woensdag 14 december 2011

Vermoeiend maar gezellig, zo'n zieke dochter

Het was een beroerde nacht. Na een half uur wakker te hebben gelegen besloot ik om half vijf dat een tochtje naar de wc vast wonderen zou doen voor de slaap.

En zo was het inderdaad. Ik zat net lekker mijn blaas te legen toen er een enorme pluizerige klittenbol met daarachter verstopt mijn dochter binnenkwam. Huilend. Want haar oor deed pijn, en zo te horen zat ook de rest van haar hoofd behoorlijk dicht. Troosten, paracetamolletje en lekker weer in bed. Uit tactisch oogpunt maar gewoon allemaal bij elkaar: zij, ik, en pappalien. Zodat hij ook lekker wat kon meelijden, eh, meeleven. Gna.

Helaas, slapen met zijn drietjes in een bed, waarvan één steeds heel hard aan het hoesten en draaien is, dat gaat eigenlijk niet. Ik viel tegen half zeven in slaap. En dan is het toch wel zuur als je er om kwart over zeven uit moet. Dochter mocht blijven liggen van mij, dan maar een dagje geen school. Beetje uitslapen, beetje uitzieken. Dat leek haar ook wel wat.

En nét toen ik in mijn laarzen stapte om zoon naar school te brengen hoorde ik gestommel op de trap. Mam! Ik heb honger! Huppelend kwam de zieke naar beneden. Ze had wel een dichte neus maar zag er een stuk fitter uit dan ik me voelde.

Dus een dagje met zieke dochter thuis. Maar toch wel gezellig hoor, en handig, want ik kon eindelijk eens die vette keuken uitbaggeren terwijl zij peuterbroer vermaakte. En ze is mee geweest naar "Muziek op Schoot", zodat ik eindelijk ook eens een kind had dat braaf deed wat de juf wilde (soms zelfs twee). En ze heeft de kerstkaarten bij de buren in de bus gegooid. Ideaal dus, zo'n ziek kind.

Maar morgen mag ze gewoon weer naar school, en peuter mag naar de peuterspeelzaal. En wie weet kan ik dan eindelijk mijn snothoofd en zere ogen eens wat rust gunnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat maar horen!

Mammalien is er nog....

maar blogt hier niet meer. Lees hoe het met haar en de haren gaat op https://saralien.nl