zondag 4 februari 2018

Even met de man er tussenuit, de foto's

Wij waren dus zomaar opeens met zijn tweetjes weg. Twee dagen Maastricht. Zonder kinderen.

Op weg naar Maastricht eerst even langs de Outlet van Roermond. Lelijk winkelcentrum, bovendien voor mensen die niet zoveel om merken geven ook niet heel nuttig. Het was grappig om een keer gezien te hebben, maar als je niet persé iets in de uitverkoop zoekt is het niet een uitje dat de moeite van het bekijken waard is. Ik zag wel wat laarzen bij Fred de la Bretonniere - maar hé, geen laarzen nodig. En ik heb een mooie Ray Ban gezien, maar was toch te gierig om 100 euro een zonnebril neer te tellen. Achteraf natuurlijk spijt, want die 5 euro brillen van de Hema zijn zo waardeloos dat ik er elk seizoen wel een paar koop maar er zelden een opzet...


En toen waren we precies op tijd op het Vrijthof voor een fijne lunch. In het zonnetje, onder de terrasverwarmer. Het leek wel zomer! De twee biertjes (per persoon) zakten er in ieder geval lekker in...






Mooie doorkijkjes in het oude deel van de stad, keitjes, oude stadswal, mooie gebouwen... Ik houd er wel van. 







Heerlijk! Er even uit. Dingen doen die je niet doet met je kinderen. En toch, bij alles wat ik doe moet ik aan ze denken. Zie ik in de winkels kleding voor de kids in plaats van voor mezelf, ze zijn onderwerp van gesprek als we op het terras zitten. En daarbij was er nog een klein beetje tegenslag in de vorm van een dochter met griep. Ze was aan de beterende hand, dachten we, en was op de ochtend van ons vertrek ook gewoon naar school gegaan maar kwam toch vroegtijdig naar huis met klachten en is de dag er op thuis gebleven... Niet dat ze met haar twaalf jaar en haar verstopte neus niet zonder mama kan, maar toch... voelde het wat minder fijn. Al was het maar omdat haar telefoon er nog beroerder aan toe was dan zijzelf (overleden) en de meeste communicatie dus via broer of oppas verliep.




In het hotel... natuurlijk altijd even een paar foto's maken terwijl de man het bed uitprobeert. 

Geen foto's van de Wellness, er waren een paar sauna's en een zwembad. Dat hebben we natuurlijk ook even gedaan. (Vlug vlug, in twee dagen moet je álles gedaan hebben, dus het relaxen gaat ook wat sneller dan normaal....)

Toen wij in het hotel toch net lekker even de voetjes omhoog hadden (lees: man snurkt, ik doe een Wordfeud) kwam er een telefoontje van de oppas: paniek! Ze moest met spoed weg voor iets spannends in de familie...

 Gelukkig was er een inval-oppas snel geregeld en kon oppas nummer 1 na een paar uur gewoon weer terug naar ons huis. Maar het zorgde toch voor wat onrust. 

(Zo belden de kinderen mij, toen oppas 2 net was gearriveerd en het onduidelijk was wat de toekomst zou brengen. "Mama, wie blijft er vannacht bij ons?" Dochter vond het niet tof, die onzekerheid. Iks telde haar gerust. Oppas 1, of oppas 2, of een ander. Komt goed. Ze moeten maar even overleggen.   Papa riep op de achtergrond nog dat ze wel alleen konden blijven 's nachts, met zijn drietjes.  Dochter van 12 - en mij - leek dat geen goed plan. Jongste broer van 8 zag het probleem niet. "Ik pas wel op zus hoor, mama!" Stoer en lief, maar gelukkig niet nodig.)




De tweede dag was nogal nat en winderig, dus voornamelijk binnen doorgebracht. In het natuur historisch museum (nice! ook zonder kids leuk en veel meer tijd om rustig de bordjes te lezen :-)


En in de prachtige Lumiere bioscoop. Een heel mooi verbouwd oud industrieel 
pand, fijne sfeer en een heerlijke lunch.


De film "Three billboards outside Ebbing, Missouri" (klik voor youtube) was wel oke, maar ik had er hogere verwachtingen van. Het was een beetje traag. Kan ook komen omdat ik nog véél meer wilde doen in de tijd die we hadden. 


Zelfde voor Belgisch Restaurant Witloof. Heel veel lekkere biertjes, grappige menukaart, leuk gestyled interieur en een prachtige website, maar het eten vond ik dan weer wat tegenvallen na de goede recensies en de moeite die het ons gekost had een plekje te kunnen reserveren. (Ik had Luikse boulekes, die kun je beter laten staan. De frites was slap, het brood vooraf was keihard, de boter vies koud. De desserts waren wel weer oké. En de witloof met ham en kaas uit de oven die man had ook.)


En toen moesten we weer naar huis. Waar onze kinderen natuurlijk heel blij waren om ons te zien. En anders ik wel om hun te zien. Je krijgt de Lien soms even uit de mama, maar de mama nooit meer uit de Lien. Of zo iets.   


7 opmerkingen:

  1. Haha die laatste zin...
    Maar klinkt al met al toch als een geslaagd uitje zo samen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. O ja, je kinderen gaan(hoe dan ook) áltijd mee!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dus dan hoef ik zelf dus niet naar Witloof?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, ik kan niet voor jou spreken. Ik had geen voorgerecht in verband met de tijd, maar brood en hoofdgerecht vond ik zeer matig. Was wel vriendelijke bediening en de witlof was ook goed. Achter ons zaten drie hele oude kromme omaatjes in vol ornaat zich te goed te doen aan de mosselen. Die hadden het geloof ik wel naar hun zin :-)

      Verwijderen
  4. Allemachtig en ik dacht dat ik altijd veel in een paar daagjes weg stopte. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dat leest als een geslaagd weekend. Op de zieke dochter en de oppasstress na dan...

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Ik ben weer terug, ik ben weer weg

De zomervakantie is weer voorbij. Tijd om eens te bloggen over wat wij allemaal hebben uitgevoerd de laatste paar weken. Maar.... niet hier....