Posts tonen met het label muziek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label muziek. Alle posts tonen

zondag 27 augustus 2017

Welke muziek wil(de) jij op je bruiloft?

We mochten geen versterkers op de locatie, maar er stond een piano en er was een collega die al jaren geweldig speelt. Ook hadden we een neef die prachtig (Spaans) gitaar speelt. Beiden mochten een half uurtje doen, maar helaas bleek de gitaar niet te horen door al het rumoer. Zelf niet met mini-versterkertje. De piano, met Theme van Pirates of the Caribean en iets van Queen en wat ragtime, was wel geslaagd.

Daarnaast hadden we een uur of 7 die we zelf mochten opvullen met onze eigen mp3-tjes. De man (ha, nu mag ik hem écht zo noemen) en ik hebben heel wat moeite gedaan om al onze favoriete nummers terug te brengen tot een lijstje van ieder 3 en een half uur. Dat was even een uitzoekerij, en het heeft manlief heel wat pijn aan zijn hart gekost omdat hij moest snoeien in zijn favoriete nummers aller tijden en hij geen keuzes kon maken, maar het is gelukt. Ik zelf leverde wat songs met jeugdsentiment (U2, Simple Minds) in om de lijst nog wat vrolijker en zomerser te laten klinken, met de Bueno Vista Social Club en Bob Marley.

We leverden dus uitendelijk 7 uur aan geweldige mp3's aan met wat wij dachten dat goede achtergrondmuziek zou zijn.

Ergens aan het einde van de middagborrel vroeg ik me af hoe het eigenlijk met de muziek zat. Ik was zó druk geweest dat het me niet was opgevallen. Ik luisterde en hoorde, eh, niets? Niets herkenbaars. Waar bleven mijn (en, vooruit dan, man's) favorieten??

Ten eerste: het was te veel herrie met al het gepraat, bleek, de muziek kwam er nauwelijks bovenuit. (En daarna schijnt het nog zachter gezet te zijn omdat één van de gasten het kennelijk wel hoorde en zijn prikkelgevoelige hersenen daar kennelijk niet tegen konden). Ten tweede: áls we al wat hoorden, dan was het dat ene nummer van Total Touch (ha, dus toch wat jeugdsentiment).  En dat is één keer leuk, maar niet de hele tijd.

Later bleek: de "random" functie werkte niet helemaal helemaal niet goed. Van de enorme lijst met mp3 werden er 4 nummers voortdurend herhaald. Vraag me niet waarom. Kennelijk is toen ook de volumeknop nog verder naar beneden gegaan.

Nu, een week later, thuis, heb ik de lijst  (mijn lijst, die van de man maar heel gedoseerd...) op mijn telefoon gezet en nu luister ik er naar in de auto of als ik even in de tuin zit te niksen. En jongens, jongens, wat een héérlijke muziek. Echt voor een vrolijk zonnig feestje als je lekker op een terras een biertje aan het drinken bent met aardige mensen om je heen.

Manu Chao, Megustas Tu bijvoorbeeld. Of wat te denken van Hey There Delilah, Sunshine in a Bag,
Chef's Special, Road Trippin' (en de rest van de Chili Peppers..) , Julia van der Toorn, The Beatles met Blackbird, The Stones met Paint it Black, de onvermijdelijke Earrings, Queen, (en meer nummers die wij van onze oudere broers en zussen hebben meegekregen..), Lenny Kravitz, Madness (omdat we natuurlijk wel rare betà's ende computernerds waren ergens in de jaren 90 en dit nog steeds gezellig vinden), romantiek, bijna te zoet voor een middagje borrelen, Crowded House (gewoon een mooi nummer), even wat herrie van The Offspring tussendoor, onze eigen Hollandse Rocker Herman Brood, de mooie stem van Sandra van Nieuwland (waarbij ik steeds aan Mrs. T. moet denken als ik dit nummer hoor! :-) ), en een leuk nummer dat ik koos -ondanks de niet zo passende titel (Accidentaly in Love)

O, en deze kwam ik tegen tijdens het zoeken. Wat een pareltje van Kurt Cobain, deze Beatles cover.

Met op nummer één voor de bruiloft, de song waar het allemaal zo'n beetje mee begonnen is (o nee, dat was Guus Meeuwis, maar die hoeft dan weer niet persé in mijn playlist): Buckshot Lefonque, Another Day

Wat denk je, was jij blij geworden van onze playlist? En wat zou je zelf kiezen? 

dinsdag 14 mei 2013

Memory Lane

Laatst waren we bij een concert. Nou is dat op zich al iets uit een vorig leven, concertbezoek, maar om het helemaal een avond vol jeugdsentiment te maken was ook nog eens op een plek waar ik een groot deel van mijn jeugd heb doorgebracht. Ik heb er gewoond, gesport, op school gezeten, ben er gezoend en dronken geworden. Maar nog nooit een concert bijgewoond - dat kon daar toen nog niet

Alleen de reis er heen gaf me al het gevoel óud te zijn. Je begraaft je even een paar jaar in een buitenwijk tussen de kleine kinderen, en als je weer eens "buiten" komt is alles opeens anders. De bedrijven op het industrieterreintje, de sporthal zelf (waar blijkbaar nu concerten gegeven worden) en - krijg nou wat- mijn oude middelbare school bleek gewoon helemaal wég, vervangen door een paar rijen nieuwbouwhuis....

Om het allemaal nog wat erger te maken was het een concert van de Golden Earring. Een goeie band, maar wel eentje die al optrad voor ik geboren was. Ruim 25 jaar geleden zag ik deze band voor het eerst live, samen met mijn zus. Daarna nog vele keren samen met Pappalien, die ook flink geindoctrineerd is door oudere broers en zussen waar het dit soort muziek betreft. Gezellig. (Had ik al gezegd dat een een avond vol jeugdsentiment was?) Maar ik moet zeggen, de heren mogen dan op leeftijd zijn, ze zijn nog steeds vitaal. Wat je niet kon zeggen van iedereen in de zaal. Mensen, ik heb mijn ogen uitgekeken op het (zeer gevarieerde) publiek. En dat was eigenlijk ook wel leuk.

maandag 18 februari 2013

Sterallures

Ze komt me uitnodigen voor een optreden. Helemaal in diva style met zonnebril, glinsterende kettingen en een paar geleende iets te grote schoenen van haar broer. Ik krijg een door haar zelf getekend toegangsbewijs dat ik moet inleveren als ik haar kamer binnenkom. Omdat K.3 blijkbaar te kinderachtig is geworden heeft ze een cd-tje van Adèle opgezet. Ze danst wild heen en weer, klapt een beetje uit de maat en zingt vooral alle uithalen flink hard mee in een prachtig nét geen Engels maar met dramatische uitdrukking op haar gezichtje. Achteraf deelt ze handtekeningen uit als het éénkoppige publiek hard geklapt heeft.

Aandoenlijk, hoe klein ze opeens lijkt als wannabe-popster. Ze wil zo graag groot zijn, maar net als haar broers op bepaalde gebieden haar leeftijd vooruit en op andere weer een stuk minder ver. Heerlijk kind. Dat het nog maar een flinke tijd mag duren voor ze écht met lippenstift op en diep uitgesneden topjes het uitgaansleven induikt.

woensdag 5 oktober 2011

Leuk Lied!

Soms als ik met peuter samen lekker even niets zit te doen begin ik spontaan "een, twee, drie, vier, hoedje van, hoedje van" te zingen, in een slappe poging hem te vermaken met mijn lichtelijk verouderde kennis van het Nederlandsche kinderlied. Hij luistert braaf tot ik klaar ben en zegt dan op ietwat vragende toon met driedubbele l: lleuk llied!? Elke keer weer. Doet ie trouwens bij andere liedjes die ik voor hem zing niet, dus ik denk dat hij het meent.

vrijdag 3 juni 2011

The 30 day song challenge - 26. A song that you can play on an instrument

Ik heb ergens tussen mijn achtste en mijn vijftiende jaar klassiek gitaarles gehad, op zo'n spaanse gitaar. Eén keer per week les in een groepje van drie kinderen en één keer per week in een heus gitaarensemble van zo'n twintig personen, in leeftijd varierend van puber tot soms wel hele oude mannen van in de dertig. Dat laatste vond ik niet zo'n succes dus, op mijn twaalfde. En aan het einde van het jaar hadden we een heuse uitvoering waar familie en vrienden mochten komen kijken. Ook daar gemengde gevoelens over.

Toen op mijn vijftiende mijn motivatie tot onder het vriespunt was gedaald ben ik gestopt. Hoewel ik het wél heel fijn vond om in een verloren uurtje alleen thuis gewoon een beetje de nummers te spelen die goed in mijn vingers zaten: na een half uurtje raak je in een soort van trance, een flinke meditatie is er niks bij.

Helaas ging het door het weinige oefenen steeds slechter en slechter, en krijg ik het nu nauwelijks meer voor elkaar om de noten op bladmuziek om te zetten in muziek op mijn gitaar. En als ik al eens iets probeer klinkt het nergens naar. Maar het nummer hieronder ("Spanish Ballad") ken ik dan nog min of meer uit mijn hoofd.

Hier een versie van iemand die duidelijk meer geoefend heeft dan ik (en een stukje muzikaler is waarschijnlijk...)

maandag 30 mei 2011

30 day song challenge - 23. A song that you want to play at your funeral

Ben ik ook nog niet uit hoor, hoe dat moet gaan. Ik houd niet van tierelantijnen en dingen doen omdat het hoort. Ik heb gelukkig nog weinig uitvaart-ervaring, dus ik weet niet zo goed wat de laatste mode is voor mijn soort mens. Daarbij houd ik helemaal niet van afscheid nemen, niet van begrafenissen of crematies, en ik denk dat de mijne daarop geen uitzondering is. Maar of ik me daar zelf dan erg bewust van zal zijn, dat denk ik eigenlijk niet. (Dus, lieve nabestaanden, bewijs het tegendeel, maak er een geweldig iets van dat ik vanaf mijn wolk met open mond gadesla!!)

Maar goed. Als het uitvaart gedoe dan klaar is, dan wil ik wel op zo'n idylisch rustig dorpskerkhofje mijn dagen slijten, tussen de bomen en de velden. Met van die mooie witte ouwe omgevallen stenen, een paar wilde veldbloemen (en géén tuinkabouters of oerlelijke vazen)  Dat vind ik dan wel wat. Maar misschien willen mijn nabestaanden wel mijn as in hun sieraden, of is één van de kinderen later kunstenaar en wordt er een prachtig beeld gebouwd in de tuin van hun prachtige luxe villa waar ze me dan in proppen.In gedroogvriesde danwel gemummificeerde en gebalsemde of desnoods verbrande vorm.

Gelukkig heb ik nog een eeuwigheid de tijd, want ik ben nog jong en gezond. En bovendien had zoon het er van de week nog over dat hij later iets gaat uitvinden waardoor we (wij mensen, in het bijzonder hij en ik) veel ouder worden dan normaal en gewoon ook nooit meer dood gaan.

zaterdag 28 mei 2011

30 day song challenge - 23. A song that you want to play at your wedding

Daar moet ik eens diep over nadenken. Man en ik zijn namelijk nog steeds niet getrouwd. We dragen al wel sinds een jaar of zeven een paar mooie gegraveerde ringen mét diamant en daar gaat het toch vooral om. En verder weten we het nog niet zo goed. Wanneer bijvoorbeeld, het komt eigenlijk nooit uit. Dan ben ik weer zwanger, dan heeft man weer een nieuwe baan, dan is er weer een avondvierdaagse te lopen of een strijkwas weg te werken, er is altijd wat. Druk druk druk. Het kost tijd, organisatie, geld en euh, we weten eigenlijk gewoon ook niet hoe.

