Ze waren alledrie ruim op tijd wakker, beneden én aangekleed. Keurig op schema jassen en schoenen aan, er hoefde niet ge-heud(*) te worden, geen boze gezichten. Zelfs peuterpuber deed alsof hij de meegaandheid zelve was.
En toen... waren mijn sleutels kwijt. Niet zomaar kwijt, maar kwijt kwijt. En heb ik de kinderen tot mijn schande weer eens laten horen hoe grote mensen vloeken als het even niet helemaal zo lekker gaat. Maar kwijt bleven ze. Met een reservesleutel ergens opgediept konden we het huis nog afsluiten en op de fietsen springen zodat we, nat en te laat, toch nog op school zijn aangekomen.
Weer thuis heb ik het hele huis binnenstebuiten gekeerd en niets gevonden. Mijn hersens binnenstebuiten gekeerd en daar kreeg ik een vermoeden. Man whatsappte net terug. Inderdaad.
Waarom hij twee sleutelbossen nodig heeft weet ik niet, maar wel dat hij vanavond binnenstebuiten wordt gekeerd.
(*) als voltooid deelwoord van heuen, heujen?! Hoe schrijf je dat? Waarom kennen de woordenboeken op internet dat niet? Jullie toch wel? Als in ophitsen, opjagen...
maandag 4 februari 2013
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!