vrijdag 1 november 2013

Metamorfose

Eens in de zoveel tijd krijg ik er last van, van mijn uiterlijk. Dan moet er een metamorfose komen en krijg ik opeens het idee dat make-up eigenlijk helemaal niet zo'n slecht idee is.

Laatst was het weer zo ver. Ik kwam mezelf per ongeluk 's ochtends ergens onderweg tegen in een spiegel waarvan ik niet zo snel doorhad dat het een spiegel was. Meestal als ik met voorbedachte rade naar zo'n ding toeloop strijk ik eerst even wat rimpels glad, zet mijn vrolijkste glimlach op en duw mijn haar omhoog. Nu overviel ik mezelf nogal met mijn afgetrokken bekkie, slap haar en enorme wallen.

Dat haar, dus, denk ik dan. Moet daar geen ander kapsel in? Ik heb toch inmiddels de leeftijd dat ik een módel zou moeten hebben, in plaats van studentikoos halflang op één

lengte met af en toe een staartje of knotje? Daarbij is het steil en valt het slap langs mijn gezicht naar beneden in een soort nana-mouskouri-coupe. Is tegenwoordig weer heel modern, geloof ik, maar mij flatteert het niet zo. Wat meer volume is gewenst.

Dan moet er zeker wat kleur op het gezicht. Zonder dicht te plamuren, want a. dat is lelijk, en b. dat zit niet fijn. Een dot dagcreme trek ik ook maar af en toe, het voelt gewoon niet lekker. Heel soms smeer ik dan ook nog een lekker kleurtje op mijn ogen, maar dan zie ik er voor mijn gevoel eerder uit als pipo de clown dan als een vrolijke veertiger. Het enige dat me enigszins bevalt is het eyeliner lijntje, de mascara (het eerste half uur, daarna ben ik al snel een soort pandabeer) en de niet zo opvallend gekleurde lippenstift van dat anti-allergiemerk. Maar dat vergeet ik dan weer eigenlijk bijna altijd op te doen.

Ik ga maar eens op zoek naar een personal styler. Of beter nog, een kamermeisje die me 's ochtends klaarmaakt om naar buiten te gaan. En ja, dochter helpt me af en toe met make-up en kapsel. Maar dan durf ik helemaal niet meer naar buiten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?