Ik zal hier niet allemaal op gaan schrijven wat we niet willen, want dan beledig ik de ene helft van de lezers en de andere helft haakt af vanwege een veel te lange blog. Hoe dan wél, daar zijn we nog niet uit, en al helemaal nog niet over eens. Dusseh... geduld.

Vanzelfsprekend heb ik ook geen idee welk liedje er gespeeld moet worden op het moment dat we samen op de stoffige ongeinspireerde ambtenaar van de burgelijke stand afstappen. Ik zal er speciaal voor deze gelegenheid eens over nadenken.

(denk denk)

Niet te zoet. En romantiek is prima, maar dan graag onder ons, daar hoeft de onschuldige bruiloftsgast niet onder te lijden. Wat te denken van deze (klik), deze (klik) , of deze (klik)? Of gewoon maar iets vrolijks? Zoals deze (klik)? In gedachten zie ik manlief met een gitaar in zijn armen het kerkpad  (onee, zeker geen kerk) heen en weer springen. Dat is dan wel weer een heel grappig idee. Maar ook weer genoeg reden om het nog even uit te stellen. Iemand nog een goeie tip voor de perfecte bruiloftssong? De inzender van het beste idee wint een prijs, namelijk een uitnodiging voor onze bruiloft. Ooit.


vrijdag 27 mei 2011

30 day song challenge - 22. A song that you listen to when you’re sad

Nirvana unplugged werkt prima! Lekker deprimerend maar wel fijne muziek. Ik zwelg even een paar nummers mee en dan voel ik me weer vrolijk.

zondag 22 mei 2011

30 day song challenge - 19. A song from your favorite album

Zowel "Califonrication" als "Stadium Arcadium" van The Red Hot Chili Peppers heb ik grijs gedraaid. In mijn, dan wel manliefs auto zit één van beide al jaren in de mp3/cdspeler. Vraag over een jaar of 20 eens aan mijn kinderen -desnoods onder hypnose- welke muziek ze horen als ze denken aan autoritjes met mama, en waarschijnlijk zingen ze dan deze beide dubbelcd's letter voor letter na (sorry kindjes, hoewel, het had erger gekund... Jan Smit of zo.)

woensdag 18 mei 2011

30 day song challenge - 17. A song that you hear often on the radio

Ah, lastig. Ik heb meestal in de auto een cd/mp3 aan, en als het al radio is dan vooral radio 1 (had me dat 20 jaar geleden niet gezegd, dat ik dat zou waarderen...).  Dus kweenie. Eén van de redenen dat ik niet zo veel radio meer luister is omdat er zoveel herhaald wordt. Luister een week naar radio 3 of -erger- sky radio, dan ken je de meeste liedjes uit je hoofd. En al helemaal rond kerstmis, dan mag de radio NIET aan van mij. Blegh.

dinsdag 17 mei 2011

The 30 day song challenge - 16. A song that you used to love but now hate

Het was niet mijn allergrootste favoriet, maar ergens begin jaren '90 had ik een cd'tje (bandje?!) van UB40 dat ik toch met enig plezier draaide. Samen met toenmalig vriend ben ik naar een concert geweest van ze, en ik weet niet of het goed of slecht was, maar blijkbaar had ik toen zo'n overdosis dat ik noooooit meer vrijwillig naar deze muziek heb geluisterd. En nog steeds niet.

Overigens, net even in mijn kast met cd'tjes gekeken en een flink aantal van de cd's die ik in een ver verleden  heb gekocht zijn toch niet echt meer wat ik nu zou downloaden kopen. Blijkbaar verandert smaak dus ook mee met de jaren.

zondag 15 mei 2011

30 days song challenge - 13. A song that is a guilty pleasure

In de categorie een beetje hippe meid durft er eigenlijk niet voor uit te komen maar toch wel lekker nummer: Banger Hart van Rob de Nijs. En eh, The Radio's (Bart Peters) maakten ook hele leuke muziek. Kan je dat zeggen of verpest je dan gelijk je image?

En een ander soort guilty pleasure dan. Hello van Lionel Richie. Eigenlijk veel te zoet, maar toch doet het me nog steeds wat. Zal ook wel door de herinnering komen. In de tijd dat dit een flinke hit was was ik SMOOOR en smoorverliefd. Draaide het nummer keer op keer op keer. En elke keer als ik het nu weer hoor ben ik weer opnieuw zo'n bakvisserig tienermeisje vol dromen en verlangens. De betreffende jongen heeft het trouwens nooit echt geweten geloof ik, hoe vreselijk erg ik het van hem te pakken had.
(Link)

En ooo... wat is dit filmpje vreselijk ouderwets... ik begin dus écht een ouwe taart te worden begrijp ik?!

vrijdag 13 mei 2011

Wel verd...

Wat krijgen we nou, heb ik niet alleen last van een arm die niet wil, een vermoeide en vooral eigenwijze peuter, een drukke siameese tweeling waarvan de ene helft gelukkig einde van de middag weer na enig aandringen met haar eigen moeder meeging, ligt Blogger er ook zomaar uit! Prutsautomatiseerders....

Een hele dag bijna, en dat is dus helemaal niet tof. Ik ben al een keer of honderd naar pc of laptop of ipad gelopen maar niks... En ja, ik geloof dat ik een verslaving te pakken heb... Niet alleen kon ik niet lezen, niet reageren maar ook geen nieuwe blogjes maken, en de blogjes die ik donderdag geschreven heb zijn ook weg. Vernietigd, deze pareltjes, kunststukjes met een grote K. De taliban die de boedha's stukschoten, ongeveer die categorie.

Zucht. Voor wie het gemist heeft een korte samenvatting. Mijn favoriete band (oke, artiest) is Lenny Kravitz, zoek zelf op youtube naar zijn beste liedjes. Als meest meest gehate band (artiest) koos ik voor Michael Jackson, vind dat gewoon geen fijne muziek, niet mijn smaak. Maar vooral koos ik hem omdat de kleine Michael wel heel leuk kon zingen en dansen en ik daar dus wel een leuk nummer bij had gevonden: Ben. DIY dus, op Youtube bijv. Met dank aan Blogger.

donderdag 12 mei 2011

The 30 days song challenge - 11. A song from your favorite band

Ik moest even kiezen tussen The Red Hot Chili Peppers en Lenny Kravitz. Maar het wordt Lenny (-; Bij deze. Enjoy.

(Link Lenny Kravitz - Are you gonna go my way, Circus Baptized)

woensdag 11 mei 2011

The 30 day song challenge - 9. A song that you can dance to

Dansen en Mammalien, dat is geen combinatie. Ik ga niet naar dansvoorstelling, kijk niet naar dance shows op tv. Ik heb ooit nog wel eens een zo'n stijldans cursus gedaan, en op heel gezellige feestjes deed ik af en toe een beetje voorzichtig mee (een wijntje doet wonderen), maar ik heb er geen talent voor, zachtjes uitgedrukt. Man ook niet, dus dat komt mooi uit.

Wat ik wel graag zou willen kunnen dansen is de tango, mooie muziek en een mooie dans.

Heb me rot gezocht op youtube naar de combinatie van mooie muziek en een videootje waarin geen dames met van die gekke jurken (met zo'n pantystuk op de rug) en veel te veel make-up overdreven ver hun benen in hun nek leggen, maar het was lastig. Daarom deze maar: (link youtube)

dinsdag 10 mei 2011

The 30 days song challenge - 8. A song that you know all the words to

Van welk liedje ken ik al de woorden? Dat zijn er veel! Tenminste, ik zing met de meeste bekende liedjes wel mee in de auto. Soms lees ik een songtekst en dan blijk ik al járen de verkeerde woorden te zingen, maar ala. Ik ken ze dan wel uit mijn hoofd, verkeerd of niet. Gebeurt me trouwens ook met zogenaamd Nederlandstalige liedjes zoals Frank Boeijen ze zingt (onverstaanbaar).

