donderdag 5 mei 2016

Das Schwimmbad

Het zwembad op vakantie was leuk. Niet overdreven spannend, met woeste wildwaterbanen of té steile glijbanen, maar gewoon leuk. Licht, vriendelijk en dun bevolkt met gewoon aardige nette mensen. Heerlijk. Geen patat-bar. De door ons zelf meegebrachte verse donuts en broodjes voor de lunch smaakten prima.

Jongste zwemt inmiddels op zwemles zonder hulpmiddelen in het diepe, maar heeft nog geen diploma. Dus ging hij de eerste keer braaf mét enorme oranje zwembandjes om het bad in. Hij sprong direct in het diepe bad en probeerde te zwemmen - wat best lastig als je van die enorme plastic gevallen aan je dunne armpjes hebt hangen. Der Bademeister keek en zag en vertelde mij op z'n Duits dat dát dus niet de bedoeling was. Geen bandjes in het diepe.

Waarop wij simpele Hollandse zielen dan maar concludeerden dat de bandjes af moesten. Hij crawlde er zo vandoor (met zowel papa als mama in zijn kielzog, want...) Der Bademeister heeft het niet meer gezien. Of misschien heeft hij zoon zonder bandjes gewoon niet herkend, dat kan ook. De rest van de vakantie heeft jongste in ieder geval gewoon lekker zonder gedaan.

Waar de oplettende badmeesters zich ook niet zo druk om maakten was het bordje "verboden te duiken". Het bad was 3 meter 40 diep nota bene. De 13 jarige kwam nog wel op de bodem als hij zijn best deed, maar zijn oren gingen er van tuten. De 6 jarige mocht op dat stukje dus best van de kant af duiken van ons. En ook dat deed hij graag en goed. Wat een held. Heeft ie niet van zijn moeder.

Alle drie de kinderen vermaakten zich prima in het bad. Glijden op de lange glijbaan, muntjes opduiken, kunstjes uit dochters synchroonzwemles nadoen. In het water springen op allerlei manieren en er weer uit. Een ingewikkeld puntensysteem ("likes") voor elke duik of beweging, en bij een bepaald aantal door naar een ander "level".

Ze hadden er lol in. En wij ook. Voor het eerst in mijn carrière als moeder heb ik bij tijd en wijle zelfs rustig langs de kant van het bad lui op stoeltje gezeten terwijl ik toekeek hoe ál mijn grut zichzelf vermaakte in het water, zonder bang te zijn dat er eentje zou verzuipen als ik even niet goed keek. Snik. Na 13 jaar. Dat dat er ooit nog eens van zou komen...

Ik denk dat we die zwembandjes (als een soort schooltas na je eindexamen) maar aan de vlaggenstok buiten hangen vandaag.

En zaterdag heeft ie gewoon weer zwemles.

11 opmerkingen:

  1. Oh, dat is mijn 'natte' droom :D Nummer 3 en 4 zijn volop aan het lessen. Allebei nog niet in het diepe geweest. Nummer 4 zit al maanden in het eerste badje en vertikt het om te gaan 'zwemmen' Kan dus nog wel even duren voordat ik ook relaxt langs de kant kan gaan zitten. Maar ooit zal het zo zijn, toch? ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik zit al járen jaloers naar die relaxte zit-moeders te kijken, had het bijna opgegeven! En zie nu...

      Ook jouw tijd komt! :-) Opeens kunnen ze zwemmen. En voor je het weet schamen ze zich dan rot voor je, mág je niet eens meer mee. (Denk ik, zo ver ben ik dan ook nog weer niet :-) )

      Verwijderen
  2. Ik kan ergens ook niet wachten tot ons zoontje kan zwemmen. Niet omdat ik dan een zit-moeder word, maar gewoon het gevoel dat je kind weer een stukje veiliger is en minder snel zal verdrinken tijdens bijvoorbeeld het buitenspelen. hier in de straat woont een echtpaar wiens dochter is verdronken in de sloot achter ons huis. Dat drukt je wel flink met de neus op de feiten hoe belangrijk zo'n zwemdiploma is, buiten dat het relaxed is ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou, dat is schrikken zeg, dat kind in die sloot! Wat je zegt, weten dat ze zich kunnen redden geeft iets meer lucht.

      Verwijderen
  3. O héérlijk, altijd geweldig met het hele spul in het zwembad. En zo herkenbaar van die enkele keren dat we met kinderen én kleinkinderen in zwembad spelen, fééstje. En dan was ik lange tijd dan eigenlijk zélf het enige zorgenkind dat in de gaten gehouden moest worden want ik leerde pas op latere leeftijd goed genoeg zwemmen om het diepe onveilig te kunnen maken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, ja, dat heb je dan ook weer. Moeten de kleinkinderen oma redden :-)

      Verwijderen
  4. Ik had er als kind zo de pest in, ik kon prima zwemmen en toen ik zwemles kreeg 'kon ik er niks van' en moest het opnieuw leren.
    Ben een paar keer met een kleintje gaan zwemmen, ontzettend leuk maar het opletten is idd een zenuwslopend iets.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Binnen no time gaat hij nu zijn diploma halen, vast!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het is inderdaad echt een bevrijding als ze zich kunnen redden in het water.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wauw, dat lijkt mij inderdaad super relaxed. Zal nog wel wat jaartjes duren hier, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik zelfs nog niet relaxed ben over mijn oudste, die bijna 3 diploma's heeft...

    (En ik ben zelf ook weer een beetje aan het bloggen geslagen..! ;-) )

    BeantwoordenVerwijderen
  8. super toch dat je kinderen zichzelf lekker vermaken in het zwembad. Er op letten zal je toch wel blijven doen maar dat is ook niet meer als normaal.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat denk jij er van?