Oudste twee hadden er dus nog een attractie bij. Want hoe leuk het ook is met je brusjes en ouders zwemmen, nog leuker is het als er opeens een vriendje van je eigen leeftijd opduikt. Letterlijk. Ze splitsten in twee nieuwe teams en we zagen ze niet meer terug. Als peuter er niet was geweest had ik bijna gewoon een hele tijd met een boekje en een drankje op zo'n stoel naast het zwembad kunnen gaan zitten, zoals ik andere ouders al jaren zie doen en waar ik dan altijd een beetje jaloers van werd. Aan de andere kant, peuters gezichtje in de wildwaterbaan was goud waard, hij genoot. Hij is er zo'n vijfhonderachtendertig keer af geweest (samen met mij, of met oudste broer én ik als een bezorgde moederkip er achter aan.) Tot hij écht niet meer op zijn beentjes kon staan.
De kinderen hebben niet alleen urenlang gezwommen, maar ook hebben ze nog samen ge-midgetgolft, gebowld en aan allerlei vakantie-kindervermaak meegedaan. En dus hadden ook wij als ouders er zomaar gratis wat sociale contacten in de vorm van de ouders van die vriendjes bij.... Gelukkig bleken het aardige mensen. En we hebben natuurlijk ook gewoon nog ons eigen familieding gedaan(*) zonder anderen erbij.
Geslaagde vakantie dus. Er is nog heel wat slaap in te halen omdat er altijd wel één van de drie was die het nodig vond de anderen wakker te maken. Maar gelukkig hebben ze (we!) nog een hele kerstvakantie te gaan om heerlijk uit te slapen.
(*) dat klinkt eng he, zo'n familieding?! Ik zal er verder ook maar niet over uitweiden... :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!