Een hele gekke vraag

De school is uit, ze huppelt naar met toe. Zonder vriendinnetje aan haar arm dit keer. "Mama, het is een hele gekke vraag, maar mag ik met Tom spelen?" Tom? Help! Zo gek is Tom niet hoor, maar het is wél een jongen. Van de zeer umh, levendige soort. En dochter is een echt meisjemeisje dat het liefst met de barbies en babyborn speelt of rustig knutselt. Aan de andere kant, ik was toch ook een meisjemeisje en heb ik niet vreselijk veel lol gehad met mijn buurjongens vroeger? Bovendien speelt ze ook heel leuk met haar broer. Dus waarom niet? We proberen het gewoon.

Na een half uurtje thuis is het overduidelijk dat deze speeldate een stuk gezelliger gaat verlopen dan die twee nieuwe meisjes die hier laatst probeerden vriendinnetje te worden. Met Tom is het (deze keer in ieder geval) direct een groot succes. Ze hebben de grootste lol. Oók met de barbies die ze tot travestie hebben bekeerd. Ken als drag-queen met een grote gouden jurk en Barbie met een stoere broek en shirt aan. Jammer dat de schoenen niet pasten. Ook in het dierenproject wat ze daarna doen hebben ze allebei even veel lol. Eerst op de computer wat plaatjes zoeken en in een documentje plakken. Dochter tikt er voor de zekerheid nog "dit zijn schildpaden en kitens" onder. Tom is duidelijk zeer onder de indruk van de schrijfvaardigheid van dochter. En terwijl Tom in een andere kamer op zoek gaat naar de printer vertrouwt dochter me toe: "Mam, ik had nooit gedacht dat het zó leuk zou zijn om met jongens te spelen!". En toen gingen ze buiten steppen.

Die Tom, die komt nog wel een keer terug denk ik zo. Maar haar échte vriendinnen, die blijven voorlopig nog wel even favoriet.