De resultaten van een dagje shoppen. Een shirtje van Maison Scotch. Nadat man al jarenlang bijna niets anders meer koopt dan Scotch eindelijk ook iets voor mij. Die witte streep, dat is de zon, ligt niet aan je beeldscherm of aan mijn wasmachine.
Van de juweliersbon die ik vorig jaar van mijn collega's heb gekregen (afscheidscadeautje) kocht ik een paar oorbellen, wit goud met parel. Mooi he!
En toen was er nog een beetje waardebon over, en met wat financiële steun van man kon ik ook deze stoere stalen Calvin Klein pegels nog kopen:
Dus doel 1 (waardebon verzilveren) gelukt. Doel 3, een terrasje in de zon, ook. Heeeerlijk was het. En wat een gezelligheid, in de stad. Toch weer heel anders dan een kopje koffie in de Vinex klei. Doel 4, de cadeautjes voor morgen... ssst.... dat kan ik even niet verklappen, ze leest ook mee!
Doel 2 was het uitzoeken van een mobiel internetdingetje. De beste aanbieding zoeken en bestellen doen we wel op internet, maar even voelen en uitproberen moest dan toch in een van die hondermiljoen nare telecomwinkels. De uit zijn mond stinkende sukkelige verkoper zonder enige kennis van zaken wist me zelfs te vertellen dat hijzelf de letters prima kon lezen, maar dat dat voor sómmige, wat meer op leeftijd zijnde mensen (een wijfelende blik mijn kant op) wat tegen zou kunnen vallen. Pardon?!! Ik heb dus geen enkel schuldgevoel dat ik mijn geld niet in zijn zaak ga uitgeven.
Maar. De Samsung Galaxy Tab bleek inderdaad klein. Te klein om flink op te typen en te groot om lekker mee te bellen, dat moest dan weer met een hand-set. Het enige voordeel was, hij paste in mijn handtas. Daarna de Ipad even vastgehouden en daar was ik op slag verliefd op. Ik heb besloten. Mijn oude mobieltje mag blijven om mee te bellen, de rest doe ik op een schitterend nieuw iPadje. Nu nog een bijpassende tas (een beetje een hippe) zien te vinden.