Hij wilde geen chips. Op zich had dat al een alarmbel moeten doen rinkelen. Hij zag wit en hing wat. Wilde naar bed, buikpijn. Ah, dacht ik, hij is moe!! Het was wel tijd, dus ik begeleidde hem naar zijn kamer. Die conclusie bleek echter ietwat kort door de bocht.
Ik stond - vraag niet waarom - even gebukt half onder, half naast de halfhoogslaper waar hij inmiddels in gekropen was. "Ik ben ook een beetje missel.." wilde hij nog zeggen, maar toen vloog de eerste golf al op mijn achterhoofd.
Terwijl ik de gele brokken langzaam over mijn rug mijn onderbroek in voelde glijden kwam er een tweede golf, over de vloer. De derde kwam natuurlijk toen ik nét onder de douche mijn haar had ingezeept. Zie je het voor je?
En wat moet je dan? Man was ergens verderop heel zakelijk belangrijk heel veel bier aan het drinken, voor grote broer en zus was dit karweitje net even te veel gevraagd. Met een half ingezeept hoofd en druipend lijf stond ik dus weer in zijn kamertje. Om mijn best-wel-stoer manneke te troosten en de grootste ellende vast te verwijderen van de vloer.
Leuk hoor, kinderen. Het is wel wat investeren, maar je krijgt er zóveel voor terug!
