Het moet niet gekker worden

Na alle eerder hier gemelde sprongetjes en ontwikkelingen is bijna-kleuter - meneertje doetnietaanknutselen- vandaag opeens met plezier aan het kleien?! Met de Pl.ay-doh ijsmachine, met de uitsteekvormpjes, hij heeft zelfs een schaartje in zijn handen gehad...

Het kind is op de vooravond van zijn vierde verjaardag in één klap weer zoveel meer gaan kunnen. Het is mooi om te zien maar ook wel een beetje gek vind ik altijd, hoe dat echt van de ene op de andere dag verandert. Het lijkt erop alsof hij, nu hij die moeilijke puzzel van het letters tot woordjes omvormen heeft gekraakt, opeens weer ruimte in zijn hoofd heeft voor andere dingen, andere interesses. Opeens werd hij wakker, keek om zich heen en zag wat er allemaal nog méér voor leuks te doen was in de wereld...

En enthousiast als hij is roept hij dan ook steeds luidkeels als hij ergens komt (bij de lokale bakker, in de wachtkamer van het ziekenhuis, bij de vuilnisbakkenverzamelplaats of willekeurig wat voor ellendige bedompte plek in de vinexklei...): "Ooooo, wat is het hier MOOOOOOI!!"

Hihi. En hij heeft gelijk. Het leven is mooi. Hoewel blijkbaar niet alle mensen op straat zoveel gevoel voor humor of lol in hun leven hebben om daar op zijn minst een beetje om te kunnen glimlachen...