Het komt ook voor dat ik wel helemaal de woorden mee kan zingen maar geen idee heb waar het liedje over gaat. Blijkbaar zijn songteksten niet zo heel erg aan mij besteed, een mooi liedje kan wat mij betreft ook over hoeperdepoepzatopdestoep gaan.

Maar goed, welke kies ik?Een echte discoklassieker uit de oude doos: Gloria Gaynor, I will survive. Ik brul hem graag vals en hard mee, maar kan het (als ik alleen ben) ook gewoon van begin tot einde zonder muziek erbij. 

zondag 8 mei 2011

The 30 days song challenge - 7. A song that reminds you of a certain event

Of het een "event" is weet ik niet, maar wel een mooie herinnering en een prachtig liedje dat ik zeker wil noemen in deze 30 days challenge: Adele's Make you feel my love

Elke week ging ik samen met baby drie, die nog lekker warm en veilig in mijn buik zat, naar de gynaecoloog voor controle. In de auto draaide ik dan zowel op heen- als terugweg dit prachtig nummer keer op keer en dacht aan mijn kindje, stroomde over van geluk en liefde. Het is dan ook echt "ons" nummer geworden, als ik ook even namens peuter mag spreken...

zaterdag 7 mei 2011

The 30 day song challenge - 6. A song that reminds of you of somewhere

In het universiteitsgebouw was een gang waar studenten in hun afstudeerfase een kamertje konden krijgen om hun werk te doen, dichtbij bibliotheek, computers (begin jaren 90 nog niet zo voor de hand liggend) en professoren. Op het kamertje waar ik samen met drie medestudenten zat hadden we een cassetterecorder met een paar bandjes. Een van de bandjes (inmiddels "Het Afstudeerbandje") was opgenomen door M. met muziek die we allebei goed vonden. Mooie nummers stonden daar op, veel Lenny Kravitz, en ook deze. 

Heerlijke tijd. Het was vijf dagen per week hard werken, maar o, wat was het ook gezellig. Veel aardige, slimme, grappige medestudenten, een super sfeer. En wat vond ik het ongelofelijk k*t jammer toen M. afstudeerde en vertrok om zijn dienstplicht te gaan vervullen ergens ver weg. Ook nog eens in november, dus des te meer reden om dit nummer grijs te draaien.

(Link Youtube Guns N' Roses - November Rain)

donderdag 5 mei 2011

The 30 days song challenge - 5. A song that reminds you of someone

Oei, er is veel keuze in deze categorie! Zoveel liedjes waar ik mensen of gebeurtenissen mee associeer. Leuk.

Ik kies voor Reinhard Mey Als de dag van toen. Ik herinner me nog hoe het was toen ik, vreselijk lang geleden, een lief klein meisje was. Ons huis, de trap met donkergroene vloerbedekking, de beige vloerbedekking in de woonkamer, mijn vaders stoel bij de radio. Veilig en warm. Mijn moeder deed elke ochtend trouw haar schoonmaakronde door het hele huis, tussen het soppen en het stofzuigen door hard zingend en neuriend. Vaak gewoon uit het blote hoofd (waardoor tekst en vooral melodie soms heel origineel werden geimproviseerd) maar soms stond de radio aan. En één van de nummers die mijn moeder graag hoorde (want zo romantisch!) was deze.

Dus. Of ze het zelf als een van de beste liedjes allertijden zou uitzoeken weet ik niet, maar ik moet er in ieder geval altijd aan denken als ik het toevallig een keer hoor. En ben dan ook gelijk weer terug in dat gezellige huis waar mijn moeder tussen het poetsen en boenen én het zingen door toch ook altijd tijd had voor mij.

The 30 days song challenge - 4. Day A song that makes you sad

Moeilijk! Tanita Tikaram. Ze heeft hele mooie nummers, maar luister je er te lang naar dan word je lichtelijk depressief van die stem...

Een prachtig nummer waar ik niet verdrietig van word maar wel een beetje melancholiek is The River van REM (grijsgedraaid in de auto, laat op de avond)

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl