donderdag 22 maart 2018

Slap blogje, maar ik ben er nog wel

Druk druk druk.... werken, zorgen (geen zorgen, nou ja, ook wel soms, maar vooral zórgen! voor de was, de kinderen, mijn ouders, mijn man, mezelf...)....  weet ik het. Geen tijd om blogs te schrijven, of te lezen. En als ik dan klaar ben en alles op bed ligt gaan we Netflixen, man en ik.

La Casa de Papel, bijvoorbeeld:

Acht dieven sluiten zichzelf en hun gijzelaars op in de Koninklijke Munt van Spanje terwijl een crimineel meesterbrein de politie manipuleert om zijn plan uit te voeren. 

Bloedstollend spannende thriller met onverwachte wendingen. Europees, wat ik een aanbeveling vindt. Spaans, zelfs. Dus ook leuk qua taal om te kijken hoeveel je ervan verstaat (Nederlandse ondertitels aan :-)

Het schijnt dat binnenkort seizoen 2 op Netflix start. Wij gaan kijken!


En daarna kwam Dark. Duits. Had ik al over geschreven. Crimi, science fiction, echte mensen, en lekker donker.

Ik keek met man en de 15jarige zoon mee naar Altered Carbon, een science fiction. Maar haakte zelf al snel af wegens te veel geweld en had ook spijt dat we de 15 jarige mee lieten kijken (iets teveel seks en geweld)

Daarna kwam Ozark. Het burgerlijke gezinnetje van financieel expert Marty verhuist van Chicago naar de Ozarks in Missouri (hé, hoe Amerikaans wil je het hebben?!) omdat hij een beetje in de problemen is gekomen met zijn wiswasserij-baantje voor een drugsbaas. De problemen worden groter en groter en op het einde moet hij binnen vijf jaar 500 miljoen dollar wit zien te wassen.

De serie heeft wel wat van onze zeer geliefde serie Breaking Bad, hoe de gewone burgerlijke man opeens middenin het criminele circuit belandt. Deze Ozark heeft iets minder bizarre humor maar het blijft wel boeien. Ook mooi om te zien hoe het gezinnetje functioneert nu ze meegesleurd worden in dit alles: de huwelijkspartners die tot elkaar veroordeeld zijn, de puberdochter, het zoontje dat zich op school van een heel andere kant laat zien.
.. We kijken uit naar seizoen 2.


Nu zijn we bezig met Tabula Rasa. Een Vlaamse serie. Dat is leuk! Zonder ondertitels, dus. En zo stom hoe je gewend bent met ondertitels en gesproken tekst tegelijk te kijken, nu één van beide mist en de Vlaming niet altijd even duidelijk Nederlands spreekt moet ik echt heel goed opletten en het geluid iets harder zetten dan normaal..... :-)

Een Vlaamse psychologische thriller dus, over een vrouw met geheugenverlies. Leuke invalshoek vind ik altijd, als kijker kom je naarmate de serie vordert zelf ook steeds meer te weten en ga je meer begrijpen, aan de hand van flashbacks en kleine beetjes geheugen van de hoofdpersoon die terugkomen. Heel mooi gemaakt ook, en mooie beelden. Beetje surrealistisch soms.

(Ik moet wel lachen om de bijrollen in het zottenkot, maar de geestenuitdrijver met haar maatje hadden een beetje teveel kabouter-plop-gehalte. Los daarvan: top-serie!)

6 opmerkingen:

  1. :-) ik ben ook een beetje slap, ook kwa bloggen, maar wijt dat aan mn lage vit D/energie modus.... en van tv/netflix kijken val ik subiet in slaap

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ken geen een van deze series. Gossie ...
    En zorgen? Niet fijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik bedoelde zórgen, geen zorgen...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik krijg het maar niet te pakken, dat Netflix-virus

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hard werken dat net flix geloof ik, ik heb er geen tijd voor denk ik;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je hebt weer wat ideetjes aangedragen. Dank! :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Waarom een sullig dagje uit al een hele opgaaf kan zijn, soms. En toch ook weer onbetaalbaar.

"Dat is jouw mening", vertelt de puber me. Het is vakantie, elf uur in de ochtend, lekker weer, ik wil met de familie op stap. We ...