Een eerste keer is vaak spannend, nieuw. Een eerste keer heeft altijd iets speciaals, vind ik. Zo onbevooroordeeld en open als je die eerste keer bent word je nooit meer. De keren erop is de lichte spanning voor het onbekende er niet meer, maar dat wil niet zeggen dat het persé leuker is. Ik bedoel, als je wéét wat er gebeurt tijdens een bevalling sta je toch minder hard te springen dan die eerste keer, niet?
De eerste keer op een nieuwe zakelijke opdracht,een eerste eigen huisje, de eerste keer serieuze sex, de eerste keer dat je met je handen in je haar zit omdat je je eigen kind niet begrijpt. Een eerste blog, een eerste ziekenhuisopname, de eerste rijles. Soms doe je iets voor de eerste keer en weet je zeker dat er nooit een volgende keer zal komen (de eindeloze rit op die knokige k*t kameel dwars door de Egyptische woestijn, 1996)
Een eerste schooldag. Van allebei de schoolgaande kinderen weet ik het nog goed. Hoewel van mijn eerste kind beter dan van mijn tweede, simpelweg omdat dat ook mijn eerste schooldag als moeder was (en elke juf kan je vertellen, o,o, wat vinden die moeders dat moeilijk!)
De eerste schooldag van mezelf weet ik ook nog heel goed. De tweede ben ik kwijt, net als de meeste daarna, maar die eerste heeft indruk achtergelaten. Ik zie mezelf nog in de klas zitten, ik moest de letter B van BOOM overtrekken en inkleuren geloof ik. De juf deed heel gewichtig, het was allemaal heel belangrijk dat we het goed leerden. Ik stonk erin en dacht "O God, als ik dat maar kán". Dat gevoel dat ik toen had, dat weet ik nog goed. (Toen daarna vrij snel bleek dat ik het prima kon ben ik tot de conclusie gekomen dat juffen niet zo moeten overdrijven en heb ik het voor de rest van mijn schoolcarriere opgegeven om erg op te letten of al te zeer mijn best te doen.)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
Ik vond mijn eerste zwangerschap toch wel het allerspeciaalst. Alsof je de allereerste zwangere vrouw op aarde was. Poeh.
BeantwoordenVerwijderen@Ram: ja, mooi gezegd, zo voelt dat. De keren daarop ook wel hoor, trots. Iedereen moest het weten en zien en ik was nog beledigd ook als mensen het niet erg interessant vonden!
BeantwoordenVerwijderenMisschien moeten we, naarmate we (iets) ouder worden, bewust op zoek blijven naar leuke, spannende eerste keren. Ik ga er voor.
BeantwoordenVerwijderenZeg nooit nooit. ;-)
BeantwoordenVerwijderenBijna elke dag is er wel een eerste keer. Zo keek ik ooit voor de eerste keer naar een herhaling van de Oprah Show. 's Nachts, tijdens het strijken op een hete zomernacht.
BeantwoordenVerwijderenHaha, de allereerste zwangere vrouw op aarde :D
BeantwoordenVerwijderenZolang we ons maar goed VOELEN, natuurlijk!
als je de dingen met de ogen van een kind bekijkt, is elke keer weer de eerste keer:))
BeantwoordenVerwijderenHahaha, wat grappig, aan dat 'boom' moest ik deze week ook ineens denken, en ook aan dat ik me destijds afvroeg of ik het wel zou kunnen allemaal. Leuk stukje!
BeantwoordenVerwijderenoooo, door het lezen van je blog, zie ik mezelf ineens weer letters en cijfers overtrekken op school. Ik vond het geweldig!
BeantwoordenVerwijderenNou mooi dat mijn grote beer mee ging die eerste dag naar de basisschool..
BeantwoordenVerwijderenzwangerschappen waren alle 4 keer vreselijk, de eerste al helemaal.ziek ziek ziek zoals ik nog nooit geweest ben.
vandaag de eerste fotoreportage opgehaald van de zoonlief door fotograaf. zo leuk! en trots ben ik dan(ook vast een van de laatste de komende jaren . poeh veel geld is dat.haahaha leuk om over na te denken al die eerste keren.
Hahahaha, de eerste dag van mijn schoolcarrière weet ik ook nog goed. Maar die van de middelbare school heeft meer indruk gemaakt om de één of andere reden. Ik was dan ook erg onzeker als puber en wilde het liefst verdwijnen van de aardbol dan naar de middelbare school te gaan! Verschrikkelijk vond ik het! Misschien is het meer een trauma te noemen dan een eerste keer.... *yek*
BeantwoordenVerwijderen