zaterdag 26 oktober 2013

Hij wil zo graag

Sesenta-cuatro, sesenta-cinco... hoor ik opeens uit de hoek komen waar kleuter het laatst gesignaleerd is. Nou is mijn Spaans niet zo best, maar enigszins verstaan kan ik dit nog wel. Hij gaat door tot in de sesenta's en de setenta's. Op verzoek doet hij 's avonds onder het eten voor papa nog even van uno helemaal tot cien. We wisten niet dat hij het kon of dat hij er mee bezig was. Lang leve het internet en de iP.ad. Kleuter heeft zijn herfstvakantie weer goed besteed, begrijp ik.

Hij heeft het de eerste twee jaar van zijn leven redelijk goed weten te verstoppen, ik dacht eigenlijk altijd dat hij net even wat minder snel was dan zijn slimme broer en slimme zus. En toen begon hij met vormen en kleuren en puzzels. Tellen, letters en als vanzelfsprekend door met serieus lezen en rekenen. En hij blijft ons keer op keer verbazen. Zo frustreert hij dochter als wij haar de tafels overhoren. (Ze is slim en kan rekenen, maar tafels stampen is geen geliefde bezigheid.) Nog voor zij heeft nagedacht over hoeveel acht maal acht ook alweer was roept hij direct "vierenzestig". Waar de oudste twee zuchten en steunen over dat saaie stampwerk zie je zijn oogjes glimmen als hij weer een nieuwe tafel leren kan. En een kleine overhoring van oudste zoons Engelse woorden leverde ook al heel veel goede antwoorden op van de jongste.

Hij wil het ook echt zo graag. Niks met autootjes spelen, dino's of voetbal. Na een gezellig dagje bij oma (de speeltuin en de bakker en spelletjes vindt hij dan wel weer leuk gelukkig...) zit hij naast me op de bank, pakt mijn i.pad en gaat op zoek naar yo.utube filmpjes. "Mama, ik wil dat ook.", wijzend op een filmpje waarin Amerikaanse schoolkindjes papiertjes met woordjes uit een doosje pakken. "En ik wil ook sommen maken".

Ik zal het na de vakantie nog eens voorzichtig bij de juf aankaarten, maar die heeft al gezegd dat hoewel ze hem wel nu op de een of andere manier al "extra uitdaging" bieden, ze geen stof uit groep 3 kan gaan geven (daarbij moet hij eerst leren om samen te werken en zijn eigen schoenen aan te trekken). Dus denk ik dat ik het maar aan Sinterklaas overlaat. Een sommenboekje, in plaats van een nieuwe rode brandweerauto. Past vast ook beter door de schoorsteen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...