Na vrijdag het allerlaatste maar meest intensieve onderdeel van de verjaardag van oudste te hebben gehad (het kinderfeestje) dacht ik eerst wel een weekend nodig te hebben om weer helemaal tot mezelf te komen. Maar omdat er geen rusthuis in de buurt is die mij hebben wil ben ik vrijdagavond maar om een uur of half negen gaan slapen. De zaterdag en de zondag waren gevuld met
twee keer een vader en twee keer een moeder waar je een kwartier lang onbenulligheden mee staat uit te wisselen voor ze eindelijk weer oprotten en hun kinderen achterlaten/meenemen twee speelafspraakjes hier thuis en met het begeleiden van een of meer van mijn eigen bloedjes naar zwemles, bibliotheek, subtropisch familiezwemparadijs. Oja, en de speelgoedwinkel. Want er moet na zo'n kinderfeestje natuurlijk altijd wel wat geruild worden omdat er
altijd moeders zijn die zich er met een snelle greep uit het dit-vindt-elke-8-jarige-leuk-vak vanaf maken heel toevallig een keer of drie hetzelfde cadeau bleek uitgezocht...
Toen mijn zenuwen bijna hersteld waren van de drukte van al die kindertjes begon gisteravond de brandmelder te piepen. Om de vijf minuten een door merg en been gaand riedeltje. En dat alleen maar om te vertellen dat zijn batterij bijna op was. Die batterij die de mannen van de alarmcentrale elk jaar komen vervangen a
25 euro per batterij. Fijn! Van de muur trekken hielp niet, kwamen we achter, integendeel, toen begon het ding echt alarm te slaan en stond de buurman al bijna met een brandblusser in onze voortuin. Dus vanmiddag, toen ik eindelijk even lekker op mijn luie stoel op een windvrij plekje in het zonnetje lag, liep er een vreemde vent in mijn huis nog meer piepjes te veroorzaken, met veel gefoeter en heen en weer geren. Maar toen hij eindelijk vertrok was het piepje ook weg, dus dat viel mee.
Maar goed. Ik lag dus op mijn stoeltje in het zonnetje. Boekje erbij, ogen dicht. Ken je dat? Kleine Q lag na zijn grote wildwaterglijbaanavonturen van vanmorgen uitgeteld in zijn bedje, de andere kindjes hadden de buurkindjes gevonden en speelden vrolijk buiten met ballen en springtouwen
zodat ik bij elke auto die langsreed opsprong om te kijken of ze allevier nog rechtop stonden. De hutspotstamp die op mijn avondprogramma stond werd geannuleerd en man heeft tosti's gemaakt. En toen was er rust. Heerlijk.
Zennnnnn! ;)
BeantwoordenVerwijderenWat kun je het toch mooi vertellen.
BeantwoordenVerwijderenHet zal vanavond vroeg donker zijn in huize Mammalien.
Goeeeed!!!
BeantwoordenVerwijderenOp maandag smaakt hutspot vast ook veel beter.
Zo, ik heb weer even bijgelezen. Er is veel gebeurd in mijn afwezigheid. Ik moet weer hoognodig aan de arbeid en jij: ik zou zeggen een dagje welverdiende rust.
BeantwoordenVerwijderenNou, dat was alles behalve een weekendgevoel. Ga jij maar even lekker een weekje bijkomen.
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk. Rust. ;-)
BeantwoordenVerwijderenLekker :-)
BeantwoordenVerwijderenEn vandaag nog meer rust ;-)..en erger jij je daar ook zo aan , aan die ouders die hun kinderen komen ophalen en dan uren blijven beppen..pff
BeantwoordenVerwijderen@Mw Williams: soms vind ik het wel gezellig, soms irriteert het me bijzonder. Ligt ook aan de persoon. En gelukkig beginnen de kinderen ook zo groot te worden dat het geen hele drama's zijn als er een naar huis moet, heb ooit wel meegemaakt dat het een half uur duurde voor een minibezoekertje weer in jas en schoenen ingepakt wenste te worden... En daar sta je dan met een vader die je niets te vertellen hebt en zelf blijkbaar ook niet genoeg gezag heeft om het kreng bij zijn lurven te grijpen (-;
BeantwoordenVerwijderenAdem in, adem uit....geniet van het zonnetje en zeg dat je een afspraak hebt met???....je boek, stoel en zon....
BeantwoordenVerwijderenGeniet...groetjes, Margot
en dan ... rust ... dat is nog het leukste van allemaal ;-)
BeantwoordenVerwijderenverdiende rust!
BeantwoordenVerwijderenmensch, ik word al horendol(?) als ik het lees!