Mutsen

Wat hoorde ik nou, bij P.auw en Witt.eman (klik hier) ? Een vriendelijke dame heeft een leuk boekje  geschreven over niet (genoeg) werkende vrouwen: Een webshop is geen carrière, ontsnap uit het mutsenparadijs. 


Ik citeer even:

Mutsen zijn de vrouwen die met witte driekwartleggings op het schoolplein afgunstig staan te wezen. Ze zijn jaloers op vrouwen die het wél gemaakt hebben, zoals Mar.ianne Z wage.rman. "Realiseer je dat mutsen maar één doel hebben: jou weer naar beneden trekken. Naar het mutsenparadijs." 


Ojajoh? Aaaah. Eindelijk weet ik wat ik ben. Ik was zo stuurloos, de afgelopen anderhalf jaar. Zo zonder baan, zonder doel in mijn leven. Had ik zomaar  mijn 9 tot 5 loonslavenbestaan  mijn glanzende carriere opgegeven in de wetenschap dat ik dan geen geld meer zou hebben voor iets anders dan die ene witte driekwart legging, maar wél alle tijd zou hebben voor de kinderen. En de webshop, ja, als ze eindelijk slapen. Dat ik nou dacht dat de kinderen en ik daar gelukkig van zouden kunnen worden zeg. Stom!

Wel fijn dat ik weet waar ik jaloers op moet zijn. Zelfs haar taalgebruik is jaloersmakend als ik haar advies lees:


Wees geen muts, vermijd de muts en gebruik de muts.


Briljant gevonden toch? En zo beschááfd..... Ik weet nu wat ik worden moet, eh wil.