Ik ben

Midden in de voorjaarsvakantie van school had Mammalien ook een dagje vrij. Even weg van het driestemmig kinderkoor ("mamma, mag ik / kun jij / kijk eens wat ik .. , maaaamaaaaaaa..."). De kinderen heb ik aan de goede zorgen van papa-lego-lien achtergelaten.

En waar kan ik beter de Caro onder de Mammalien uit proberen te halen dan in het hete stoombad, de warme droge sauna, een heel klein beetje met mijn grote teen bikkelhard onder de koude stort en bijkomen in het kruidenbad? Tussendoor hebben we natuurlijk ook gezellig gekletst, lekker gegeten en gedronken en geluierd. Heerlijk.

Weer helemaal mens, zij het een beetje een rozige en met niet gekamd haar, draaide ik einde van de middag mijn voordeur weer open. Het vrolijke gezichtje van het blauwogige peutertje begon opeens helemaal te stralen toen hij me zag en hij rende met wijd open armen op me af: "Hé! Mamaaaaaa!" "Ahh.. Josa(*)" "Mama!" "Josa!" "Mama!" "Josa!" "Mama!" "Josa!" "Mama!" "Josa!" "Mama!" "Josa!" Knuffel en zoen.
Dan glipt hij van mijn schoot en pakt mijn hand: "Mama pelletje pelen?"

Mama is weer thuis.

(*)nee zo heet hij niet, maar ooit noemde hij zichzelf zo en het rijmt zo leuk op mama