Zomer 2017. Ik heb weer flink lang haar. Het is mooi en een flinke bos, zeker als het net gewassen is. Je kunt er vlechten mee maken, of een knot. Maar het is warm weer, het is warm, een heel werk om uit te kammen sinds het zo droog is geworden van highlights en de overgang , het is zwaar en het zit steeds in de weg en vooral ben ik er een beetje op uitgekeken. Tijd voor iets nieuws.
Maar ja. Ik moest nog wél even trouwen. En dat moest echt met het voor mij kenmerkende en door de aanstaande zo geadoreerde lange en blonde haar. Bovendien was daar de 30 centimeter eis. Want als ik het laat knippen, dan ook gelijk goed. Wat er afkomt is namelijk prima op zijn plaats bij het goede doel. Voorwaarde is dan wel dat het afgeknipte haar minimaal 30 centimeter lang is.
Mijn goede doel was De Haarstichting, waar je ook geverfd haar kunt inleveren omdat er pruiken voor borstkankerpatiënten voor gemaakt worden (in tegenstelling tot de stichting die pruiken voor kinderen maakt, die willen liever geen gekleurd haar).
De haarstichting slogan: "Geef om haar, geef je haar"
Op een mooie doordeweekse dag in oktober ging ik dus, zonder het aan de familie aangekondigd te hebben, naar de kapper. Lang haar omgeruild voor een lange bob, vlechtjes ingeleverd. Iedereen blij.
Nou ja, iedereen? Dochter was de eerste die me zag. Ze kwebbelde er lustig op los, net thuis uit school. Midden in haar zin echter stokte ze toen ze me voor het eerst goed bekeek. Woooooohw. Wat?! Ze moest er even van bijkomen. Ze bracht het tactisch, maar volgens mij was het wel een schok. Haar beide broers werden er niet heel veel warmer of kouder van. En manlief - hij had het een beetje aan voelen komen - was dit keer niet heel verbaasd of geschokt, zoals de vorige keer dat ik thuis kwam met een bob en een lange afgeknipte vlecht... en het kon zijn goedkeuring wel wegdragen, mijn nieuwe coupe met blote nek :-)
Ik weet niet wat de mensen in de buurt van me dachten, maar kennelijk ben ik wel in één klap van mijn imago af. Wat een hoop (eigenlijk alleen positief, ik hoop gemeend) commentaar heb ik inmiddels gekregen, haha.
En ik? Ik ben er eigenlijk wel blij mee, met mijn nieuwe coupe. Het voelt licht, en anders. Het kamt en wast makkelijker maar er moet iets meer gestyled worden. Het is even wennen, elke keer weer. Het voelt en staat anders. Maar dat was uiteindelijk ook waar het allemaal om begonnen was.
