Posts tonen met het label taalontwikkeling. Alle posts tonen
Posts tonen met het label taalontwikkeling. Alle posts tonen

woensdag 17 augustus 2011

Ik ben twee en ik tel mee!



En het is wel woordeloze woensdag, maar
 dat lieve stemmetje mag ik jullie niet onthouden, toch? 

zondag 24 juli 2011

Jongste en de taalontwikkeling

Peuter had (i.t.t. broer en zus) tot voor zijn tweede jaar eh, niet zo'n hele uitgebreide woordenschat. Op één hand te tellen zeg maar. Verstaan deed hij alles, maar praten nauwelijks, laat staan verstáánbaar praten. Natuurlijk hoefde dat ook niet, want met een broer en zus die nog genoeg geduld hebben om hardop te raden wat je precies wilt en het vervolgens direct te gaan halen heb je ook niet zoveel woorden nodig.

Maar sinds zijn tweede verjaardag gaat het in een sneltreinvaart. De g en de r zijn nog lastig, maar hij ligt er niet wakker van. Zo zit hij op de achterbank van de auto alles te benoemen (sele auto, blauw auto, jode auto, boom, sele auto, jode auto, Mijne(*) blote buik, jode auto) en telt hij vrolijk mee. Roep 'acht' en hij antwoordt met 'negen'. Het tellen van drie kuikentjes in een boekje gaat ook lekker: 'één, vier, één'.

Niet alleen verdubbelt zijn woordenschat elke dag, ook de zinsopbouw verbetert nogal. De inhoud van de gesprekken die we hebben gaat wel vaak over hetzelfde, namelijk de eisen en wensen van Zijne Doorluchtigheid. Vorige maand bijvoorbeeld:

- Josa puzzel hebbe! (het vingertje wijst omhoog, bovenop de kast ligt een aantal puzzeldozen)
- Natuurlijk mag dat. Welke puzzel? Bob de Bouwer?
- Nee, Bouwer, Nee. Josa pjinsessenpuzzel, jaaa.

De pjinsessenpuzzel is dan wel joze en erg meisjesachtig, maar heeft wel twee keer twintig stukjes. En dat is stoer. Bovendien, achter elke zin een nee of een ja laten horen maakt alleen maar extra duidelijk wat je nu eigenlijk wel of niet wilt.

Vandaag ging het al wat beschaafder, taaltechnisch gesproken dan. Papa zappt een rondje langs wat tv programma's en vanuit de kinderstoel klinkt een verontwaardigd en zeer gedecideerd:

- NEE,  dat - wil - ik - niet. Ik wil babyvee.

Nou, dat vind ik best een mooie zin, met ik en niet enzo. Al is die T in baby-TV nog spoorloos, en zijn papa en ik baby-tv meer dan beu, de zin kan er prima mee door voor een ventje van twee jaar en drie maanden. Hij is in ieder geval verder dan Einstein, die scheen er vier jaar over te hebben gedaan voor hij een beetje ging praten.

(*) oudste

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl