maar ik heb haar afgescheept met wat meer zelfstandigheid bij het bedritueel. Grote broer kan/doet het ook allemaal zelf, zonder dat we achter zijn broek aanzitten. Dat wil en vooral kán zij natuurlijk nu ook wel! Vooralsnog vond ze het wel stoer. En het werkt. Ze lag in ieder geval zonder gemor en getut redelijk op tijd in bed.

En toen het voorleesverhaal -dat zij aan mij voorlas- uit was knuffelden we nog even en vertrouwde ze me toe dat ze "echt een hele leuke verjaardag had gehad!!" Uitgeteld was ze, maar helemaal blij. En daar doe je het toch allemaal maar voor. Mama is ook blij. En uitgeteld.

Opoe in de grote stad

Er moest een cadeau worden gekocht, een portemonnee. En hoe dol ik op online shoppen ben, bij sommige artikelen moet je gewoon even passen en voelen. Dus ging Mammalien, voorheen dol op winkelen, naar de stad. De stad die ze vroeger op haar duimpje kende.

Peuter ging mee, en omdat peuter niet dol op winkelen is maar wel dol op ontdekkingstochten had ik de wandelwagen meegenomen in de hoop dat hij daar in zou blijven zitten terwijl ik in straf tempo door de winkels ga. Ik moet zeggen, dát was geen slecht idee. Peuter deed het prima. Waar ik meer last van had was van die wagen zelf. Want als niet-invalide besef je pas op het moment dat je zo'n ding bij je hebt hoe ellendig het geregeld is in de stad. Hier en daar zit er een lift, maar niet op de etage waar je je parkeerkaartje kunt afrekenen bijvoorbeeld. Via een soort James-Bond achtige sluiproute ben ik er uiteindelijk toch in geslaagd met kinderwagen, peuter én betaald parkeerkaartje in de garage terug te keren. Waar de hele verdieping (nummer 6) waar mijn auto zou moeten staan spoorloos bleek. Verdieping 6 bleek niet bereikbaar vanaf 5 of 7, hooguit via een trapje of over een hek.

Het assortiment portemonnees bleek trouwens op de site een stuk ruimer dan in de winkel, en die ene die ik op het oog had, daar was er nog maar eentje van. Met beschadiging. Dus gingen we een uurtje later onverrichter zake naar huis. Vijf euro parkeergeld, nog een patatje bij de grote gele M om peuter om te kopen en huiswaarts. Thuis vond ik op internet een prachtige leren portemonnee. Over twee dagen wordt íe bezorgd, en de verzendkosten zijn een stuk goedkoper dan een parkeerkaartje.

Moederdag

Lieve vader van mijn kinderen,

Aangemoedigd door de enorme stapel reclameblaadjes die deze week - ondanks de ja-nee sticker - op onze mat vielen het volgende. Ik heb eens zitten denken, en ik geloof dat we dit jaar toch ook maar eens mee moeten gaan doen aan Moederdag. Dat schijnt een heel belangrijke dag te zijn waarop je je vrouw / de moeder van je kinderen een aantal mooie cadeaus moet geven. Omdat we ook al niet aan pasen of aan halloween doen, zo min mogelijk aan kerst en al helemaal niet aan valentijnsdag dacht ik dat we dan dit jaar maar eens niet zo flauw moeten zijn en gewoon braaf mee moeten doen met Moederdag. Met een hoofdletter, toch?

Omdat ik weet dat het voor jou ook allemaal niet makkelijk is heb ik je wat geholpen met een lijstje. (Er schijnen vrouwen te zijn die elke dag een lijstje met taakjes voor hun man klaarleggen die hij dan moet afwerken als zij zelf gaat sporten... Ik ben denk ik een slechte vrouw, dat ik dat niet voor jou doe?!)

Het lijstje dus.

- Een ontbijtje is het allerminste wat je moet doen op moederdag. Nou ontbijt ik elke dag met 1 beschuit hagelslag en een glaasje water, dus dat is niet moeilijk. Meer hoef ik niet, eigenlijk houd ik niet zo van gedoe bij mijn ontbijt. Wat ik wel fijn zou vinden is als ik een keer niet het ontbijt voor de kinderen hoef klaar te zetten, te maken en op te ruimen.

