Zen, ik ben compleet zen. En mindful. Ik gaf geen krimp toen peuter op zijn inmiddels vertrouwde wijze bezig was met het onderzoeken van zijn eigen peuterpersoonlijkheidje. ("Nee, niet naar oma, mama moet weg, niet weg mama, wil niet naar de peeltuin, nee niet eten, wel worst hebben, WORST, niet appel nee, NEE, NEE, NEE, niet dragen, ik ZELLUF doen!") Meestal ontplof ik na de derde keer dat hij opnieuw de auto is ingekropen terwijl ik hem eruit wil hebben - of omgekeerd- maar vandaag niet. Geen krimp. Ik was de rust zelve.
Ik gaf geen krimp toen dochter en oudste ruzie maakten over wel of niet opruimen. Geen krimp toen peuterzoon en dochter vochten om een of ander stom slap speeltje wat ze opeens allebei wilden vasthouden en daarbij het speeltje natuurlijk doormidden trokken. Vervolgens allebei om weer heel andere redenen (*) tweestemmig aan het krijsen sloegen, langdurig en hard. Geen krimp toen ik de ovenpasta met prei en zalm op tafel zette en ik twee van de drie gezichtjes heeeel erg lang zag worden. Geen krimp toen peuter niet in zijn stoel wilde en er later natuurlijk weer niet uit. Geen krimp toen dochter onder het eten opnieuw ergens heel hard om ging brullen, en mij vervolgens beschuldigde van het niet willen meedoen aan een zinloos wellesnietes waarbij ik meestal mijn geduld verlies. Geen krimp toen de kleinsten na het eten opeens nog een laatste restje energie hadden en natuurlijk niet naar bed wilden. Waar ze vervolgens toch naar toe gingen en moe en met gevulde buik direct heel lekker zijn gaan slapen...
Compleet zen en mindful schoof ik naast Papalien op de bank. Ik weet ook niet wat er over me is gekomen vandaag. Het zal het besef zijn dat er morgen weer een dag is. Een papadag. Ik wens hem veel Zen toe.
(*) het zijn schatjes hoor, maar je moet ze op tijd voederen en rust en aandacht geven, meestal breekt hier vlak voor het avondeten, tijdens het koken, de pleuris uit...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!