Tante Carolientje was de jongste. Een nakomertje. Bij haar geboorte was ze zó klein dat haar grote zus (mijn oma) haar poppenkleertjes moest uitlenen om haar zusje aan te kunnen kleden.
Tante Carolientje werd, toen ze net volwassen was, naar een Frans klooster gestuurd door haar ouders om non te worden. Waarom, God mag het weten. Zo ging dat nu eenmaal wel vaker in die tijd. Toen dienstbaarheid en jezelf wegcijferen nog een deugd waren. Zeker in de begintijd heeft ze daar geleden onder het strenge regime, en vooral ook het gemis van haar familie die maar eens in de zoveel jaar langs mochten komen. Later werden de regels gelukkig wat soepeler.
Het was een super lieve vrouw. Ze was dan wel non, maar absoluut geen stijve, integendeel. Lichamelijk en geestelijk was ze tot op hoge leeftijd een kwiek mensje. Geen zeurpiet, maar gewoon iemand met het hart op de juiste plaats. Eentje die oren en ogen goed openhield en zelf nadacht
Achteraf gezien had ze met haar karakter beter een leuke baan in de gezondheidszorg of als sociaal werkster kunnen gaan zoeken dan in een klooster gaan, maar goed. Dat was de tijdsgeest, en gebrek aan geld en kennis denk ik zo.
Ik ben naar haar vernoemd. En nu hoorde ik laatst van een of andere verre aangetrouwde achternicht die haar gekend had en mij voor het eerst eens goed bekeek, dat ik wel wat van haar weg had... Hm. En nu maar hopen dat ze het over haar mooie karakter had.
Mooie foto uit het verleden, de nonnen van de katholieke school waar ik als kind in tegenover woonde droegen nog van die stijve witte kappen, geen haren te zien maar alleen een "ovaaltje"van het gezicht.
BeantwoordenVerwijderenDie tijd heeft jouw tante waarschijnlijk ook nog wel meegemaakt maar op deze foto is de dracht al wat comfortabeler gelukkig. Ik heb nooit zo goed begrepen waarom iemand "de Heer" niet kan dienen in gewone kleding en celibatair moest leven om bij gezinnen goede raad in levensvragen te kunnen geven.
Ik hoop dat het logje over de "psychiatrische afwijking" nog komt, lijkt me interessant om te weten of er al medicijnen tegen uitgevonden zijn want ik héb die afwijking nog met de paplepel ingekregen;-)
Net als die generatie, en die van mijn ouders. Wij ook nog een beetje met die "oude ouders" van me. Maar het wordt steeds zeldzamer lijkt het. En dat vind ik een slechte zaak.
VerwijderenHi Mammalien, ik mailde je maar kreeg hem terug. Is je mail adres anders?
BeantwoordenVerwijderencrolein op outlook dot com
VerwijderenTuurlijk had ze het over je karakter. Duh!
BeantwoordenVerwijderenKan het kloppen dat er een stukje mist? Ik zat net in het verhaal :-)
BeantwoordenVerwijderenArme Carolientje! Dat je gewoon maar wordt weggestuurd en non moet worden!
BeantwoordenVerwijderenHuisvlijt
Hoe erg eigenlijk.. Stel je maar voor.. net volwassen en weg gestuurd worden. Niet zelf kunnen kiezen over je leven..
BeantwoordenVerwijderenEnne.. tuurlijk had ze het over het prachtige karakter ;-)
ZO ging dat vroeger he in katholieke gezinnen. Er werd er vaak eentje aan de kerk gegeven. Toch lijkt het mij niet fijn en ik denk ook dat het om het karakter ging hoor ;-)
BeantwoordenVerwijderen