Mammalien zag sterretjes

Zaterdagavond hadden we een soort van gezinsuitje, 4/5 deel van ons gezin in ieder geval. Peuter had een private date met een beeldschone 19-jarige en dirigeerde haar al snel richting zijn bedje. Waar hij -zoals gewoonlijk- in zijn eentje nog een half uur lang zichzelf met het alfabetlied in slaap heeft gezongen terwijl zij beneden tv keek, maar dat terzijde.

Pappalien, Mammalien en de oudste twee kinderen glibberden door het donker, de sneeuw en de ijzige kou naar de sterrenwacht waar we een heuse kinderrondleiding kregen. En wat was dat leuk zeg. En niet alleen omdat ze ver ná bedtijd gewoon nog buiten mochten lopen in het donker in plaats van naar bed te moeten. Al vond vooral dochter dat ook wel heel stoer.

We kregen op kinderniveau wat korte uitleg over hoe maankraters ontstaan, kindjes mochten zélf maankraters maken met grote stenen in een bak met zand en cacaopoeder. Daarna mochten ze een sterrenkaart knutselen waarop je op elke datum en tijdstip kunt zien welke sterren er aan de hemel staan. We hebben door de grote telescoop gekeken maar het was helaas flink bewolkt, dus veel verder dan 5 kilometer verderop naar het logo van de hogeschool kwamen we niet. ("Ik wist helemaal niet dat er letters in de hemel stonden", reageerde dochter dan ook verbaasd..) Maar eigenlijk was het in alle rust en warmte plat op onze rug naar de geprojecteerde sterrenhemel in het planetarium kijken nog wel het mooiste.

Het planetarium is een flinke opblaasbare koepel. Binnenin een meneer met veel verstand van sterren en een mooi computerprogramma met projector. We zagen de sterrenhemel in sneltempo veranderen, de maan om de aarde draaien, zons- en maansverduisteringen, jupiter en zijn manen, de sterrenbeelden geprojecteerd, er werd uitgelegd hoe je de poolster kunt vinden... etc etc. Boeiend en leerzaam - ook voor ouders- maar vooral ook heel erg leuk.