maandag 23 september 2013

Niet kapot

In de maandagochtendstress met een kind dat niet uit bed willend komen, een die niet wil aankleden, niet wil plassen en niet op de fiets wil zegt nummer drie, als we dan toch allemaal min of meer klaar voor school op de fiets zitten: "Mama, het lijkt wel of wij je kapot gemaakt hebben". Waarom durft hij bijna niet te zeggen. "Omdat je het niet zo leuk meer lijkt te vinden om dingen voor ons te doen. Daarom denk ik dat wij jou stuk gemaakt hebben."

Mijn hart breekt. Ik ben niet kapot, en al helemaal is dat niet de schuld van mijn hartjes. Een beetje moe en ongeduldig soms denk ik. Misschien moet ik inderdaad wat minder hooi op mijn vork nemen, eens wat bijtanken zónder kinderen, iemand anders eens de de maakjehuiswerk en ruimjespullenop commando's laten geven op zijn tijd. Want er iets niets liever dat ik doe dan er voor hen zijn. En dat moeten ze merken ook.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat denk jij er van?