zondag 22 oktober 2017

Wat doe je als het niet zo lekker loopt in de relatie met je huisdier?

Ruim vijf jaar geleden kwamen ze als kleine kittens bij ons wonen. Broer kater en zus poes. Wat een schatjes! We hebben ze geaaid, geknuffeld, af en toe een goedbedoeld prikje door de dierenarts laten geven en heel veel eten voor ze gekocht: ze zijn inmiddels flink aan de maat, vijf kilo is meneer, mevrouw waarschijnlijk nog meer.

Maar helaas zit mevrouw niet zo lekker in haar vel. Ten eerste is broerlief helemaal niet zo'n lieve broer maar gewoon een terroriserende huisgenoot die haar graag laat merken dat hij de baas wil spelen. Daarbij was ze altijd al wat banger dan meneer, ook voor mensen, met name onbekende mensen. Er is nooit écht iets naars met haar gebeurd, maar ze voelt zich gewoon snel bedreigd en wil nog wel eens een klap geven. Bij mij, als ik alleen thuis ben, rustig op de bank lig met een boekje, gaat ze heerlijk op schoot liggen om geaaid te worden. Maar van de echtgenoot en de jongste zoon moest ze minder hebben. Geen idee waarom. De oudste twee kinderen zijn dol op haar, maar durven haar steeds minder goed te aaien omdat ze niet altijd lief reageert.

In de loop van de tijd zijn er al een aantal vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen (met name de jongere, drukkere kinderen die wel graag poesjes aaien maar nog niet zo goed snappen dat je soms beter afstand kunt houden) die een haaltje of haal hebben gekregen of zelfs gebeten zijn. Ook jongste moet er toch wel een paar keer per jaar aan geloven.

Net weer: zij zit op de leuning van een stoel, hij loopt langs met de iPad in zijn handen en zijn ogen gericht op die iPad, niet op haar. Zij steekt razendsnel haar klauwtje uit en krabt hem dwars door zijn lange mouw een bloedende haal op zijn arm, om vervolgens heel hard weg te rennen en zich te gaan verstoppen...

En ik begin daar langzamerhand flink van te balen. Zeker als poes banger en banger wordt, en dit soort incidenten vaker en vaker gebeurt. Niet alleen bij onbekenden die haar willen aaien terwijl zij het niet wil, maar ook bij onze eigen zoon die helemaal niets doet behalve gewoon zijn luidruchtige zelf zijn. Hij is ook bang voor haar en loopt al jaren een blokje om als hij haar ziet. En dan kan toch ook niet de bedoeling zijn, dat je kind zijn kamertje niet uit durft als poes in de gang staat en mama er niet bij is om hem te helpen en haar weg te loodsen?!

Poes is ook een huisgenoot, ze hoort er bij. Ik probeer de omstandigheden zo goed mogelijk te maken voor haar, maar kennelijk gaat het steeds minder goed met haar. Misschien, zegt een stemmetje in mijn hoofd, is ze beter af in een huis zonder andere katten of dieren, zonder kinderen vooral.

Maar poes wegdoen? Dat kan toch niet? Dat doe je niet. Aan de andere kant, zoon gaat voor. En hoewel ik poes blijf verdedigen ("ze is bang, ze bedoelt het niet onaardig"), zoon blijf uitleggen op haar lichaamstaal te letten en geen onverwachte bewegingen te maken in haar buurt, alle vriendjes uit te leggen niet in de buurt van het witte poesje te komen, is de maat nu bijna vol.

En daar baal ik nog harder van. Want ik weet ook dat ik trouw ben, maar dochter ook, en oudste zo mogelijk nog meer. Maar of dat trouw zijn nou de beste optie voor poes zelf is, dat vraag ik me ook steeds meer af.

14 opmerkingen:

