donderdag 2 juni 2016

Hij wordt groot

Jongste en middelste sparen hard mee met de Angry Bird poppetjes actie van de Plus. Jongste heeft net bij oma een zakje gekregen en is superblij: er zat een héle goeie in die hij nog niet had. Hij speelt er wat mee en als we de auto uit lopen op weg naar een winkel huppelt hij vrolijk mee, de Angry Bird in zijn handje. Onderweg ziet hij een lege verpakking van zo'n ding op straat liggen en raapt het op. "Gooi maar in die prullenbak daar."

Hij huppelt er heen, maar eenmaal daar hoor ik hem een geluid maken. Geen goed geluid. Ik kijk om, en zie zijn gezicht vertrekken. Er is iets Heel Ergs gebeurd. "Heb je de Angry Bird er per ongeluk ook in gegooid?" raad ik.

Ja! zie ik aan zijn gezicht. "NEE! Dat heb ik niet...", zegt zijn stem, vol spijt én boosheid over zulk dom gedrag. Ik zeg maar niets meer, jongste is een jongetje dat soms hele heftige emoties heeft en het beste is dan om hem even zelf tot rust te laten komen. Ik zie aan zijn kleine gezichtje hoe moeilijk hij het er mee heeft. Hij worstelt, probeert zijn emoties onder controle te krijgen. Een paar seconden is er van alles van zijn gezicht af te lezen. Dan kijkt hij me opeens - nog wat treurig-  aan. "Klaar. Over en weer verder gaan." zie je hem denken. Bikkeltje.

Ik krijg een handje en we lopen weer door. Hij wordt groot.

7 opmerkingen:

  1. Ach was sneu, en was nou juist zo goed bezig met andermans rommel opruimen, die "rottige verleidingsstreken" ook van de supermarkten!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ah heel sneu. Maar wat knap hoe hij met zichzelf om kan gaan dan. De heftige emoties ken ik van hier wel en ik merk ook echt verandering nu hij groter wordt. Hij schiet er nog wel in, zoals ik het dan noem, maar komt er steeds sneller en nu ook zelfstandig uit.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...