donderdag 14 juni 2018

Heerlijk weekendje weg

Een weekendje naar de Ardennen. Van vrijdag (kind 1 was al vrij, kind 2 had opeens heel erg last van een HPV inenting en kind 3 had een moeilijke nacht gehad met wc bezoek en hoefde van ons niet naar school ... "mama, je zegt toch niet dat ik ziek ben he, dat is liegen, we gaan gewoon op vakantie!") tot en met zondag.

En echt, het was tof. Al was het maar omdat de kinderen weer zo veel groter zijn geworden dan eerst. Was het vroeger hel om langer dan twee uur te rijden, nu kwam er wel wat gemor van achter uit de auto - op d een of andere manier duurde de heenweg niet de beloofde 3 uur maar het dubbele -maar accepteerden ze het en wisten ze er mee om te gaan. De een keek een filmpje, de ander luisterde muziek en de derde combineerde leren voor een toets en slapen, met zijn hoofd op de tassen. Best knap. Geen gezeik, geen geruzie.

(Jammer dat ik ook een stuk rijden moest mocht, op onbekend buitenlands terrein, in een auto die ik niet vaak bestuur. Ik ben beter op mijn gemak op de bij-rijderstoel. Wanneer ik achter het stuur zit en de bijrijdersstoel wordt bezet door de eigenaar van de auto die beter denkt te weten hoe je rijden moet, word ik daar nog wel eens onzeker van.)

Maar he, eenmaal daar.... Ik, moeder die zich altijd en overal zorgen maakt (*) of iedereen de kinderen het wel leuk hebben, of alles geregeld is... kwam compleet tot rust. Nee, er was geen all-inclusive eten, geen 24 uur per dag snack om de pubers blij te houden. Nee, het zwembad was bere-saai zonder glijbanen en stroomversnelling. Maar het was wel zó rustig dat ze gewoon lekker konden doen wat ze zelf leuk vonden: lekker spelen, heel veel herrie maken tot wanhoop van de twee bejaarden die daar baantjes trokken, maar zelfs daar heb ik me niet heel zenuwachtig over gemaakt na een paar waarschuwingen omdat ze het kennelijk toch allemaal zelf oplosten , lekker drijven in hun meegebrachte eenhoorn-zwemband. Beetje met de familie spelen. Naar bed gaan wanneer ze zelf moe werden.

De kinderen worden groter, dat merk je. De jongste heeft nog een half uurtje in het speeltuintje doorgebracht, maar verder was er geen interesse meer voor. Verder ging het gewoon goed. Met elkaar lief, lekker spelen, met twee of drie, in alle combinaties. Filmpjes maken op de mobieltjes, (bord)spelletjes doen, alléén zonder ouders naar het zwembad(je) terwijl papa ligt te slapen en mama een boek leest.

Ze worden groot. Ze doppen hun eigen boontjes, en zo niet dan zijn veel meer voor rede vatbaar dan voorheen. Supertrots ben ik op ze. 

De Mammalien is kennelijk stukje bij beetje weer wat aan het lossssslaten. Combinatie van mijn state of mind tegenwoordig, maar vooral ook de leeftijd van de kinderen en het gevoel dat ze niet in zeven sloten zullen lopen, denk ik. Zeker niet met zijn drietjes. Ze kunnen ook wel even zonder me en vinden dat nog leuk ook. Ik heb heerlijk een boekje zitten lezen op de veranda terwijl de schatjes alleen op stap waren. Wow.

Dochter was altijd al vér vooruit op haar leeftijd, op een bepaalde manier. Jongste lijkt zijn emoties steeds beter onder controle te krijgen. Oudste begint ook écht wat ouder te worden, en vindt het niet altijd leuk meer om met de brusjes te gaan spelen, heeft andere interesses. Gevolg is dat middelste en jongste juist weer veel meer naar elkaar toe trekken. En dat is ook superfijn.

Oudste zat tot laat samen met mij op de veranda,  buiten, in het donker. Zijn vader had al afgehaakt en was naar bed. Met een scheikunde boek op schoot (er was tenslotte een toets maandag en veel had hij er nog niet voor gedaan) en ondertussen vrijuit pratend over van alles en nog wat. Hij verwonderde zich over al die vuurvliegjes, die zo'n mooi licht gaven. Een hele andere jongen opeens, ver weg van zijn game-pc en vrienden, en toch zo zichzelf.

Ik begrijp (eindelijk) hoe fijn het kan zijn, op vakantie met je familie. Geen gestress over vergeten melkflesjes of niet slapende baby's. Geen zorgen over "vinden ze de speeltuinen wel leuk genoeg". Gewoon samenzijn met de kinderen en de man en veel tijd voor elkaar hebben. Het klinkt voor veel lezers misschien gek, maar eigenlijk kende ik dat niet. Niet uit mijn jeugd, toen ik zelf met mijn ouders op vakantie ging (daar hing altijd wel een soort van gespannen sfeer vol bezorgdheid over van alles en nog wat), niet van de tijd toen de kinderen nog een stuk kleiner waren en het voor 99 procent op mij neerkwam om te zorgen dat alle knuffels en flesjes aanwezig waren en op tijd werden gegeven. 

Komende zomer gaan we naar een hotel in de buurt van Praag. Hoop dat het net zo ontspannen zal verlopen als deze vakantie.

10 opmerkingen:

  1. Ik vind jouw verhalen zo herkenbaar. Wij hebben ook drie kinderen en die zijn al lang volwassen, de jongste 31. Maar het blijft leuk om te lezen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klinkt goed!
    Ik kijk er naar uit, al hebben wij met de zelfstandigheid (en het zelfverzekerd vermogen) van onze twee niet te klagen. Dat is een zegen die jk blijf tellen!

    En dan zo’n avond met je oudste, dat zijn toch de prachtigste momenten!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zelfstandig zijn ze hier ook wel hoor. Juist daarom ook extra zorgen soms, als ze in het zwembad alleen op stap willen maar nog geen zwemdiploma hebben... :-)

      Verwijderen
  3. Hey, zag gisteren nog wel je reactie op mijn reactie maar berichtje is nu weg. Wou nog reageren dat ik die kriebel wel snap voor het overnemen en ik vroeg me af wat je besloten hebt... :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O tja. Niet. Toch maar niet. Ik verzin zelf wel wat. Een keer.

      Verwijderen
    2. Okay, ik snap 'm, groot gelijk!

      Verwijderen
  4. Fijn dat het fijn was.
    Ik ben misschien best wel een beetje egoïstisch wat vakantie betreft en kijk dus wel heel erg naar ons. We doen iets voor de kinderen en dan voor de volwassenen. Want ik vind dat wij ook vakantie hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is je goed recht. Zoals gezegd, ik ben vooral blij als de kinderen (en de man en wie er maar mee is) blij zijn. Als ik niet-enthousiastelingen mee moet nemen naar wat ik leuk vind, dan ga ik net zo lief een keer alleen.

      Verwijderen
  5. Ik zie je stukje en je naschrift en begrijp nu je lange reactie op mijn blogverhaaltje van gisteren.
    Ik snap best dat ruziënde kids om je heen niet leuk is op vakantie!

    Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Ik ben weer terug, ik ben weer weg

De zomervakantie is weer voorbij. Tijd om eens te bloggen over wat wij allemaal hebben uitgevoerd de laatste paar weken. Maar.... niet hier....