dinsdag 4 december 2012

Loslaten

"Dat is er één met een karaktertje", legt een inmiddels met mijn peuterzoon bekende schoolpleinmoeder aan een ander uit als ik met een spartelend en krijsend stuk peutervlees onder mijn arm voorbij kom lopen.

Soms doet hij aan zitstaking, of aan heel hard de verkeerde kant op weglopen, en dan tel ik een paar keer tot 10. Ik verzoek hem vriendelijk, prijs, dreig, ben creatiever dan ik voor mogelijk had gehouden... maar als dat allemaal niet helpt en mijn geduld tijd echt op is draag ik hem gewoon mee. En zelfstandige peuters met karakter zijn daar over het algemeen niet van gediend. Gelukkig groeien ze ook daar overheen, dus de oudste twee lopen achter me aan te sjokken, niet op of om kijkend naar de mensen die zich afvragen wie daar die peuter zo mishandelt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat maar horen!

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl