In mijn vorige blog, gisteren, dinsdag, beweerde ik een zak noten te hebben weggeschranst die eigenlijk bedoeld was voor man en mij bij ons favoriete tv programma die avond. Emma vroeg welk programma dat dan was.
Allereerst een bekentenis. Ik weet eigenlijk niet hoe jullie dat doen, maar euh... hoe eerlijk ik in real life ook ben, mijn blogs zijn niet helemaal honderd procent betrouwbare verslagen van de werkelijkheid. Het is een weblog, geen prive dagboek. De grote lijnen kloppen wel, maar verder veroorloof ik me wat dichterlijke vrijheden. Of dachten jullie echt dat mijn babyjaguar (
http://mamma-lien.blogspot.com/2011/01/30-vragen-12-de-inhoud-van-mijn-handtas_29.html) moest plassen?
Soms overdrijf ik wat, soms wijzig ik persoonsgegevens of gebeurtenissen waar dat verder niet belangrijk is voor het verhaal en wel voor de privacy. (Zo wordt de judoles een dansles, de buurvrouw noem ik mijn tante, of andersom. Niet altijd natuurlijk, maar soms voelt dat fijner. Namen zet ik nooit volluit of ander vervals ik ze. Mijn kinderen heten geen Roos en Janick. En Quintijn alleen een beetje.) Tijdsaanduidingen als gisteren of vandaag moet je maar helemaal niet serieus nemen. Dit blogje dat vandaag vroeg gepubliceerd is was trouwens gisteravond geschreven.
En het ligt ook een beetje aan het onderwerp. Over mijn bevalling zal ik niets verzinnen, over de 30-vragen challenge doe ik wat minder moeilijk. Een vraag als "Waar ik spijt van heb" was een lastige vraag. Het korte antwoord is: van niks.Niks bijzonders. Maar daar heb ik wel drie lange blogs aan gewijd. En alle drie weer ge-delete. De eerste bestond voornamelijk uit open deuren, de tweede was heel serieus en leverde me een hoop zelfinzicht op maar was toch wat prive, en de derde begon met een opsomming van onbelangrijke maar herkenbare dingen waar iedereen wel eens spijt van heeft. Zoals opmerkingen waarvan je direct na het uitspreken het gevoel hebt door de grond te willen zakken. Of als je er na het zwemmen achter komt dat je geen droge onderbroek hebt ingepakt... dat soort dingen. De eerste uit de rij was, inderdaad ja, de zak borrelnoten die lekker is tót hij op is en je de rest van de middag met een misselijk makend borrelnotengevoel in je buik zit. Dat gebeurt soms wel eens als ik alleen thuis ben en er even mijn gemak van neem bij een (paar hoofdstukjes) van een goed boek. Maar (Roelien!) gelukkig niet gisterochtend voor tienen al. Het kan trouwens ook met een pak bastognekoeken gebeuren. Of sate-pretzels. Dat boek, dat hoort er wel altijd bij.
En dan Emma, het interesseert jou natuurlijk niet waar precies die zak borrelnoten voor bestemd was, maar jij wilt gewoon weten waar wij graag samen voor gaan zitten, denk ik. Man en ik vinden allebei Boer Zoekt Vrouw erg leuk, en in die categorie ook Wie is de Mol, Peking Expres, Robinson. Verder kijk ik graag naar Labyrinth, Andere Tijden, Natgeo programma's of Holland Doc. Soms De Wereld Draait Door of Pauw&Witteman. Verder zappen we veel maar blijven zelden lang hangen bij iets. Meestal staat ook de tv wel aan terwijl ik aan het strijken of het lezen of computeren ben. Behang, zeg maar. Stom he.
En jullie?
