Bezig

Niet alleen is het de eerste dag na de vakantie, maar ik ben ook nog eens ongesteld geworden. En ik weet niet hoe dat bij jullie werkt, maar dan is mijn schoonmaak- en vooral opruimnood echt niet meer te houden.  Dus nadat ik de oudste twee op school had gedumpt en peuter achter een mooie puzzel had geparkeerd ging ik los, compleet los. Tot mijn bureau leeg was, mijn mailbox leeg, mijn was- en strijkmand leeg, de vloeren gezogen en geboend, de badkamer glom, de vuilnisbak uitpuilde en het schuim op mijn lippen stond. Dat laatste kan overigens ook komen omdat ik mezelf heb verboden iets anders te eten dan een droog beschuitje of een gezond appeltje. En  als je ergens hoofdpijn van krijgt is het wel van dat gezonde dieet zonder chocola of koekjes.

Peuter was trouwens vanmorgen niet heel erg coöperatief. Hij wilde géén rustig ochtendje baby-tv kijken, maar ging vooral overal héél hard om gillen. Om dat hij niet aan het touw van de luxaflex mocht trekken bijvoorbeeld en dat het koekje dat hij in de verwarming had gegooid er niet meer uitgehaald kon worden. Tussen mijn geruim door smeet hij leuk alle puzzels op de grond, en de doos met lego. Plaste een keer of twee in zijn broek (bijna zindelijk, ja, bijna...)  en poepte zojuist in zijn schone bad. Dochter kwam in commandeer-modus uit school, goed bedoelde bevelen schreeuwend tegen iedereen. Tegen mij, tegen peuter, tegen vriendinnetje en tegen oudste zoon. Zoon gooide dus maar gewoon een bal tegen haar hoofd, waarop zij dan weer ging huilen. Nu heb ik ze allemaal in hun eigen hok opgesloten, peuter in een schoon bad geduwd (hij geef nog geluid, dus het gaat goed) en kan ik even één van de dingen die ik nog op mijn to-do lijstje heb staan afwerken. Blogje. Zo. Vink. Klaar.