- Bloemen horen er helemaal bij zegt onze lokale groenspecialist. Doe maar een gemengd veldboeket. Als je iets goedkoper uit wilt zijn, gewoon wachten tot na moederdag, dan dalen de prijzen vanzelf weer.

- Een gezinsauto waar minimaal drie kinderen een beetje lekker ruim op de achterbank passen. Als het kan ook nog met wat ruimte voor wat vriendjes, maar geen pc hoofdtractor. Zo'n breed ding dat te hoog op zijn wielen staat, daar rijd je altijd een beetje voor lul mee vind ik. Bovendien past het niet in de smalle straatjes van onze wijk, dus doe maar gewoon iets beschaafds.

- Een dagje "wellness". Het modewoord van 2011 (en 2010 en 2009). Gewoon een saunaatje met massage is ook goed.

- Of anders een dagje alleen naar het strand, zonder kinderen, lekker op een terrasje hangen, op het strand wandelen en slapen. Jij mag rijden.

- Een dikke roodgouden ring.

- ...

Sorry. Kan niet meer verzinnen. Oja. En vaderdag, dat is zo'n commercieel en naar iets, daar doen we niet aan hoor. We houden toch elke dag van je? Een dikke zoen alvast.

Resultaten

De resultaten van een dagje shoppen. Een shirtje van Maison Scotch. Nadat man al jarenlang bijna niets anders meer koopt dan Scotch eindelijk ook iets voor mij. Die witte streep, dat is de zon, ligt niet aan je beeldscherm of aan mijn wasmachine.

Van de juweliersbon die ik vorig jaar van mijn collega's heb gekregen (afscheidscadeautje) kocht ik een paar oorbellen, wit goud met parel. Mooi he!

En toen was er nog een beetje waardebon over, en met wat financiële steun van man kon ik ook deze stoere stalen Calvin Klein pegels nog kopen:

Dus doel 1 (waardebon verzilveren) gelukt. Doel 3, een terrasje in de zon, ook. Heeeerlijk was het. En wat een gezelligheid, in de stad. Toch weer heel anders dan een kopje koffie in de Vinex klei. Doel 4, de cadeautjes voor morgen... ssst.... dat kan ik even niet verklappen, ze leest ook mee!

Doel 2 was het uitzoeken van een mobiel internetdingetje. De beste aanbieding zoeken en bestellen doen we wel op internet, maar even voelen en uitproberen moest dan toch in een van die hondermiljoen nare telecomwinkels. De uit zijn mond stinkende sukkelige verkoper zonder enige kennis van zaken wist me zelfs te vertellen dat hijzelf de letters prima kon lezen, maar dat dat voor sómmige, wat meer op leeftijd zijnde mensen  (een wijfelende blik mijn kant op) wat tegen zou kunnen vallen. Pardon?!! Ik heb dus geen enkel schuldgevoel dat ik mijn geld niet in zijn zaak ga uitgeven.

Maar. De Samsung Galaxy Tab bleek inderdaad klein. Te klein om flink op te typen en te groot om lekker mee te bellen, dat moest dan weer met een hand-set. Het enige voordeel was, hij paste in mijn handtas. Daarna de Ipad even vastgehouden en daar was ik op slag verliefd op. Ik heb besloten. Mijn oude mobieltje mag blijven om mee te bellen, de rest doe ik op een schitterend nieuw iPadje. Nu nog een bijpassende tas (een beetje een hippe) zien te vinden.

Valentijn was vroeg dit jaar

Man zeurt dat Valentijnsdag alléén voor stille onbekende liefdes is en je alléén maar kaartjes krijgt. En toch was ik er blij mee. Gisteren, van zoon gekregen:

Een doosje (let op het hart!) met daarin

een mooie gouden ketting met steen, een ring met vlinder,

en een kroontje. Helemaal op maat gemaakt.



Dank u sinterklaasje

Gistermiddag, supertoevalligerwijze waren er heel wat mensen bij ons op bezoek, lekker kopje koffie aan het drinken.. . ging papa's iphone... SINTERKLAAS - stond er met grote letters. De kinderen durfden allebei niet op te nemen, maar gelukkig oma wel. Sinterklaas vertelde geen tijd te hebben om zelf langs te komen, maar legde uit dat er een flinke zak met cadeautjes in de garage stond. Die hebben we gevonden!

Iedereen heeft mooie cadeau's gekregen, dit zijn die van mij:

Raamstickers, zo heb ik zometeen een lekker stel bloeiende eenvoudig te onderhouden kruidenplantjes in de keuken!

En nog een miniscuul écht vetplantje in een potje. Voor aan mijn sleutelbos, heb ik altijd groen bij me.

Oja. En een chocolade C (de C van Mammalien), en een aantal kleine vriendjes voor in bad (opwindbare, en van plastic), chocolaatjes en een kersttrol (kerstdrol, volgens oudste, dat past nl beter bij duw-erwtje-bloot die het sintjournaal presenteert).

Dank u sinterklaasje! Het was gezellig. Volgend jaar weer? (En nu opzouten, drie weken lang kindertjes stress bezorgen is genoeg...)

De winnaar is...

Ja hoor, de uitslag van de GiveAway, het boek "groot worden ze toch wel", is bekend! Bij gebrek aan meewerkende familieleden of huisdieren helemaal eerlijk getrokken d.m.v. de random number generator op het internet. En het is ....

Sillie van Silliesullieblogje

Gefeliciteerd! Stuur je me even je adres?

En voor de dames en heren die niet gewonnen hebben een mooie foto van mijn bloedjes, bijna klaar voor vertrek door deze hondse kou....

Give Away

O,o, mensen, ik lig wakker 's nachts. Ik had dan wel een paar dagen terug mijn hoogste bezoekersaantal ooit (426 op één dag, wow!) maar daarentegen ben ik ook opeens een volger verloren en ik weet ik niet eens wie, meldt u zich even met opgaaf van redenen?!?.  En word ik soms keihard uit iemands lijstje "deze-blogs-lees-ik-en-dat-zouden-jullie-ook-moeten-doen" gegooid. Of heb ik al een hele tijd geen reactie gekregen van voorheen vaste reageerders.

Je begrijpt, dat vreet aan me. Meisjes als ik, van die lieve aardige onschuldige ietwat onzekere meisjes die het liefst iedereen te vriend willen houden, die kunnen daar niet zo goed tegen. Het ligt natuurlijk helemaal aan mij. Ik heb iets verkeerds gezegd. Iets niet gezegd. Iemand heeft me per ongeluk een keer tegen mijn bedoelingen in serieus genomen. Ik heb iemand beledigd. Dat doe ik soms hoor, echt, maar ik meen het haast nooit. Of misschien maak ik te saaie stukjes. Te veel taalfouten. Te weinig tranentrekkend leed voor de bloglezeressen die zo graag overal knuffels willen uitdelen.

Of, eh...  te weinig GiveAways. Zou dat het zijn? Ik ga het eens proberen.

Dames en heren, een práchtig boek (maar niet goed genoeg voor een vaste plek in mijn veel te kleine boekenkastje).  "Groot worden ze toch wel". Over opvoeden, hoe gaat dat in Nederland, en hoe doet de rest van de wereld dat. In dit boek zijn veel verhalen verzameld en in perspectief geplaatst. Ongeacht of het nu om de bewust ongehuwde vader, thuisblijfmoeder, ploetermoeder of de tv-nanny gaat - ze komen allemaal aan bod.


Groot worden ze toch wel
Toef Jaeger

Wie wil 'm hebben? Volgende week verloot ik hem eerlijk onder alle reageerders.

Een logje met een luchtje - deel 2

Weet je nog, het logje-met-een-luchtje ? Inmiddels heb ben ik geslaagd. Van geld dat ik alvast voor mij verjaardag gekregen heb. Het vaasje komt uit Engeland  (Ashleigh & Burwood, gemozaiekt met zilverkleurige steentjes) en de olie en de stokjes  gewoon hier bij het plaatselijke tuincentrum, een bergamotterig luchtje. Klinkt vies, maar is wel lekker. Inmiddels staat het ding een dagje of twee en het hele huis ruikt ernaar, dat werkt dus goed!

O kom er eens kijken...

... wat er in de schoentjes zat...

Een lego knutsel voor oudste, een notitieboekje en pot badschuim in elfjesverpakking voor dochter en voor jongste zoon een dvd met Teletubbies (o-o!)

Vanavond zet ik mijn schoen. Ik ben toch zó benieuwd!!

Bijzondere cadeau's

Gisteren las ik bij Huis vol Herrie een gedichtje. Even los van de inhoud en bedoeling van dit blogje, ik dank Sas in ieder geval voor een mooi cadeautje: een reisje terug in de tijd.

De laatste regel las ik "may God hold you in de palm of his hand" en *pats* ik was weer terug in mijn kleine meisjeskamer thuis bij mijn ouders. Roze met paarse bloemen op het behang, een oranje sprei op mijn paarse bedje. En een monsterlijk zoete aardewerken engel, met een devoot gezichtje en gevouwen handjes. Hol, aan de binnenkant zat ooit een muziekdoosje, geen idee meer wat het speelde. De buitenkant was in de meest zoete kleuren beschilderd, rozig,wit en blauw en precies DIE regel tekst stond er in gegraveerd. Het was een cadeau van een lang geleden naar Amerika geemigreerde tante. Een gruwelijk lelijk cadeau, maar heel bijzonder juist omdat het zo vreemd voorkwam, ik had nog nooit zoiets gezien. Dat moest wel Amerikaans zijn. En dan die Engelse tekst.. Iemand had het wel vertaald, maar echt snappen deed ik het toch niet...

Het ding zelf is gesneuveld of cadeau gedaan aan het goede doel denk ik.Maar de herinnering er aan is er opeens weer. En dat is toch wel weer leuk.

Wat was jouw lelijkste - maar toch bijzondere - cadeau ooit?

Geef het door actie

Klepperdeklep, viel daar toch zomaar een kaartje in de bus! Van Huize Steen, want ik was één van de gelukkigen die aan de Geef het Door actie meedoet. Een cadeautje voor mij dus, zie foto rechts - hoewel de flitser niet helemaal meewerkte.

Het idee is van de GEEF HET DOOR ACTIE (voor wie geen zin heeft om door te klikken) dat ik nu op mijn beurt aan drie mensen die hieronder reageren een klein cadeautje opstuur. Die drie mogen op hun beurt dan weer meedoen en iets doorsturen naar drie anderen. Klinkt verrekt veel als een kettingbrief, als ik het zo opschrijf. Anyway. Ik heb genoeg troep waar ik vanaf moet.

Drie cadeautjes dus. En ze moeten klein zijn, of waarschijnlijk, niet te veel kosten hé dat is toevallig, heb hier drie kleine kindjes rondlopen die qua aanschaf eigenlijk helemaal niet duur waren, maar die krijgen jullie niet!

1. Geweldig setje voor kleine kindjes die graag zelf eten maar nog niet toe zijn aan het porseleinen wedgewood servies uit de erfenis: een nieuw in de verpakking bordje en bestekje van melamine/roestvrijstaal met leuke kikkerprint. Ideaal, wij hebben ze ook. Hier vliegen de borden regelmatig door de kamer en deze zijn niet stuk te krijgen!

2. Een boekje van Bernlef, de Pianoman. Het is een boekenweekgeschenk geweest lees ik voorin. Ziet er prima uit en wat ik me er van herinner was het een goed verhaal.

3. Een prachtige, geheel uit niet waardevolle materialen bestaande ketting. Ooit in een vlaag van hebzucht gekocht -voor weinig- maar nooit gedragen. Leren vetertje, grote hanger die ergens onder het kuiltje in je nek hangt.

Dus dames en heren, haast je, schrijf snel een reactie hieronder. Geef ook vooral aan of je nummer 1,2 of 3 wilt hebben. Als dat er niet bijstaat telt de reactie niet mee. 

Give Away

Wat een verrassing op de mat weer vandaag, een superdeluxe kookboek van Sas (mét illustraties van Sigrid!) Ongetwijfeld zal een van de andere blogster/mede-auteurs er een foto van maken. Heel erg bedankt, Sas!

Dan heb ik net het boek van Ken Follett - Brug naar de Hemel - uit dat me was aangeraden door Toaske (als ik me niet vergis, kan ook iemand anders zijn geweest :-) Leuk! Te dik (zwaar) om praktische te zijn, maar zó uit. Een aanrader dus.

Bloggen verrijkt je leven, het is waar.

Dus nu op mijn beurt ook maar eens tijd voor een Give-Away actie. Wat te denken van dit schattige stelletje, mama met kindje. Helemaal nieuw, kaartje zit nog in het oor. (En zelfs mijn eigen schatjes hebben er niet met hun vingers aangezeten, dus nog schoon ook!). Ongeveer 40 cm groot en het kindje zit natuurlijk fijn los in mama's buidel. 

Wie kan ik er blij mee maken? (En waarom?)

Blij zo blij met mijn award

Ik heb een Award gekregen, de Happy 101 Award. Dank je wel, RoodMetWitteStipjes!!

De regels zijn: 10 dingen vertellen die je blij maken en doorgeven aan 10 anderen.

Nou, euh, lastig om er 10 uit te kiezen, want ik weet er wel meer. Ik kies er maar een paar uit.

Ik word blij van:

• Die stralende blik in Quintijns ogen als ik hem 's ochtends uit zijn bedje haal.
• Lente! Zonneschijn, licht en warmte, bloesem aan de bomen, bijna uitbarstende knoppen aan de struiken.
• Een blik van verstandhouding met een dierbare, hoe kort ook, je aan je merkt dat je precies hetzelfde denkt en voelt en je even heel dicht bij elkaar bent
• Lekker produktief bezig zijn, op wat voor gebied dan ook. Niets geeft zoveel voldoening als even druk bezig zijn, alles om je heen vergeten en dan tevreden met het resultaat weer een punt van je lijstje af kunnen strepen. 
• Een half uurtje voor mezelf met een goed boek.
• De blije gezichtjes en knuffels van Roos en Janick als ik ze ophaal van school
• Humor. Of dat nou een goede cabaretvoorstelling is, een grappige column, een opmerking van manlief. 
• Warme geitenkaas met spek en honing
• Een stevige massage van rug, schouders en nek
• Een mooie zonsondergang / mooie (wolken)luchten
• Mijn eigen bed en vooral ook mijn eigen dekbed

En eigenlijk ben ik vooral blij als anderen om me heen blij zijn. Of liever gezegd: ik word minder blij als er iemand om me heen niet zo heel blij is, om wat voor reden dan ook. Schijnt een vrouwenkwaal te zijn, heb ik wel eens op een of andere cursus van het werk (waar ik een van de weinig vrouwen was ja) gehoord.
Ik geef de kettingbrief Award door aan :

BaasBraal, Nanna, Manou, MaMarije, Mevrouw Williams, Huize Steen, Repel, Joeltje, Nienuh, Miriam

Even ontlurken. Met prijzenpot

Lieve lezers, heb ik al eens gezegd dat ik het zo leuk vind dat jullie hier lezen? En dat jullie af en toe reageren? Dat vind ik ook leuk. Maar, hé wat gek. Er zijn veel meer mensen aan het lezen dan dat er reageren, zie ik nu opeens in mijn statistieken dûh. Er is een vast groepje mensen dat trouw reageert. Er zijn mensen (ik noem één belangrijke: mijn schoonmoeder) waarvan ik weet dat ze alles lezen maar die meestal niet via de blog zelf reageren maar later een keer, face to face of per email. Ook heel leuk.

Maar de rest? Leuk dat je leest, maar wie ben je? Waaróm lees je hier? En ken ik je eigenlijk ergens van in de real world? Mag ik jullie verzoeken om eens voor één keer een berichtje hier achter te laten? Eén keertje maar...

Kortom: beste lurkers, maak jezelf bekend. En om het ontlurken te vieren deel ik een

prijs

uit. Een echte ontlurk prijs. En ik zeg lekker nog niet wat het is. De winnaar wordt heel eerlijk bepaald door het lot dat wil zeggen manlief, dat is mijn lot: iets met papiertjes met namen erop en een knikkerzak. Ofzoiets. Maaaaar.... beste lurkers, iedereen mag meedoen, dus ook de mensen die wel altijd trouw reageren. Evenveel kans voor iedereen.

Zo. En nu ga ik ervoor zitten. Beentjes omhoog. Kom-maar-kom-maar-kom-maarrrrr met die reacties....

Cadeautje voor mij

Tussen alle perpenoten, knutselfrutsels, bouwspul, barbies, dino's en ander kinderverwenspul die al weken steeds opnieuw door een of andere piet worden bezorgd was er ook nog een pakje voor mama. Niet van de Sint, maar zelf uitgezocht en betaald. Met mijn pinpas en de centjes die ik laatst van mijn ouders gekregen heb voor mijn verjaardag. Mooi he! Je mag jezelf namelijk ook wel eens verwennen. Daar heb ik die ouwe grijze bemijterde kindervriend niet voor nodig.