dinsdag 6 februari 2018

Keelgat, tenen en lontje

Het zouden de hormonen kunnen zijn, maar er schiet me vandaag nogal veel in het verkeerde keelgat. Mijn tenen zijn lang en het lontje kort.

Die duif bijvoorbeeld. Bovenop deze paal die tussen onze huizen in staat gaan ze graag zitten, stomme duivengeluiden maken, nestjes bouwen en vooral heel veel poepen. Wat een troep maken die beesten zeg! En het is ook nog niet eens eenvoudig te verwijderen.  Je kunt er slecht bij, maar het is ook enorm kledderig. Je moet de boel opvegen met een tissue of zo, en dan voel je die zachte kledders zo in elkaar drukken tussen je vingers... blegh. Als één van de buurmannen die ladder nou eens opklimt om de boel voor eens en voor altijd dicht te maken zodat er geen duif meer in kan!




Dan een nieuwsbrief van school, waarin de directie het volgende melde:



Dat aanvliegen, dat alleen al. Duiven vliegen aan, incidenten toch niet? Of zijn duiven eigenlijk óók incidenten? Dat zou natuurlijk kunnen. Maar verder lees ik hier eigenlijk vooral: "Niet zeiken, ouders, allemaal koppen dicht en opzouten. Wij hebben altijd gelijk."

Zoiets schiet deze moeder - die een van de laatste is om naar school te komen om te vertellen dat de juffen hun werk anders moeten doen - een beetje veel in het verkeerde keelgat. Ik heb ook gemerkt dat de ouders van kinderen die naar dit type onderwijs gaan over het algemeen heel wat mondiger en van hun eigen gelijk overtuigd zijn dan gemiddeld. Soms is dat irritant, soms weten ze misschien ook nog wel eens wat of kunnen ze misschien wat toevoegen. En er zijn ook gewoon heel veel ouders zoals ik die zich bijna schuldig voelen als ze de hard werkende leerkrachten moeten lastig vallen met vragen of als ze denken dat het niet goed gaat met hun kind. En dan zo'n dooddoener in de algemene nieuwsbrief? 

En dan werkgerelateerd: de servicedesk die een iets te lakse houding aanneemt en mij vraagt het maar te zeggen als ik wil dat zij het gemelde probleem oplossen? Waarvoor vraag ik het ze eigenlijk?

Ik denk dat ik die hele stapel werk die ik voor mezelf heb neergelegd even laat voor wat het is, en een gezonde wandeling buiten ga maken om straks met nieuwe energie te beginnen. Die servicedesk heb ik dan ook niet meer nodig. Ik heb namelijk alle vertrouwen in mijn eigen aanpak.

2 opmerkingen:

  1. Een wandeling in de buitenlucht doet altijd deugd als het je dag niet is. Dat werkt bij mij ook altijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een nare brieven... Dat aanvliegen is alleen maar belachelijk, maar de rest is naar.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Social media irritaties

Twitter doe ik vrijwel niets mee, Pinterest is leuk, Instagram ook wel.  Facebook, heb er een haat-liefde verhouding mee. Een beetje op d...