zaterdag 9 april 2016

Mijn grote meid

Ze is tien en een half, een meter veertig en mooi slank. Een lekkere kwebbel. Zodra ik haar ophaal van school of waar dan ook, begint ze te vertellen. Zodra kleine broer een te lange pauze in zijn verhaal laat vallen begint zij met een eigen verhaal. Maar ze kan ook goed rustig zijn en luisteren. Meedenken en meehelpen. Ze regelt, ze zorgt, ze verzint en voert het ook uit, maakt leuke, mooie en lekkere dingen. Zit aan "Brugklas" en haar mobiele telefoon vastgeplakt soms. Ze denkt na over hele andere dingen dan de mannen in dit huis en weet dat dan ook uitstekend te verwoorden.

Gisteren was ik met oudste zoon op stap en moest zij alleen naar huis. Ik kreeg een whatsapje: "Gaat lekker hier. Jullie nog nat geworden?", vergezeld van een foto van haar druipnatte hoofdje na de hagelbui. En een foto van een dikke koek en een kom zelfgemaakte warme chocolademelk (die ze helaas toch niet warm genoeg had gekregen omdat ze de magentron nog niet helemaal precies snapt, maar hé, wel geprobeerd!). Had ik al gezegd dat ze graag groot en zelfstandig wil worden en daar goed haar best op doet?

Heerlijk meisje. Maar vandaag is ze weg. Logeren. Weliswaar maar een straat of twee verderop, maar toch is het gek. En stil. Eerst leek dat wel even lekker rustig. Maar nu begin ik haar toch wel weer te missen. Het is ánders, een huis met man en twee zoons in plaats van een man met twee zoons én een dochter. Iets met groepsdynamiek en ieder zijn eigen rol en zo.

Ben al even in haar kamertje gaan kijken, met haar knuffel geknuffeld. Een appje gestuurd met een kusje én eentje teruggekregen. Morgen is ze er weer.

13 opmerkingen:

  1. Kan me dat echt goed voorstellen, dat je haar mist! Als er een van huis is, wie dan ook, voelt het altijd een beetje scheef.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, da's toch anders hè met een meid in huis. Dat is wat ik in mijn mannenhuishouding wel eens miste, soms.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh wat klinkt dat gezellig, zo'n grote dochter...!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh ja, het is echt even wennen als de dynamiek anders is.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat gaat het snel he, dat groeien van de kids?!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja, raar is dat hè als er een kind weg is. Kan er nog steeds niet aan wennen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Lief logje! en natuurlijk herinner ik me dat soort momenten van héél lang geleden.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Jongste logeerde vannacht ook elders. En tja, dan is het toch anders inderdaad.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het is altijd raar als er een kind niet thuis is vind ik. Dan ontstaat er toch zo'n leegte.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Aaaaw ja, ik kan me er wat bij voorstellen. Mijn zoon was afgelopen weekend logeren bij zijn oudste zus. Man en ik konden doen wat we wilden, even daar heen even, even zus even zo, in de stad wat eten en heel veel rondgelopen. En toch... missen we hem dan ontzettend. ´s Avonds zijn bedje leeg, ik ga dan toch voor de vorm even zijn gordijnen dicht doen... Gelukkig werden we regelmatig via de app door de grote zus op de hoogte gehouden van hun avonturen...

    BeantwoordenVerwijderen

Wat denk jij er van?