Posts tonen met het label hoogbegaafd. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hoogbegaafd. Alle posts tonen

dinsdag 6 december 2016

Daarom, misschien

"Mam, waarom moet ik eigenlijk naar school? Ik weet alles al". Groep 4, zit hij nu. Ik geef hem een (denk ik net een beetje te moeilijke) groep acht-som: hoeveel is twee procent van 150?

Hij denkt er even hard over na. "Drie?"

Wow. Het antwoord is goed, hij is trots. Ik ook.

"Maar hoe heb je dat berekend?" Nou, dat kon hij eigenlijk niet vertellen. Hij wist het gewoon.

En juist daarom is het goed om toch nog even wat uitleg mee te pikken op basisschool, voor je verder gaat. Een goed inzicht en gevoel vóór is leuk, maar op een bepaald moment moet je toch terug kunnen vallen op regeltjes, methodes en gewoon hard werken.

Niet altijd leuk, maar wel nodig. Dat je anders flink op je muil kunt gaan in de brugklas hebben we vorig jaar gezien. En dat vond ik persoonlijk ook helemaal niet leuk.

maandag 22 augustus 2016

En toen was de vakantie weer voorbij

De zomervakantie is omgevlogen. We hebben veel ondernomen, en veel uitgerust ook. Het was fijn. Aan de andere kant, het voelt alsof we al járen niet meer op school zijn geweest. Het ritme, op tijd naar bed en vroeg op en zo, en een beetje normaal eten, dat is er echt helemaal weg.

Dochter gaat naar groep 8. Ze is er helemaal klaar voor. Mooi opgetut stond ze al vroeg klaar, ze had veel zin in het nieuwe jaar en zin om alle kinderen en de juf weer te zien.

Jongste was minder enthousiast. "Ik wou dat het vandaag gisteren was", deelde hij mee toen hij was opgestaan. Vakantie is leuker dan school. En "in groep 1 vond ik het het fijnst", dacht hij ook nog. "daar hoef je niet te wérken en te leren". Dát heb ik snel uit zijn hoofd gepraat. In groep 1 deed hij namelijk wat andere kinderen doen als ze in groep 3 zitten: letters en cijfers, lekker sommen maken i.p.v. in de bouwhoek spelen.

Maar ik snap hem wel. Het is bere-spannend. Nieuwe school, een ánder soort school met moeilijker werk. Met nieuwe kindjes. Nieuwe vriendjes ook, hopelijk.

Even later sjokt hij toch braaf mee. Eerst naar de school van zus. "Mama, hoe komt het water in de wolken waar het uit regent?"

Toen hij eenmaal zijn nieuwe school in zicht kreeg ging de knop op. Of misschien het stoere gepantserde masker op. Ik weet niet. Hij begon te rennen en was als eerste bij de deur. De directeur kreeg een hand en bijna overdreven brede glimlach. En óf hij er zin in had! In het lokaal verderop stond de juf wat handjes te schudden. Zoon maakt zich groot, kijkt haar aan en verkondigt op luide toon: "Zo. Ik ben er."

Even later neem ik maar afscheid. Er lopen nog wat ouders te drentelen, maar hij zit al aan een zelf uitgezocht tafeltje geconcentreerd een puzzeltje te doen. Ja dág mam.

Mam mag naar huis. Genoeg te doen daar, gelukkig. Anders zou ik me er nog maar zenuwachtig over gaan maken...

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl