maandag 15 april 2013

Van het verjaardagsfeest dat eigenlijk afscheid bleek

Worden jullie al gek van me, met al die verhalen over onze peuter? Deze week is natuurlijk wel een hele belangrijke in zijn jonge leventje, zo'n verjaardagsweek met de grote overgang naar school en zo...  Zo meteen als hij op school zit en we daar allebei aan gewend zijn ga ik maar gewoon bloggen over mezelf. Zullen we eens zien of ik dan nog lezers over houd.

Gisteren begon de verjaarweek met het "feest" op de peuterspeelzaal. Hij vond het wel wat, verjaardag vieren. Op de stoel, mooie muts, uitdelen. "En waar gaan kindjes heen die vier zijn geworden?" vroeg de juf. Je zag de doodsangst in peuters ogen vanonder zijn feestmuts. Wát? Waar ga ik heen? Alle peuters antwoorden in koor: "naar school!". Of dat antwoord al zijn vreselijke vermoedens nu ontkrachtte dan wel bevestigde, dat weet ik niet. Er verscheen een flinke frons in zijn voorhoofdje. Dit was niet zomaar een feestje, dit was een afscheid. En erger nog, zeer binnenkort een nieuwe grote spannende sprong in het duister. Want al gaan broer en zus al jaren naar school, voor hem is het toch allemaal wel nieuw en eng.

Aan het einde van de middag hoefde ik niet te zeggen dat hij De(*) juf moest knuffelen, dat deed hij uit zichzelf. Knuffelen, zoenen, het hield niet op. En toen zij ook nog eens tegen mij begon over hoe ze erg ze hem zou gaan missen ("alle kinderen zijn bijzonder, maar hij is wel héél erg bijzonder!") toen hield ik het ook niet meer droog. En net zoals ik de vorige keer erg heb meegeleefd maar ook wel een beetje moest glimlachen om die gekke jankende moeder van K. toen die op zijn beurt vier werd, zo knikte de rest mij vandaag allemaal vriendelijk lachend toe. Eén pot nat, die moeders. Maar ja. Als zomaar je baby een heuse schoolgaande kleuter wordt, dan is dat niet niks.

Ben benieuwd of ik morgen op school weer ga janken als ik hem alleen op school achter laat.

(*) die ene, die superjuf...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat maar horen!

Sneeuwmama

Hard denkend over een nieuwe blognaam, nieuwe blog, kwam ik er achter dat ik deze nog niet op kan geven. Het Mammalienen is gewoon nog zo...