donderdag 18 februari 2016

Bad mama day

Na een slechte nacht vol pieker ende peins - in dit geval over oudste en jongste - was het opeens toch zeven uur. Tijd om op te staan, want de kinderen moeten klaargemaakt voor school. Ik hijs me dus maar uit bed en ga ze "helpen".

Dat flesje, die pamper, dreumesbeentjes in maillots wriemelen en maxi-cosi's inpakken, dat was ooit een heel werk. Tegenwoordig kunnen ze natuurlijk van alles zelf. Helaas liggen de problemen nu vooral bij het niet willen en niet bij het niet kunnen. 

Zoals gewoonlijk willen de tieners niet wakker worden, en al helemaal niet naar school. De zesjarige staat al wel te trappelen en probeert met veel lawaai en bruut geweld te zorgen dat de brussen tóch hun ogen niet meer dicht doen. Negatieve aandacht is ook aandacht, tenslotte. Waarop drie korte lontjes voor een enorm vuurwerk zorgen. 

En toen barstte de bom bij mij ook. Wat nou "erboven" staan als opvoeder, wat nou loslaten. Ik had het gewoon even helemáál gehad. Waarom moet ik altijd alles honderd keer zeggen (nietjezusschoppen, nietschreeuwen, tandenpoetsen, aankleden, lichtuitalsjedekameruitgaat, opstaanopstaanopstaan) en luisteren ze dan nog niet? Ik gaf het dus maar op en ben in een donker hoekje gaan zitten sippen.

Wat had ik nou wel gedacht? Dat pubers dankbaarheid tonen als ze op tijd voor die nare school wakker gemaakt worden? Dat kinderen het leuk vinden als je ze op hun ongewenste gedrag aanspreekt? Dat ze altijd zoetjes doen wat mama wil en niet tegen sputteren? Dat ze van het ene op het andere moment een enorme zelfstandigheid en verantwoordelijkheidsgevoel ontwikkelen omdat ik daar toevallig over nagedacht heb? Alsof zij uit zichzelf hun broodtrommels gaan klaarmaken terwijl ze gewend zijn dat ik dat altijd voor ze doe, 

Domme Mammalien. 

Ik denk dat er een griepvirusje in de lucht zit, of anders zit er een overgangshormoon scheef. Tijd voor schoolvakantie, dat ook. Een paar uurtjes voor mezelf, probeer ik vanochtend in ieder geval te plannen. Wordt het hopelijk niet de hele dag Bad Mama Day. 

9 opmerkingen:

  1. Ojee, ja... van die dagen (of weken...) Laat de boel de boel, neem een kop koffie of thee, doe iets voor jezelf, laad jezelf weer even op, uiteindelijk komt het wel weer goed (als je weer een beetje tot bedaren bent...) Sterkte!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel herkenbaar (helaas). Ochtenden zijn niet mijn... sterkste... kant - subtiel uitgedrukt. En ook niet van S. Maar wel van T. Dus het is altijd gezellig, zullen we maar zeggen ;-) We hebben hier niets voor niets over het algemeen de afspraak dat de activiteiten in de ochtend voor Manlief zijn en die van de avond voor mij...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gelukkig hóeven ouder niet helemaal perfect te zijn hoor!
    Tja, mijn ochtend ritueel is jaloers makend rustig al staan we wél vroeg op. Maken samen ontbijt en koffie en lezen de krant in alle rust. Maar ja, de tijden die je beschrijft hébben we natuurlijk ook meegemaakt (hoewel ik nú denk dat het allemaal reuze meeviel bij ons) en daar kijken we nu glimlachend op terug..... dat duurt voor jou nog even vrees ik;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zelfs met een 22-jarige in huis is de ochtend een ramp!
    Elke dag -tig keren zeggen, dat op tijd op je werk komen echt wel belangrijk is.
    Zo' -tig keer vragen of de raam van de badkamer terug dicht is? Of de kabel van de haardroger ook mee de kast in zit.. Of.. Of.. en zo kan ik nog wel even doorgaan ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nou, ik zit nog volop in dat echte helpen. We staan tegenwoordig achterlijk vroeg op, maar hebben daardoor wel de tijd voor al het getreuzel. Dat helpt enorm. De ochtenden gaan hier goed. De eind-van-de-middagen daarentegen zijn vaak echt van die Bad Mom momenten hoor! Heel herkenbaar dus toch!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wil je dat echt weten? Want ik ben bang dat je er nogal jaloers van wordt nl ;)
    In alle rust, alleen, met thee en laptop.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het mijne? Jaloersmakend rustig. Krantje, koffie verkeerd, Wordfeud :-)
    Maar ik weet nog precies hoe het was ..... Wat heb ik gemopperd, hoe vaak ik ze niet achter het behang heb willen plakken. Heus, het komt goed, ooit. Jouw pech is dat hun leeftijd en jouw (aanstaande) overgang samen vallen. Da's k*t, maar ook dat is van tijdelijke aard ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Don't worry, precies hetzelfde als bij jou! :( Of heb je stiekem een camera hier opgehangen en blog je eigenlijk over mijn leven :D

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Joh, wees niet zo hard voor jezelf zeg. Iedereen mag wel 'ns een offday hebben.
    Mijn ochtendritueel? Daar zal ik 'ns over bloggen.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat denk jij er van?