Hij heeft het de eerste twee jaar van zijn leven redelijk goed weten te verstoppen, ik dacht eigenlijk altijd dat hij net even wat minder snel was dan zijn slimme broer en slimme zus. En toen begon hij met vormen en kleuren en puzzels. Tellen, letters en als vanzelfsprekend door met serieus lezen en rekenen. En hij blijft ons keer op keer verbazen. Zo frustreert hij dochter als wij haar de tafels overhoren. (Ze is slim en kan rekenen, maar tafels stampen is geen geliefde bezigheid.) Nog voor zij heeft nagedacht over hoeveel acht maal acht ook alweer was roept hij direct "vierenzestig". Waar de oudste twee zuchten en steunen over dat saaie stampwerk zie je zijn oogjes glimmen als hij weer een nieuwe tafel leren kan. En een kleine overhoring van oudste zoons Engelse woorden leverde ook al heel veel goede antwoorden op van de jongste.
Hij wil het ook echt zo graag. Niks met autootjes spelen, dino's of voetbal. Na een gezellig dagje bij oma (de speeltuin en de bakker en spelletjes vindt hij dan wel weer leuk gelukkig...) zit hij naast me op de bank, pakt mijn i.pad en gaat op zoek naar yo.utube filmpjes. "Mama, ik wil dat ook.", wijzend op een filmpje waarin Amerikaanse schoolkindjes papiertjes met woordjes uit een doosje pakken. "En ik wil ook sommen maken".
Ik zal het na de vakantie nog eens voorzichtig bij de juf aankaarten, maar die heeft al gezegd dat hoewel ze hem wel nu op de een of andere manier al "extra uitdaging" bieden, ze geen stof uit groep 3 kan gaan geven (
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!