Posts tonen met het label piekeren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label piekeren. Alle posts tonen

maandag 11 september 2017

De grote familie huwelijksreis

Die gaan we maken, zoals we al maanden geleden aan onze kinderen hebben beloofd.

Parelwitte stranden met palmbomen, zag dochter voor zich. Een super-splash-waterpark voor de jongste zoon en all-inclusive - de hele dag eten met onbeperkt wifi - voor de oudste. En wij ouders, wij willen tussen het relaxen door nog wat zien ook. De Inca-tempels of de Chinese muur, riep de man. Ik zelf zou ook New Zeeland nog wel eens willen proberen. Of zelfs Noordpoolgebied. Al ben ik meer van de zomerjurkjes dan van de bontjas.

Een lastig te combineren eisenpakketje. Tijd voor een poldermodelletje. Man en ik komen er wel uit als we met zijn twee zouden gaan, maar we willen dat we het alle vijf naar ons zin hebben, ook de kids. Afwisseling, dus. Maar wat doe je eigenlijk voor interessante uitstapjes met een 8, 12 en 14 jarige? Die niets gewend zijn qua vakantie, niet ver willen wandelen of fietsen of autorijden, het niet zo hebben op terroristen, inentingen en vreemd eten en een moeder hebben die nog wel eens last krijgt van vakantiestress?  

Een zwemparadijsje in een warm land, dat moet te doen zijn, en dan af en toe een uitstapje? Maar de grote resorts liggen dan meestal in niemandsland, waar maar bar weinig buiten de muur te doen is.  

Griekenland is leuk en betaalbaar, maar in de herfstvakantie geen enkele garantie dat je goed weer hebt. Heel Zuid Europa valt wat dat betreft in deze periode af.

Een nijlcruise? Lekker luxe lui laten varen langs de bezienswaardigheden! Maar er blijken meestal twee, hooguit vier personen te passen in de hutten op zo'n boot. Geldt ook voor vrijwel elke cruise op zee. En of het zwembad op zo'n boot nou echt groot genoeg is om ook de pubers vermaak te bieden? Toen ik bij de beschrijving van de cruise las dat "ondanks het van uitstekende kwaliteit zijnde buffet je beter niet teveel rauwkost kon nemen en je goed voorbereid op reis moest gaan (pillen tegen diarree mee)" was ik er helemaal klaar mee.

Thailand! Dat lijkt mij tof. Of Bali? Maar dat is best wel een eindje vliegen. En misschien (of misschien ook niet) net even te exotisch voor de kinderen en mama die nooit veel verder zijn geweest dan een weekje vakantiepark in Duitsland...

Een rondreis door Amerika! De everglades, Universal studio's, de Grand Canyon, desnoods Disney - als ik daarna maar op een mooi strand mag bijkomen. Een dagje. Stadjes, stukje rijden. Eigen camper. Maar vooral ik houd van het rondreizen, de kinderen dan weer minder. En die drie weken vrij, die hebben we eigenlijk ook niet.

Het moet natuurlijk ook nog in de schoolvakanties. Als we geluk hebben en we vragen het in drievoud aan kunnen de kinders op het voortgezet misschien aansluitend aan een vakantie nog wat daagjes vrij krijgen. Wat veel vakanties doet afvallen wegens of volgeboekt of onbetaalbaar. Ik bedoel, we hebben dan wel een bijdrage voor de huwelijksreis gekregen van onze gasten, maar die bruiloft was verre van gratis. (Het saldo was negatief, zeg maar...) 

Dus eh... we denken even. Tips zijn welkom!

zondag 24 maart 2013

Koudwatervrees

Hoe oud peuter is, vragen mensen hem vaak. Zeker nu zijn verjaardag met rasse schreden dichterbij komt. Drie jaar dus, dat weet hij maar al te goed. En soms wil hij maar al te graag vier zijn, "want dan krijg ik een cadeautje en taart".

Maar hoe leuk het ook allemaal wordt gepresenteerd, dat verjaren, hij is niet gek. Hij weet donders goed dat er ook nog wel wat anders bij komt kijken als je die magische grens van vier jaar gepasseerd bent. Moet je opeens naar school ("en dat vind ik best wel spannend mama") in plaats van naar de peuterspeelzaal. En hij had ook al iets opgevangen van zwemles, zonder bandjes, later als je vijf bent. Nou, daar had hij nog geen trek in. Gelukkig is hij nog gewoon drie jaartjes.

zaterdag 24 november 2012

Hoe het kon gebeuren

Mijn linkervoet glijdt weg. Er is niets meer aan te houden. In het kwartier -zeker- dat het lijkt te duren voor ik op die harde zwarte vloertegels van het buffetrestaurant terecht kom werken mijn hersens razendsnel - hoe ik neer ga komen, wat ik kan breken of kneuzen, hoe ik mijn val kan breken... Maar dan is daar toch die onvermijdelijke klap. Boem.Wat zeg ik, BOEM! Daar lag ik. Het oerbrood met kruidenboter dat ik zo zorgvuldig had uitgekozen schuift nog een metertje door over de vloer.

Het stelletje dat aan het buffet een wokschotel aan het samenstellen was schrikt hoorbaar als ik voorlangs kom schuiven. "Gaat het, meneer?", roept hij. Ook die moet ik even verwerken, dus antwoord ik niet zo snel. Ze hijsen me gezamelijk als een broze, ietwat onnozele bejaarde omhoog. Alsof ik niet net mijn 44e verjaardag aan het vieren ben. "Weet u zeker dat het gaat, mevróuw?" Mijn lijf lijkt het wel te doen ja, maar ik wil nog wel graag weten waar het nu precies mis is gegaan. 

Als we achterom kijken is dat overduidelijk: een flinke klodder op de vloer gemorst softijs is de boosdoener. Daar ben ik over uitgegleden. Terwijl zij het personeel waarschuwen dat er schoongemaakt moet worden hink ik nog enigszins beduusd terug naar ons tafeltje.

Waar zoon enthousiast aan zijn softijsje zit te likken. "Wel jammer, mama, dat er onderweg zo'n stuk was afgevallen, hij was wel zó groot". 

En bedankt.

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl