vrijdag 29 januari 2016

Eindelijk, ze kunnen lezen!

We hoeven niet te werken! riep de klas enthousiast. Na de kleutergroepen leren de kinderen het al snel, deze wijze levensles: werken is stóm. Moet je kennelijk zien te vermijden, kostte wat kost. (Dat heeft oudste iets te goed meegekregen, helaas. Nu het eindelijk op het voortgezet een beetje nodig begint te worden dat hij af en toe daadwerkelijk oplet en iets leert weet hij niet hoe dat moet en is de motivatie al helemaal ver te zoeken...) 

En waarom hoeven jullie dan niet te werken? Nou, dat wisten ze niet. Het was geheim. Maar het was een soort feest.

De juf onthulde het geheim. Vandaag was het "letterfeest". Om te vieren dat de kinderen vanaf nu alle letters en combinaties (zoals de oo, de aa, de korte en lange ij/ei, de atjeau en de otjeou..) hebben gehad. Ze kunnen dus nu "lezen". Hoera! De ouders van groep 3 mochten opdraven, kijken en meedoen met de letterspeurtocht en met de letterbingo. Achteraf werd er een heus officieel letterdiploma uitgereikt aan alle kinderen.

Nou is het een combi-klas, dus de helft - groep 4 - viel al af waar het om 'leren lezen' ging, die hadden het vorig jaar al gehad. Ze mochten wel meedoen maar kregen geen diploma. Van de overige 14 officiële groep 3 kinderen ken ik zeker één kind of drie dat al begin van het schooljaar in ieder geval die letters en combi's prima wist en ook al wat kon lezen. En het meisje dat nou net wél heel veel moeite had met de letters en het wegspellen van de maan roos vis woordjes, die moest heel hard huilen omdat de juf tussen alle letterdiploma's die van haar was  v e r g e t e n....  Of kwijt of er tussenuit gefloept, ik weet het niet. Maar zielig was het wel. (En het werd ook wel weer goedgemaakt...).

Onze jongste kon op de dag vóór hij naar groep 1 ging opeens lezen. Wanneer hij de letters kende weet ik al niet meer  En toch vond hij het leuk, speurtocht, feestjes, bingo.. altijd goed toch? Het diploma nam hij ook zeer trots in ontvangst. Ze hadden hem net zo goed een geplastificeerd bonnetje van de schoenmaker kunnen geven wat dat betreft. Het blijft leuk om iets te krijgen en mensen voor je te horen klappen.

5 opmerkingen:

  1. Dat blijft inderdaad leuk. En ach, ik zie het beteuterde gezichtje van dat meisje voor me. Gelukkig kwam het toch nog goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oef, slordig, zo'n 'vergeten' diploma. En zo sneu. Maar het klinkt wel leuk, zo'n feestje. Beetje mosterd na de maaltijd voor je jongste, maar inderdaad, wie boeit dat nou ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk hoe ze dat hebben gedaan - afgezien van dat ene arme meisje, ocharm - en dat ook J. het zo leuk vond terwijl hij al lang kan lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik was eventjes bang dat de ouders er niet mocht bij zijn, maar gelukkig! Het zou toch wat zijn als de ouders er niet bij werden geroepen om te applaudiseren en zo.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Waar ik blij van word

Vandaag ben ik jarig! Na het gezinsritueel van wakker zingen en felicitaties en cadeau´s op bed zijn man en kinders vertrokken naar werk en ...