Het begon met een kortingsbon, en hele droge voeten vol eelt en een uurtje tijd voor mezelf. En voor ik het wist hadden we het gezellig over van alles en nog wat. Haar werk, mijn uiterlijk, wat ik wel en vooral zelf niet zo goed kon en soms toch wel wilde... dat het crisis was en zij nog wel een half uurtje over had...
Weer een half uurtje later liep ik op het schoolplein mijn verplichte ouderparticipatie pleindienst te draaien. Toen ik na afloop in mijn autospiegeltje keek zag ik inderdaad niet zo veel haar meer als eerst, maar in plaats daarvan veel wit met rood gespikkeld, zeer ongelukkig uitziende stukjes vel.
Ik denk dat als ik me weer eens door een "schoonheids"specialiste durf te laten "verwennen" ik dat maar 's avonds laat moet doen, vlak voor bedtijd. En onder plaatselijke verdoving.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!