maandag 20 november 2017

Een beetje aandacht voor de maaltijd graag

Ik moet een kwartiertje blijven wachten, op tafel ligt een Allerhande. Even bladeren dan maar. Wie weet vind ik wat. Een keertje iets anders eten, mijn niet al te grote recepten-repertoire uitbreiden met iets nieuws is wel een goed idee.

Tussen de  noodzakelijke advertenties (dat snap ik, ze moeten ook geld verdienen, ik kijk er wel doorheen) vind ik de eigen artikelen. Hier en daar een recept, maar vooral moet ik kennelijk in de mood komen door de hele uitstraling van het blad. De ene hipster baard na de andere gezellig uitziende kok. Foto's van open haarden, warme kleuren. Rake teksten met veel trefwoorden die het de laatste tijd goed doen in foodminnend Nederland. Styling. Zelfs de foto's van het eten zien er uit alsof ik er zelf helemaal niets mee kan. Nog los van de accessoires die ik mis. De opeenstapeling van ingrediënten, keurig uitgelijnd of heel doordacht losjes neergelegd met alle kleuren en vormen in een evenwichtige verdeling.


Het is me wat, de foodindustry. Met al die hippe culinaire blogs, fotografen die zich helemaal gespecialiseerd hebben in het fotograferen van iets kunstmatigs dat meer op lekker eten lijkt dan het eten zelf. Het is een wereld op zich geworden. Mij gaat dat allemaal een stapje te ver.

Nee, dan de foto's van gerechten in restaurants in warme toeristische streken, die al decennialang achter het raam in de zon hangen te vergelen en vergroenen. Groene patat links, een vaag stuk vlees in het midden, rechts een klodder van het een of ander. Ook dat is het eigenlijk niet.

In een restaurant vind ik het wel aardig als er iets bijzonders op het menu staat en mogen ze het ook nog wel wat presenteren, maar daar heb ik thuis ten eerste het publiek en ten tweede het geduld en ten derde het talent niet voor. Ik ben al blij - als het geen eenpansgerecht is - dat ik alle onderdelen ongeveer tegelijk klaar heb en kwak dan alles zo snel mogelijk naast of bovenop elkaar op een bord, ondertussen de kinderen aanmoedigend snel wat bestek neer te leggen en wat glazen te pakken.

Bij mij komt niemand genieten van een twaalf gangen tellend kerstdiner, dat moge duidelijk zijn. 

5 opmerkingen:

  1. Ergens moeten onze voorouders elkaar gekruist hebben, ik weet het zeker.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn vader was altijd creatief en zeker met kerst, oervervelend dat de hele dag gezellig doen tussen hapje en dingetje door. Soep vooraf en ik zit al vol, dit jaar werk ik weer gewoon! O en mn vader doet al jaren niets bijzonders meer iedereen uitnodigen betekent dat je ieder jaar de pineut ben.
    Gewoon is al gek genoeg. En die foto das gewoon ene bruine boterham met een hoop rommel erop.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ben wel steeds meer aan het experimenteren in de keuken en ik moet zeggen, ik vind het leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mijn man kent iemand die 'foodstylist' is. Echt een vak apart. Ze doen vaak allerlei truukjes om het eten er extra goed uit te laten zien. Bijvoorbeeld dingen bevriezen, zodat het onder de foto-lampen ontdooide en het er extra vers uitziet. Of 100 hamburgers bakken en dan de meest perfect gebakken hamburger gebruiken... (Hopelijk werden die andere 99 dan ook wel opgegeten!!!)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Ik ben weer terug, ik ben weer weg

De zomervakantie is weer voorbij. Tijd om eens te bloggen over wat wij allemaal hebben uitgevoerd de laatste paar weken. Maar.... niet hier....