vrijdag 20 januari 2017

Taxibedrijf

Stel, je staat in de file en je kunt je kind niet op tijd van school halen. Of je moet opeens naar een vergadering en zoekt nog oppas voor die middag. Of je kind moet naar de sportdag, het regent, en jij hebt geen auto. Wie bel je dan?

Juist. Mij. Ik ben namelijk de beroerdste niet. Help graag. En daar hoeft in principe niets tegenover te staan.

Maar soms lijkt het allemaal net even té makkelijk te gaan en zou ik bijna het idee krijgen dat achter mijn telefoonnummer "gekkie Henkie" geschreven staat.

Zo waren er vroeger bij de oudste kinderen vriendjes van school die wel áltijd bij ons speelden maar onze kinderen maar zelden bij hen. Op de één of andere manier kwam dat nooit uit. Met vaak als argument ben-wel-thuis-maar-moet-werken of een andere-niets-tegen-in-te-brengen-reden gebracht, maar vooral te vertalen in: ik heb er zelf nu even niet zo'n zin in. Niet in rommel of in herrie, niet in oppassen, niet in kinderen, ook niet in die van mezelf... (dus als jij daar nou voor zorgt kan ik zelf mijn middagslaapje doen en me ongestoord aan mijn hobby wijden zonder afgeleid te worden...) 

Ook ben ik vaak enorm populair als er kinderen een lift nodig hebben. Kinderfeestje? Daar appt moeder X al. Of wij haar kind ook even mee kunnen nemen - we rijden tenslotte toch en er past er vast nog wel een bij? O ja, en of ik dan ook gelijk kind Y kan meenemen.

Natuurlijk is het geen bezwaar om een kind mee te nemen of er een stukje voor om te rijden. Ik vind het ook fijn een sociaal netwerk te hebben. Als ik eens niet kan, dat iemand anders mijn kind meeneemt? Er is een aantal ouders waar je prima mee samen kunt werken. Ik breng, zij halen, of omgekeerd. Mensen waar je altijd terecht kunt, die eerlijk zeggen wat wel en niet kan. Maar er is ook een groep die het allemaal wel heel makkelijk vindt. Zodat meestal ik of Pappalien met hongerige maag na afloop van zo'n kinderfeestje nog wat rondjes extra rijden om allerlei kinderen thuis af te zetten - waar hun ouders dan meestal alvast lekker aan het koken zijn.

Nou vind ik het allemaal niet zo erg. Maar als al die hard werkende ouders die helemaal geen tijd hebben voor hun eigen kroost ons nou eens een kleine blijk van waardering zouden geven? In harde valuta? Dan ben ik bereid mijn citybugje in te ruilen voor een gloednieuwe, ruime luxe donkergekleurde auto met heel veel ruimte op de leren achterbank. Doe ik er ook nog wel een geluidsdicht schotje bij, tussen bestuurder en achterbank.

9 opmerkingen:

  1. Zo'n fijne grote zevenzits met flinke kofferbak, ja daar zou ik ook wel voor willen taxiën.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik zou gewoon weigeren. Dat zal ze leren!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. je hebt na enige tijd natuurlijk wel door wie er een potje van maakt, dan maar stoppen met de serviceverlening bij deze profiteurs. Je hebt een té strak schema om om te rijden en hebt de achterbank vol met een katje boodschappen dat niet meer in de kofferbak past, of zet er mega doos in die naar oma moet, meer kinderen niet past

    BeantwoordenVerwijderen
  4. oeps, een katje vraagt te weinig ruimte , moet een kRatje zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nou ja, als je dan toch voor taxichauffeur speelt mag het ook wel in een luxe auto zijn, toch? Ik vind het een goed plan!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik voel een eigen bedrijfje opkomen... 'Taxi-mum.nl' Of zoiets...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heel herkenbaar! Op het moment is er een mooi evenwicht in het 'taxi spelen' bij ons, maar dat is vroeger wel eens anders geweest. Je hebt er altijd profiteurs tussen zitten natuurlijk. Het is altijd een beetje geven en nemen.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders...