zondag 10 april 2011

E. en de excusez-le-mot ziekte

Kennen jullie E., ook wel "de blonde pijl" genoemd? Ik heb hem ontmoet op de tennisbaan, een half  leven geleden. Hij zag er goed uit, slank en sterk, een sportieve jongen, een echte hardloper. Hij bleek lief, grappig, altijd vrolijk, behulpzaam en vooral makkelijk in de omgang, "easy going". (Een verademing in die tijd waarin er al genoeg mensen waren die overal problemen van maakten.)

We werden tennismaatjes, kregen verkering, of andersom, dat kan ook. Later zijn we gaan samenwonen en kregen twee poezenkinderen. Allemaal prima, geen ruzies, maar toch leek er iets te missen. We gingen uit elkaar en vonden allebei snel onze huidige levenspartners, kochten huizen, kregen kinderen. We tennisten nog vaak samen, we zijn nog steeds goede vrienden. En zo leefden we allemaal lang en gelukkig. Of althans, dat had ik gehoopt. 

Kort nadat we uit elkaar waren bleek E. een melanoom te hebben, huidkanker. Het werd geopereerd, er volgden jarenlange controles en het leek allemaal goed te gaan. Tot hij vorige week bij de huisarts kwam met een verdachte bult. Wat heel wat meer bleek dan een bult, er zitten meer plekken in zijn lichaam. En het is ongeneeslijk, zo vertelde hij me van de week. Wel gaan ze er alles aan doen om het proces te vertragen en zijn leven te verlengen.

En dat is natuurlijk gewoon kut. Excusez-le-mot. Je gunt het niemand, die klote ziekte. Maar sommige mensen al helemaal niet. Hij reageert zelf zo nuchter en lijkt ondanks alles positief ingesteld. Vanaf mijn blog in ieder geval veel sterkte voor hem en zijn hele familie en een vette virtuele blogknuffel.

20 opmerkingen:

  1. Dit is ontzettend moeilijk. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte. Zijn positieve instelling is al een geweldig pluspunt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een enorm verdrietig en akelig bericht.
    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vreselijk. Het keiharde besef van de tijdelijkheid van het bestaan overkomt ons allemaal, maar vooral als je nog jong bent en een gezin hebt dat je wilt opgroeien zo onwelkom.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een verschrikkelijk bericht. Zo'n lieve, goede man, vader van twee jonge kinderen. Ik hoop dat er een medisch wonder geschiedt. Dat hij toch nog geneest of, in ieder geval, mede door zijn positieve instelling, veel langer een goed leven leidt dan de dokters voor mogelijk hielden. Ik wens het hem en zijn gezin, en jullie als vrienden van harte toe.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Verschrikkelijk om zoiets te moeten horen. Heel veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Verschrikkelijke kl*teziekte is het toch. Heel veel sterkte voor E en alle mensen om hem heen die van hem houden.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een ontzettend naar bericht. Helemaal eens met Toaske, wat een kl*teziekte. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Gátver! Wat is het toch een kolereziekte. En wat krijgen toch veel mensen die aandoening.

    Hou je taai!

    Sterkte....

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een ontzettend naar bericht, lieverd! Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop dat je wat voor hem kunt betekenen. Een fijne vriendschap is goud waard, zeker in deze zware tijden voor jullie. Knuffel!!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dat is shit zeg! Real shit! Knap om zo positief te blijven. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. oh, wat erg! alweer die stomme kl***ziekte! en dus weer een jong iemand (veronderstel ik aangezien jullie nog iets hadden samen?!)
    veel sterkte voor E én voor zijn omgeving, en ook voor jou natuurlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. @Tricky: ik moest ook gelijk aan jou denken... hij is 41 nu

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een kl**ziekte toch. Je kent me niet maar ik lees al een tijd (viavia) mee. Ik reageer eigenlijk nooit, maar dit grijpt me extra aan: het lijkt zó op het verhaal van mijn schoonzusje. 3,5 jaar geleden een melanoom in haar oog, geopereerd, en 2 weken geleden blijkt het terug te zijn; ook ongeneeslijk. 40 jaar, 2 jonge kindjes. Bah, vreselijk toch dat het zoveel mensen moet treffen. Veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat verdrietig.. getver zeg. Ik hoor het ook steeds vaker, juist bij nog best wel jonge mensen. En wat een bijzondere vriendschap, ik heb er precies zo een.. sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Jee, wat enorm confronterend zeg! Hopelijk kunnen jullie nog lang samen tennissen.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Oh meid, wat erg. Het is gewoon een sluipende rotziekte! En wat zal het binnenkomen als je iemand zo goed kent als deze vriend. Sterkte, ook voor jou..

    BeantwoordenVerwijderen
  17. en dan vraag je je af - waarom ?
    Veel sterkte xxx

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl