woensdag 9 oktober 2013

Fijn zo

De vorige keer schoenen (en jassen) kopen met kleuter stond me nog vers in het geheugen - mén wat een gedoe. We hebben de halve winkel gepast en hij wilde niets. Niets was mooi, niets zat lekker. Maar aangezien het toch tijd begint te worden voor een maatje groter en een maatje warmer, probeer ik al dagen om kleuter vast aan het nieuwe-schoenen-idee te laten wennen.

Vanmiddag, na school, dan gaan we!, waarschuwde ik vanmorgen dus vast. Was hij daar vanmorgen nog niet zo van overtuigd, vanmiddag na de boterham ging hij braaf mee. Niet eens met tegenzin, want éérst mocht hij zijn voetjes laten meten. En dat is natuurlijk wel heel graaf, als je van cijfers en meten houdt.

Eenmaal over de drempel van de winkel schoot hij gelijk zelf de verkoopster aan. Of ze zijn voetjes wilde meten. En dat deed ze natuurlijk. Tweemaal een 26-maar-zoek-maar-maat-27-schoen. Ik koos op goed geluk een paar mooie met klittenband  (o,o, wat ben ik toch een slimme ervare moeder!)  uit het rek en hield ze voor. Of hij deze wilde passen. Meneer zei ja, deed ja, en vond ze ook nog lekker zitten. En ging wederom zelf naar de verkoopster. "Mevrouw, heeft u de andere ook voor me?"

Zoals een echte man hier in huize Mammalien betaamt was hij dan ook direct zeker van zijn zaak. Hij keek niet meer naar wat er nog meer voor moois, leuks en lekkers op schoenengebied in de winkel te zien was en wilde déze hebben. En hij heeft ze niet meer uitgetrokken.

Het zal er wel niet zo slim uitzien, maar mijn mond hangt er nog steeds een beetje van open.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat maar horen!

Heeft iemand de UIT knop al gevonden?

Ken je dat? Je schrikt wakker, 's nachts om een uur of vier meestal. En dan kun je niet slapen. Je hebt een goed stel hersens, dat overd...