  1. Inderdaad een vervelend dilemma!Zo is onze kater Beau bij ons gekomen.Hij trok het niet dat er ineens ( nou ja ineens) 2 kleine kindertjes over de vloer kwamen. Maar ja, dán is er een verandering en Beau had een "verleden". Wat in jullie geval het beste is kan ik geen zinnig woord over zeggen, ik wens je wijsheid.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Al eens geprobeerd om wat verdampers met Feliway in huis te hangen? Het zou zomaar kúnnen helpen... Het klinkt raar, maar hier heeft het geholpen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hmmm. Er zijn kattengedragstherapeuten hè... Geen idee of dat wat is maar snap dat t niet tof is!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Je zou ook kunnen overwegen voor een der dieren een ander huis te zoeken? Overduidelijk heeft de kat ook last van stress? en ja zo'n verdamper van kathormonen schijnt goed te helpen ....is wel van de langere adem hoor, hormonen he :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. He wat vervelend zeg maar soms is de match er niet. Ik heb geen tips behalve misschien omkijken naar een ander gouden mandje?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. He wat vervelend zeg maar soms is de match er niet. Ik heb geen tips behalve misschien omkijken naar een ander gouden mandje?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Misschien eens advies vragen aan de dierenarts?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hier hetzelfde met leenpoes Luna: zij tolereert alleen haar beide baasjes (mijn oudste en jongste), de rest wordt steevast getrakteerd op gegrom, geblaas of een tik, en geen idee hoe dat is ontstaan. Scheelt natuurlijk dat ze alleen maar komt logeren dus verder heb ik geen last van haar. Maar in jullie geval is het echt een vervelend dilemma.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ohhhh, wat moeilijk!!! Ik heb echt met je te doen! Zo hebben wij (oké ik...) op het punt gestaan om de hond de deur uit te doen. Gek werd ik van haar! Neurootje :( Kan geen geluid maken of mevrouw blaft al overal bovenop springend de hele buurt bij elkaar.Idem als er mensen (lees: die zelfde luidruchtige kinderen die waarschijnlijk eerst bij jou waren, lol) binnenkomen. Maar manlief en dochter zijn dol op haar. En manlief zegt iedere keer: ze is nog jong, het komt wel goed. En langzamerhand wordt het ook beter maar ik kan je vertellen dat ik inmiddels heel wat grijze haren rijker ben!
    Sterkte met een beslissing nemen en evt een goed huis voor haar te vinden..ik ploeter hier door ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh wat balen zeg. Hier is onze vrouwtjespoes ook vooral heel schuw, maar gelukkig niet van het krabben en bijten.
    Wat lief dat je zo geduldig met haar bent, maar ik vind ook dat de andere huisgenoten belangrijker zijn dan een poes.
    Misschien inderdaad zo'n hulpmiddel en anders toch maar een goed ander plekje zoeken?

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Aw gossie, die foto, wat een mooierd!! Ik heb mijn hele leven al katten (gehad) en er was altijd wel wat disharmonie, wat zichzelf wel regelde. Maar als het zo overduidelijk niet lekker loopt zoals jij beschrijft kan ik me jullie zorgen wel voorstellen. Feliway verdampers hielpen bij mijn poezen ook altijd wel. Maar inderdaad, sommigen zijn misschien beter af bij een gezin zonder kinderen en andere dieren, dat ze lekker de enige zijn. Hopelijk vind je zo´n huisje voor haar.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Het gedrag is herkenbaar. Toch was het bij ons andersom, het werd minder naarmate ze ouder werd. En haar oude dag slijten bij mijn moeder thuis zonder andere katten en kinderen hielp enorm. Dus ja, een ander huisje zou kunnen helpen. Je kan ook kijken of het mogelijk is een vriendschap te forceren tussen jongste en poes. Laat hem haar eten geven bijvoorbeeld. En als ze eens ergens ligt onder begeleiding van iemand (jij?) die goed kan lezen hoe haar humeur is zachtjes een beetje aaien. Eerst alleen tussen de oortjes...
    Ik zag de foto van je oudste met poes in je volgende blog, dus ze kán het wel. Misschien is ze gewoon (onterecht) heel erg bang van jongste.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Het is een lastige keuze die je moet maken maar het is wel waarom ik met Doezel leef. Hij was ook niet gelukkig in zijn gezin en kan nog jaloers zijn maar behalve hier en daar wat gekke trekken is hij helemaal op zijn plaats bij mij.

    Daarom herken ik dat je knappe kat jaloers is, alleen bij jou prima maar zodra de kids er zijn niet meer leuk en gezellig. Moeilijke keus heb je, maar ik denk niet dat het beter gaat worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik denk ook niet dat het beter gaat worden en je kinderen zijn voorlopig de deur nog niet uit zodat je kat meer rust om zich heen krijgt. Is het een idee om hem te laten herplaatsen? Daar zijn organisaties voor die dan bemiddelen met een nieuw baasje die wel goed bij je dier past.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Potverdrieduizenddubbeltjes

Waar is de tijd gebleven dat je ergens gratis een katje kon afhalen, die vervolgens op zijn of haar eigen verantwoordelijkheid aansprak en t...