Twee jaar geleden, zoon ging naar groep 3 (*). Dat was even wat anders dan torens bouwen en eierdozen knippen, er moest worden gewerkt! Aan een tafeltje zitten (stil zitten, een tijdje op dezelfde plek) en opdracht x uit het taalboekje doen. Voordat zoon eindelijk aan zijn tafeltje zat, zijn potloden bij elkaar had, het juiste boek had gevonden, de juiste bladzijde, weer op zoek naar een werkschrift en een gum en oja-laat-ik-eens-kijken-of-het-potlood-van-mijn-buurman-net-zo-ver-door-de-klas-kan-vliegen-als-zijn-gummetje... Twintig minuten verder en nog niets gedaan. Dat heeft ongeveer de hele groep 3 en een deel van 4 geduurd. En dan heb ik het nog niet over de vergeten gymtassen en de schoolbekers die in de verkeerde tas terug werden gestopt.
Ik vond het niet zo gek, het is een jongen, he. Zijn vader heeft het ook, en in de klas zie ik het bij andere jongens ook. Typisch jongensding. Nee, dan dochter, met haar olifantengeheugen. Ze is zo alert op haar omgeving, ze vindt het geweldig om taakjes te doen. Zij gaat dat stukken netter en vooral georganiseerder aanpakken. En haar vriendinnetjes ook.
Dacht ik.
Dochter zit inmiddels een week in groep 3. Dat is spannend, en stoer, en heel leuk. Maar toch best lastig. Ook voor meisjes die stiekum al wel kunnen lezen. De gymtas is al één keer vergeten, en de broodtrommels hangen aan de kapstok i.p.v. in de daarvoor bestemde bakken. En raad eens wat ik zag toen ik even mee mocht kijken hoe ze zelfstandig in de klas aan het "werk" gingen aan het begin van de ochtend? Juist. Een kip zonder kop met de kleren van mijn dochter aan. Ze kan niet op haar stoel blijven zitten. Heeft ze eindelijk haar rekenboek gevonden blijkt het potlood weer weg, heeft ze haar potlood terug is er geen schriftje om de antwoorden in te schrijven. Ze hipt enthousiast heen en weer tussen vriendinnetjes, kasten, kapstokjes en hangt ondersteboven achterstevoren op een tafeltje. En de rest van de groep 3-ers lijkt het ook maar ingewikkeld te vinden, opeens helemaal alleen je eigen taakjes plannen en organiseren.
Toen ik na afloop nog even naar zoon (groep 5 inmiddels) ging kijken zat hij netjes aan zijn tafel, boek met werkboek op de juiste bladzijde voor zijn neus, rustig sommen te maken. Uiteindelijk leren ze het bljkbaar toch.
(*) voor mensen van mijn generatie, de 1e klas van de lagere school, de klas waarin het kleuteren is afgelopen en er gelezen en gerekend moet gaan worden! Hoewel de kleuters van tegenwoordig de letters al leren lang voordat ze in groep 3 komen..
zondag 21 augustus 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!