Een gevoelstemperatuur van min zeventien? En dan nog een bivakmutsverbod ook. Peuter was not-amused, vanmorgen, buiten op straat. En dat heeft ie denk ik van zijn moeder, want ik ben een kou-kleum, voor mij mag de winter weer snel voorbij zijn.
Het doet me wel weer terugdenken aan de winter van 1996-1997. Toen moest ik 's ochtends via de kofferbak mijn autootje in omdat de voordeuren te dichtgevroren waren. En de ramen waren zelfs aan de binnenkant van een flinke laag ijs voorzien. Maar bij het afspraakje laat in de middag wist papalien (die nog geen papa maar gewoon een knappe slanke donkerharige vent was) me niet alleen helemaal te ontdooien, we deden er zelfs graag een laagje bij uit allebei. In de stilstaande auto met -20 op het thermometertje op het dashboard en het weerbericht dat zelfs een nog vreselijker gevoelstemperatuur beloofde. Wij hadden er niet zoveel last van.
En zo blijkt maar weer, ook gevoelstemperatuur is relatief.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mammalien is er nog....
maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl
-
Binnenkort moeten we weer trakteren op school. Géén cupcakes! riep hij geschrokken, op één van mijn voorstellen. Niet dat hij ze niet lust. ...
-
Het was een hobbelige reis, en zo'n jute zak is behoorlijk klein en kriebelig. Maar het was het waard. Wat is het hier fantastisch zeg. ...
-
Mijn grote kleine man, mijn baby-die-nu-officieel-een-dreumesje is, Q.tje, drakendoder, lief kereltje is vandaag één jaar geworden!! En dan ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat maar horen!