maandag 4 februari 2013

En bedankt

Ze waren alledrie ruim op tijd wakker, beneden én aangekleed. Keurig op schema jassen en schoenen aan, er hoefde niet ge-heud(*) te worden, geen boze gezichten. Zelfs peuterpuber deed alsof hij de meegaandheid zelve was.

En toen...  waren mijn sleutels kwijt. Niet zomaar kwijt, maar kwijt kwijt. En heb ik de kinderen tot mijn schande weer eens laten horen hoe grote mensen vloeken als het even niet helemaal zo lekker gaat. Maar kwijt bleven ze. Met een reservesleutel ergens opgediept konden we het huis nog afsluiten en op de fietsen springen zodat we, nat en te laat, toch nog op school zijn aangekomen.

Weer thuis heb ik het hele huis binnenstebuiten gekeerd en niets gevonden. Mijn hersens binnenstebuiten gekeerd en daar kreeg ik een vermoeden. Man whatsappte net terug. Inderdaad.

Waarom hij twee sleutelbossen nodig heeft weet ik niet, maar wel dat hij vanavond binnenstebuiten wordt gekeerd.

(*) als voltooid deelwoord van heuen, heujen?! Hoe schrijf je dat? Waarom kennen de woordenboeken op internet dat niet? Jullie toch wel? Als in ophitsen, opjagen...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?