vrijdag 3 november 2017

Zo'n week, was het

Zo'n week. 

Het zelf bedrukken van een shirt voor man mislukte. Heb er vier vellen transferpapier aan verspild, tot het eindelijk zo ver was dat het op het shirt gestreken kon worden. Helaas bleek na strijken de knalrode raket meer op een oude bloedvlek te lijken.  

Nieuw shirt besteld dus maar, laten drukken bij de online cadeauwinkel. Woensdag zou het er zijn. Samen met het cadeau dat de kinderen voor man hadden uitgezocht. 

Woensdag, geen post. Donderdag, geen post. De servicedesk wist me te vertellen dat de door mij ingevoerde postcode niet klopte (tikfoutje, mevrouw, er lijken wat letters omgedraaid) en het pakket retour gestuurd was. Wel potver! Hadden jullie die controle dan niet even eerder doen, probeerde ik nog, bijvoorbeeld op het moment dat men het adres invoert op de site? Helaas. Daar wist ze niks van en kon ze al helemaal niets aan doen. Ze kon er uberhaupt niets aan doen, behalve het pakje zo snel mogelijk op laten sturen als het weer binnen was. (Duh, alsof ze het anders twee weken laten liggen?!). Gaat niet meer lukken voor morgen dus. Hopelijk op tijd voor zijn volgende verjaardag. 

Jongste heeft zijn jas op school laten hangen. Toen ik er voor terugreed kreeg ik de sleutels van de juf maar kreeg het desondanks niet voor elkaar de gymzaal te openen. 

De postcodeloterij-prijs dan. Sta ik bij Albert Heijn om 12 euro 50 aan "duurzame" boodschappen gratis te halen, maar heb geen idee wat nu wel of niet onder de duurzame en dus gratis vlag valt. Thuis bleek, toen ik het even nakeek op internet, dat ik uberhaupt niets had meegekregen omdat die kaart dus eerst geactiveerd moest worden. Gelukkig eigenlijk maar dat ik dus niets heb proberen af te rekenen. Morgen een flinke doos Ben&Jerry's kopen gratis ophalen.

Werkgerelateerd ging het ook lekker. Tot twee keer toe heb ik de boel weten te saboteren door een simpel wachtwoordwisselingetje en een wijziging van een directory naam. Even leek het er op dat ik werk van twee maanden had weggegooid en klanten de site niet meer konden bereiken. En geen back-up gemaakt natuurlijk. Een rondje wandelen en de haren uit mijn hoofd trekken later bleek de helpdesk dit keer toch mijn reddende engel. Een paar lettertjes omgedraaid.  

Bij het verschonen van de dekbedovertrekken heb ik mezelf met een nagel een flink gat in mijn eigen been weten te scheppen. Wederom een bloedvlek. Dit keer lekker vers helderrood. 

En dan die stomme klok, dat uurtje jetlag. 's Avonds is het hartstikke vroeg donker, en ik ben de hele week al moe. Dit in tegenstelling tot vooral de jongste kinderen die maar aan kwekken en druk doen en vooral niet naar bed willen. Mijn haar zit niet als ik er niet de hele dag aan style, en ik mag niets eten van mezelf. Geen zoetigheid of snacks, tenminste. En niet teveel. Dus ook dat bevordert het humeur niet zo. 

En al die kleine tegenslagen samen hadden me er bijna onder, gisteravond. Ik kan niks. Niemand vind me leuk. Alles en iedereen is ontzettend irritant. Dacht ik. Maar dat zeg je natuurlijk niet. Ondanks dat ik het niet hardop zei vond mijn familie me bere-gezellig. Maar niet heus.

Zo'n week. Maar nu is het weekend. 
 

7 opmerkingen:

  1. Ik ken ze, ik ken ze echt die weken. Heb volgens mij ook wel eens zo'n blogje geschreven. Gelukkig gaat het weer over, maar jezelf een dekentje en een kop thee en wat gemakkelijke lectuur en vooral wél die ene reep chocola gunnen kan al zoveel schelen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zucht..herkenbaar! Ik ben ook zo moe,en alleen maar zin om op de bank te zitten beetje netflix,speculaas erbij en de kinders maar druk zijn..en puberen...komt vast goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zucht..herkenbaar! Ik ben ook zo moe,en alleen maar zin om op de bank te zitten beetje netflix,speculaas erbij en de kinders maar druk zijn..en puberen...komt vast goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gewoon ff aardig zijn voor jezelf, sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ach meissie toch ... en het is alweer bijna de volgende week. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Herkenbaar helaas :-) Sterkte! Ik hoop dat het snel weer omslaat in een positieve flow.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Te groot voor sinterklaas. Bestaat dat?

Oudste zoon, 2 1/2 jaar. Wij, zeer enthousiaste jonge naïeve ouders, sleepten de peuter mee naar de intocht van de Sint. Het was koud, het w...