vrijdag 15 juni 2018

Van de doden niets dan goeds, of, hoe ik aan goede muziek kom...

Lang geleden, maar ik weet het nog goed. Ik studeerde. Op een ochtend werd ik wakker van mijn wekkerradio, waar ik op het nieuws hoorde dat Freddy Mercury was overleden. Wie? O ja. Van die clip, lang geleden, met die hoofden. Was best tof. De periode daarna werden we natuurlijk overspoeld met muziek van Queen en documentaires en zo. Pas toen heb ik zijn muziek eigenlijk leren kennen en waarderen. Wat een muzikant zeg.

Zelfde verhaal met Kurt Cobain. Pas toen ik zijn overlijdensbericht in de krant las kreeg ik een beetje dat hele Nirvana-gedoe mee. Wow. Top. Vind het nog steeds mooi. Net als Queen in mijn lijstje met favorieten.

John Lennon dan. God, ik was pas 12 toen! Maar met terugwerkende kracht in de periode daarna vond ik de Beatles helemaal te gek. Gelukkig hadden mijn oudere broers en zussen de platen allemaal al lang geleden gekocht en die leende ik dan graag - met of zonder toestemming vooraf.  

Ik ben gek op documentaires, en ook vooral op muziekdocumentaires. Veel meer dan bijvoorbeeld concerten of cd's van dezelfde artiesten. In vlot tempo komen de nummers voorbij, je hoort over hoe het begon en hoe het verder ging, waarom en hoe, achtergronden en - helaas meestal ook - hoe het dan uiteindelijk is afgelopen. 


Zo zag ik vanavond Jimi Hendrix. Bij mij vooral bekend van All along the Watchtower, waar U2 een hit mee had. Ik was puber, fan van U2, en vond dit gitaar gejank maar een takke-herrie. Jaren later wist ik eigenlijk nog steeds niet van Jimi, behalve dat ik altijd aan het zinnetje uit het boek van (ik meen) Christiane F.  moest denken die schreef dat ze zich niet kon herinneren of Jimi Hendrix nu een rode broek met groen shirt had gedragen of andersom. Hm. Het brein, mijn brein, onthoud de vreemdste dingen soms.

Deze week, bij het zien van de documentaire van Jimi Hendrix werd ik éindelijk, jaren na dato, eens met mijn neus op de feiten gedrukt. Wat een fantastisch muzikaal genie, prachtige muziek gemaakt. Je moet het ook een beetje in de tijd zien, maar ik vind er echt prachtige stukken tussen zitten, het blues achtige. Ben sowieso een gitaar-fan.

Misschien is het wel een bekend verschijnsel: na je dood krijg je pas écht goede publiciteit en is de wereld klaar voor muziek en schilderwerken en andere kunsterig producten van de echte genieën. (De serie van Jeroen Krabbé in de voetsporen van Van Gogh en Gaugain en.. vind ik ook heel erg interessant!) Aan de andere kant, ik geloof niet dat The Beatles of Queen veel last hebben gehad van een tekort aan publiciteit en verkoopcijfers. (Alleen ik was toen nog wat klein of niet geboren, daar kunnen zij verder ook niets aan doen. Bij Nirvana heb ik gewoon onder een steen gezeten, denk ik.)

Kennelijk ben ik een beetje traag. Ik ben niet zo'n grote muziekliefhebber dat ik alle concerten af ga en op de hoogte ben van alles wat er op het moment hot en happening is. Gelukkig heb je ook nog de Lenny Kravitz-en, Golden Earrings en Red Hot Chili Peppers en nog wat band, die zó lang meegaan dat zelfs ik ze niet heb gemist (sterker nog, bij Lenny was ik al vanaf de eerste hit een fan...) en nog steeds van nieuwe nummers en zelfs een optreden hier of daar kan genieten.

Waar luister jij graag naar en ben je op de hoogte van wat er nú nieuw en hot en opkomend talent is?

5 opmerkingen:

  1. Ik ben zo’n 30 jaar te jong voor mijn muzieksmaak... daar heb ik gelukkig nooit last van ;-)
    En, samen met manLief heb ik zelfs Leonard Cohen nog drie keer live mogen meemaken. En dat terwijl zijn eerste platen eind jaren ‘60 werden uitgebracht.
    Ik kan heel weg genieten van nieuwe platen van oude helden. Wat te denken van Paul Simon die ik leerde kennen samen met Art Garfunkel maar die muzikaal gezien een enorme reis heeft gemaakt daarna. Of Boudewijn de Groot. Protestzanger in de sixties-seventies en nu in samenwerking met Hennie Vrienten en George Kooijman, onder de naam Vreemde Kostgangers.
    Hip en happening? Werkelijk waar geen idee, arme kinderen van ons die de muziek van hun jeugd zullen moeten ontdekken na de dood van de muziekhelden van nu ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Van alles en nog wat. En ik ga dinsdag naar Roger Waters. En die is al oud!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De meeste popmuziek van ná de jaren 60/70 is grotendeels aan me voorbij gegaan al was Queen dan geloof ik toch wat later. De uitzondering bevestigd natuurlijk de regel en er glipt wel eens iets uit later jaren door, zoals bij, Racoon.
    Maar meestal losse "goede nummers: zonder de groep echt te volgen. Gewoon lekker oud aangevuld met populair klassiek waar ook heel veel heerlijke muziek bij zit.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik zag een document over Queen en kende elk nimmer uit het programma. Letterlijk allemaal. Best bizar dat ik de band niet goed kende. Was fan na die docu.tegenwoordig is het allemaal anders telefoons internet YouTube hebben de wereld naar muziek makkelijker gemaakt. Ik mocht maar weinig tv kijken dus mtv tmf ik zag er zelden iets van. dat artiesten meer gedraaid worden kort na hun dood snap ik maar Jackson hoorde je echt zelden nu teveel. En van Queen helaas steeds dezelfde terwijl ze zoveel fantastische nummers hebben.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Ik ben weer terug, ik ben weer weg

De zomervakantie is weer voorbij. Tijd om eens te bloggen over wat wij allemaal hebben uitgevoerd de laatste paar weken. Maar.... niet hier....